พุทธสุภาษิต ( วันละคำ )

[Double tap]

หมวดธรรมเบื้องต้น


1. ความชั่วเมื่อทำแล้ว ย่อมเดือดร้อนภายหลัง

2. ผู้ฝึกตนได้เป็นผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์

3. อยู่ร่วมกับคนชั่ว ย่อมมีแต่ความทุกข์

4. บิดามารดา เป็นบูรพาจารย์ของบุตร

5. ชนะตนนั่นแหละประเสริฐกว่า

6. ความประมาท เป็นทางแห่งความตาย

7. ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม

8. ความพร้อมเพรียงของหมู่คณะย่อมนำสุขมาให้

9. ความอดทน นำสุขมาให้

10. ความเป็นเพื่อนไม่มีในคนพาล

11. พึงชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ

[แดงคนดี]

 

ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆ จ้าพี่ชาย รออ่านทุกวันจ้า 

[Double tap]

12. ความมีสติป้องกันความเลวร้ายได้

13. คนโกรธย่อมฆ่าได้แม้มารดาของตน

14. ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี

15. สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

16. ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก

17. บิดามารดาเป็นพรหมของบุตร

18. ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้

19. คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร

20. การไม่คบคนชั่วเป็นมิตร เป็นมงคลอันอุดมยิ่ง

21. เมตตา เป็นเครื่องค้ำจุนโลก     (กรมพระยาวชิรญาณวโรรส)

[admin]

มีประโยชน์มากมาย ขอบคุณครับ 

[Double tap]

มีประโยชน์มากมาย ขอบคุณครับ 

ยินดีครับผม

[Double tap]

หมวดบุคคล

1. ตราบเท่าที่บาปยังไม่ให้ผลคนเขลายังเข้าใจว่ามีรสหวาน    แต่บาปให้ผลเมื่อใดคนเขลาย่อมประสบทุกข์เมื่อนั้น

2. ขุมกำลังของคนพาลคือการจ้องหาโทษของคนอื่น   ขุมกำลังของบัณฑิตคือการไตร่ตรองโดยพินิจ

3. คนที่ถูกนินทาอย่างเดียวหรือได้รับการสรรเสริญอย่างเดียวไม่เคยมีมา  แล้วจักไม่มีต่อไปถึงในขณะนี้ก็ไม่มี

4. คนทรามปัญญาได้ยศแล้วย่อมประพฤติแต่การอันไม่เกิดคุณค่าแก่ตน ปฏิบัติแต่ในทางที่เบียดเบียนทั้งตนและคนอื่น

5. ถ้าท่านกลัวทุกข์ถ้าท่านไม่รักทุกข์ก็อย่าทำบาปกรรมทั้งในที่แจ้งทั้งในที่ลับ

6. แผ่นดินนี้ไม่อาจทำให้เรียบเสมอกันทั้งหมดได้ฉันใด มนุษย์ทั้งหลายจะทำให้เหมือนกันหมดทุกคนก็ไม่ได้ฉันนั้น

7. ผู้ใดมักโกรธผูกโกรธไว้ลบหลู่เขาด้วยความชั่ว มีความเห็นวิบัติมีมายาพึงรู้ว่าคนนั้นเป็นคนเลว

8. คนโง่รู้สึกว่าตนโง่จะเป็นผู้ฉลาดเพราะเหตุนั้นได้บ้าง

9. คนมีสติ เป็นผู้ประเสริฐทุกวัน

10. คนไม่ถูกนินทา ไม่มีในโลก

[admin]

ผมเชื่อว่า ประโยค หรือบทความ เหล่านี้สามารถเปลียนชีวิตคนได้ครับ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับสิ่งดี ๆ 

[แดงคนดี]

 

แดงเข้ามาอ่านทุกวันจ้าตามที่สัญญา

และพี่ณัฐ ก็หามาให้แดงอ่านนะ นะ นะ อิอิอิ

 

[Double tap]

11. มีบางคนในโลกที่ยับยั้งการกระทำด้วยความละอาย

12. วิญญูชนตำหนิ ดีกว่าคนพาลสรรเสริญ

13. อ่อนไปก็ถูกเขาหมิ่น แข็งไปก็มีภัยเวร

14. บัณฑิตมีความไม่เพ่งโทษผู้อื่นเป็นกำลัง

15. ไม่ควรขอสิ่งที่รู้ว่าเป็นที่รักของเขา

16. สติจำเป็นในที่ทั้งปวง

17. คนมีปัญญาทราม ย่อมแนะนำในทางที่ไม่ควรแนะนำ

18. ผู้ถูกขอเมื่อไม่ให้สิ่งที่เขาขอ ย่อมไม่เป็นที่รักของผู้ขอ

19. สาธุชนย่อมหลุดพ้นเพราะไม่ยึดมั่นถือมั่น

20. บรรดาบุตรทั้งหลาย  บุตรผู้เชื่อฟังเป็นผู้ประเสริฐ

[แดงคนดี]

[Double tap]

21. ผู้ใดช้าในการที่ควรช้าและ รีบในการที่ควรรีบผู้นั้นเป็นผู้ฉลาดย่อมถึงสุข เพราะการจัดทำโดยแยบคาย

22. ผู้ใดไม่ฆ่าเองไม่ให้ผู้อื่นฆ่า ไม่ชนะเองไม่ให้ผู้อื่นชนะ  ผู้นั้นชื่อว่ามีเมตตาต่อสัตว์ทั้งปวงและไม่มีเวรกับใคร ๆ

23. ผู้ที่มารดาบิดาเลี้ยงมาโดยยากอย่างนี้ ไม่บำรุงมารดาบิดา ประพฤติผิดในมารดาบิดาย่อมเข้าถึงนรก

24. ความโกรธเกิดขึ้นแก่คนโง่เขลาไม่รู้แจ้ง เพราะความแข่งดีเขาย่อมถูกความโกรธนั้นแลเผา

25. ราคะ  โทสะ  และอวิชชา  อันผู้ใดหลุดพ้นแล้ว, ผู้นั้นเป็นผู้คงที่มีสายล่ามขาดแล้วไม่มีเครื่องผูก ย่อมไม่ติดในที่นั้น

26. ผู้เป็นคนขัดเคืองเหนียวแน่น ปรารถนาลามก ตระหนี่ โอ้อวด ไม่ละอายและไม่เกรงกลัวบาป  พึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นคนเลว

27. บุคคลเป็นคนเลวเพราะชาติก็หาไม่ เป็นผู้ประเสริฐเพราะชาติก็หาไม่ แต่เป็นคนเลวเพราะการกระทำ เป็นผู้ประเสริฐเพราะการกระทำ

28. กามทั้งหลายมีความยินดีน้อยมีทุกข์มาก บัณฑิตรู้ดังนี้แล้วไม่ใยดีในกามแม้เป็นทิพย์

29. คนจะชื่อว่าเป็นผู้ใหญ่เพียงเพราะมีผมหงอกก็หาไม่ ถึงวัยของเขาจะหง่อมก็เรียกว่าแก่เปล่า

30. ผู้มีปัญญานั้นย่อมเล็งเห็นกามคุณเป็นของไม่เที่ยง  เป็นทุกข์  และเป็นโรค   ผู้เห็นอย่างนี้ย่อมละความพอใจในกามอันเป็นทุกข์เป็นภัยใหญ่ได้

[Double tap]

31. คนบางจำพวกเหล่าใดไม่สำรวมในกาม  ยังไม่ปราศจากราคะ  เป็นผู้บริโภคกามในโลกนี้,  คนเหล่านั้นถูกตัณหาครอบงำ  ลอยไปตามกระแส (ตัณหา) ต้องเป็นผู้เข้าถึงชาติชราร่ำไป

32. โจรผู้มีความชั่วถูกเขาจับได้ซึ่งหน้า ย่อมเดือนร้อนเพราะกรรมของตนฉันใด   ประชาชนผู้มีความชั่วละไปแล้ว ย่อมเดือดร้อนเพราะกรรมของตนในโลกหน้าฉันนั้น

33. เราคิดค้นหาทุกทิศแล้วก็ไม่พบผู้อื่นซึ่งเป็นที่รักยิ่งกว่าตนในที่ไหน ๆ ,  ถึงผู้อื่นก็มีตนเป็นที่รักมากอย่างนี้เพราะฉะนั้นผู้รักตนจึงไม่ควรเบียดเบียนผู้อื่น

34. คนใดมีท้องพร่องย่อมทนความหิวได้  ผู้ฝึกตนมีความเพียรกินดื่มพอประมาณไม่ทำบาปเพราะอาหาร  ท่านเรียกคนนั้นแลว่าสมณะในโลก

35. บุคคลไม่ควรทำบาปซึ่งเป็นเครื่องกังวลในโลกทั้งปวง  ด้วยกาย วาจาหรือด้วยใจ  มีสติสัมปชัญญะละกามทั้งหลายได้แล้วไม่ควรเสพทุกข์อันประกอบด้วยสิ่งที่ไร้ประโยชน์

36. คฤหัสถ์ชาวบ้านเกียจคร้าน " ไม่ดี " ,  บรรพชิตไม่สำรวม " ไม่ดี " , ผู้ครองแผ่นดินไม่ใคร่ครวญก่อนทำ  " ไม่ดี " , บัณฑิตมักโกรธ " ไม่ดี "

37. คนนั่งนิ่ง  " เขาก็นินทา "  , คนพูดมาก  " เขาก็นินทา " ,   แม้แต่คนพูดพอประมาณ " เขาก็นินทา "  คนไม่ถูกนินทาไม่มีในโลก

38. ผู้ใดใช้ทรัพย์จำนวนพันประกอบพิธีบูชาทุกเดือนสม่ำเสมอตลอดเวลาร้อยปีการบูชานั้นจะมีค่ามากมายอะไร  การยกบูชาบุคคลที่อบรมตนแล้วคนหนึ่งแม้เพียงครู่เดียวประเสริฐกว่า

39. มิใช่การประพฤติตนเป็นชีเปลือย  มิใช่การเกล้าผมทรงชฎา  มิใช่การบำเพ็ญตบะนอนในโคลนตม   มิใช้การอดอาหาร  มิใช่การนอนกับดิน  มิใช่การเอาฝุ่นทาตัว   มิใช่การตั้งท่านั่งดอก  ที่จะทำคนให้บริสุทธิ์ได้  ในเมื่อความสงสัยยังไม่สิ้น

40. ผู้ติดในส่งที่ยึดถือว่าของเราย่อมละความโศกเศร้า, ความรำพันและความตระหนี่ไม่ได้   เพราะฉะนั้นมุนีทั้งหลายผู้เห็นความปลอดภัยจึงละความยึดถือไปได้

[แดงคนดี]

ขอบคุณมากค่ะพี่ณัฐ

ขอบคุณทุกวัน ที่มีคำว่าเรา..ชาวบ้านเลขที่22

[Double tap]

41. ไม่พึงดูหมิ่นลาภของตนไม่ควรเที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น ภิกษุปรารถนาลาภของผู้อื่น  ย่อมไม่บรรลุสมาธิ

42. ผู้ใดไม่โกรธ ไม่ผูกโกรธ ไม่ลบหลู่ ถึงความหมดจดมีทิฏฐิสมบูรณ์  มีปัญญาพึงรู้ว่าผู้นั้นเป็นอริยะ

43. สติ เป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก

44. คนมีปัญญาทราม  ย่อมทำความประทุษร้าย

45. กลิ่นของสัตบุรุษย่อมหวนทวนลมได้

46. ในหมู่มนุษย์  ผู้ฝึกตนแล้วเป็นผู้ประเสริฐสุด

47. บุรุษจะเป็นบัณฑิตในทุกสถานก็หาไม่   สตรีคิดการได้ฉับไวก็เป็นบัณฑิต

[Double tap]

48. เมื่อเกิดเหตุร้ายแรงย่อมต้องการคนกล้าหาญ เมื่อเกิดข่าวตื่นเต้นย่อมต้องการคนหนักแน่น เมื่อมีข้าวน้ำบริบูรณ์ย่อมต้องการคนที่รัก เมื่อเกิดเรื่องราวลึกซึ้งย่อมต้องการบัณฑิต

49. ผู้ติดใจในการบริโภคกาม  ยินดีหมกมุ่นในกามทั้งหลาย  ย่อมไม่รู้สึกซึ่งความถลำตัว  เหมือนปลาถลันเข้าลอบที่เขาดักไว้ไม่รู้สึกตัวฉะนั้น

50. คนทรามปัญญาได้ยศแล้วย่อมประพฤติแต่การอันไม่เกิดคุณค่าแก่ตน ปฏิบัติแต่ในทางที่เบียดเบียนทั้งตนและคนอื่น

51. สิ่งเดียวกันนั่นแหละดีสำหรับคนหนึ่งแต่เสียสำหรับอีกคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นสิ่งใด ๆ มิใช่ว่าจะดีไปทั้งหมดและก็มิใช่จะเสียไปทั้งหมด