หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คมเขี้ยวคน  (อ่าน 247 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
แดงคนดี
Living In Lebanon
Administrator
Hero Member
*****

คะแนนจิตพิสัย +106/-2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 14177


~สาวสกลนคร~

daeng.navy22@hotmail.com
เว็บไซต์
« เมื่อ: 18 กันยายน 2011, 03:02:38 am »

<a href="http://www.infoforthai.com/music/tears.swf" target="_blank">http://www.infoforthai.com/music/tears.swf</a>
<a href="http://images.myfri3nd.com/club/373/8373/upload/swf1/14.swf" target="_blank">http://images.myfri3nd.com/club/373/8373/upload/swf1/14.swf</a>



เพลง    น้ำตาฝน

ศิลปิน    แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์

     
        ฟ้า หรือฝน
        ลมจะเท มาเพียงใด
        ไม่เจ็บ เท่าไร ใช่ไหมฟ้า
        ไม่ทัน ข้ามวัน
        หมดแรงฟ้า เมื่อไรพลัน
        ลมฝน คงผ่าน เลย ไป

        ... คน ซิคน
        ลวงล่อคน ซิเจ็บกว่า

        ไม่แบ่ง เวลา ดั่งเหมือนฟ้า
        ไม่พูด ไม่จา
        เบื่อหน้า ลืมได้ ทันที
        เจอะ คน ใจ ร้าย ใจดำ
        ก็มีแต่ช้ำ รับกรรม

        ตากฟ้า ตากฝน ยังชื่นฉ่ำ
        กว่าเจอ หน้าเธอ คนลืมคำ
        จะจำ เอาไว้กับใจ
        ว่าใจ เธอร้ายกว่าใคร

        ...ฟ้า หรือฝน
        ลมจะเท มาเพียงใด
        ไม่เจ็บ เท่าไร ใช่ไหมฟ้า
        ไม่ทัน ข้ามวัน
        หมดแรงฟ้า เมื่อไรพลัน
        ลมฝน คงผ่าน เลย ไป

        ...คน ซิคน
        ลวงล่อคน ซิเจ็บกว่า
        ไม่แบ่ง เวลา ดั่งเหมือนฟ้า
        ไม่พูด ไม่จา
        เบื่อหน้า ลืมได้ ทันที
        เจอะ คน ใจ ร้าย ใจดำ
        ก็มีแต่ช้ำ รับกรรม
        ตากฟ้า ตากฝน ยังชื่นฉ่ำ
        กว่าเจอ หน้าเธอ คนลืมคำ

        ได้ โปรด เถิด ฟ้า ปราณี
        ข้าเจ็บคราวนี้ ไม่มีดี
        ถูกคนใจร้าย ย่ำยี
        เจ็บปวดเหลือที่ ช่วยข้าที
        ข้าวอน ให้ลมกับฟ้า
        จงพา ให้ฝนตกมา
        ให้หยาดฝน ลบคราบน้ำ ตา


บันทึกการเข้า

แดงคนดี
Living In Lebanon
Administrator
Hero Member
*****

คะแนนจิตพิสัย +106/-2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 14177


~สาวสกลนคร~

daeng.navy22@hotmail.com
เว็บไซต์
« ตอบ #1 เมื่อ: 18 กันยายน 2011, 03:04:16 am »





เด็กกำพร้า...ไขว้คว้า...หาทางหนี
ทั้งชีวี...ประสบ...พบเรื่องร้าย
ทุกสิ่งหวัง...พังสลาย...อย่างง่ายดาย
ถูกทำลาย...ด้วยจิต...คิดโสมม

ทุกหนทาง...วางก่อ...ต่อทางให้
แล้วทำไม...มอบคืน...ยื่นความขม
ทุบความฝัน...จบลง..ตรงระทม
ยากสุดข่ม...ความเจ็บ...ที่เหน็บทรวง

เหมือนคมหอก...ตอกลง...ตรงดวงจิต
มิเคยคิด...คนบ้า...มาจาบจ้วง
หวังแต่งเติม...เพิ่มแผล...แฉสิ่งลวง
เกือบตกบ่วง...มือมาร...ฮึกหาญเกิน

หวังมาเกี้ยว...(วาง)เขี้ยวเล็บ...ให้เจ็บแสบ
ต้องโกยแน่บ...หลีกห่าง...อย่างฉุกเฉิน
คนอะไร...ใจดำ...ชํ้าเหลือเกิน
จึงขอเดิน...จากจร...มิย้อนคืน

ยามเด็กน้อย...คอยปลอบ...มอบความรัก
มาทึกทัก...ตอนโต...โอ้!สุดฝืน
อย่าทำเลย...เคยได้...ให้จุดยืน
ขอขัดขืน...สักครา...อย่าว่ากัน

สร้างบุณคุณ...จุนเจือ...เผื่อสิ่งหวัง
จึงภินท์พัง...เยี่ยงนี้...หามีมั่น
จากคนเคย...เคารพ...ต้องจบพลัน
อย่าได้ฝัน...มาอ่อย...ถอยไปเลย

แดงคนดี

17 กันยายน  2554


บันทึกการเข้า

kunyungbin
Newbie
*

คะแนนจิตพิสัย +2/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 33


อีเมล์
« ตอบ #2 เมื่อ: 19 กันยายน 2011, 12:03:03 am »

จุ๊จุ๊ ร้องอีกแระ  จุมพิต จุมพิต ยิ้มเท่ห์ ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: