พังเพยคำ-ทำเป็นกลอน

[ภ.ภาพวาด]

หันหน้าเข้าหากัน





หันหน้าเข้าหากัน  :  เป็นไมตรีกัน,มาปรึกษากัน


มาหันหน้า  เข้าหากัน  สัมพันธ์สร้าง
เพื่อแนวทาง  อันดี  ที่มีใหม่
จับมือเรียง  เคียงข้าง  ทางยาวไกล
แม้ทุกข์ภัย  ใดกัน  มิหวั่นกลัว


ใช้สติ  ตรึกตรอง  ให้ถ่องแท้
หาทางแก้  ด้วยกัน  วันฟ้าหลัว
คงสักครา  ฟ้าเปิดกว้าง  มิพลางมัว
จะพาตัว  หัวใจ  เราไปเจอ


เรามีกัน  และกัน  ทั้งปัญญา
รับรองหา  ทางไป  ได้เสมอ
เรามีพ้อง  น้องพี่  และมีเกลอ
รับรองเออ  เราต้องถึง  ซึ่งเส้นชัย


เพียงหันหน้า  เข้ามา  หากันนี้
ทั้งร้ายดี  มีนั้น  ไม่หวั่นไหว
ต่อให้ทุกข์  ถมหนัก  สักเท่าไร
แค่หันหน้า  หากันไว้  ไม่จนมุม

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หันหลังให้กัน




หันหลังให้หัน  :  โกรธ,เลิกคบค้า


เธอหันหลัง  ให้หัน  ในวันนี้
แทนวจี  ทีท่า  ลาใช่ไหม
ไม่อยากเดิน  เผชิญสุข  ทุกข์เคียงใจ
เพราเหตุใด  ไหนกัน  บอกฉันที


จะเลิกพบ  คบหา  มิว่าดอก
เพียงแค่บอก  สักคำ  ลำนำที่..
อย่าปล่อยค้าง  คาใจ  ในฤดี
เพียงวจี  ชี้จุด  หยุดรักเรา


อย่าหันหลัง  แล้วเมิน  เดินจากไป
ปล่อยให้ใจ  ดวงน้อย  นี้พลอยเศร้า
ทิ้งทุกอย่าง  วางไว้  ไม่เคียงเงา
มีเพียงภาพ  วันเก่า  เผาอุรา


สิ่งตกค้าง  อย่างหนึ่ง  ซึ่งตราติด
เพียงแค่คิด  จิตหมอง  น้ำนองหน้า
คือแผ่นหลัง  คนดี  ของพี่ยา
เดินจากมา  ไม่เหลียว  แสนเปลี่ยวใจ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หัวกระไดไม่แห้ง




หัวกระไดไม่แห้ง  :  มีแขกมาเยี่ยมอยู่เสมอ (มักใช้แก่บ้านที่มีลูกสาวสวยหรือบ้านผู้มีอำนาจวาสนา)



หัวกระได  ไม่แห้ง  ใช่แกล้งว่า
อันตัวข้า  สาวใส  วัยสิบสี่
หนุ่มหนุ่มตอม  ดอมดม  หมายชมมี
แต่โทษที  พี่ขา  ข้ายังเยาว์


เพิ่งแรกรุ่น  ดรุณแย้ม  แต้มสีสัน
มิคิดสั้น  ปัญญา  พาโง่เขลา
ปล่อยเนื้อนล  ชวนชม  ภิรมย์เร้า
ให้ใครเขา  ครหา  แสนน่าอาย


เป็นเด็กหญิง  หยิ่งนัก  รักศักดิ์ศรี
ฟังวาที  พ่อสั่ง  ฝังใจหมาย
อย่าปล่อยเนื้อ  ปล่อยตัว  เย้ายั่วชาย
จงปิดกาย  ด้วยอาภรณ์  ซ่อนรูปจริง


แม่สั่งเสริม  เติมต่อ  คลอผสม
กิริยา  อารมณ์  ต้องสมหญิง
สงบเหงี่ยม  เจียมไว้  ไม่เอนอิง
ห้ามพักพิง  ข้างชาย  ก่อนวันควร


ถึงกระนั้น  ฉันฟัง  ฝังใจจด
พ่อยังอด  หวงไม่  ในกลิ่นหวล
ด้วยดอกไม้  ไพรพนา  พาอบอวล
หอมเชิญชวน  ภมรหมู่  มาสู่เรือน

_._._._

คุณค่าของคน.....อยู่ที่ตนสร้าง
เชื่อฟังมิวาง.....แนวทางต้องดี


ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หักด้ามพร้าด้วยเข่า




หักด้ามพร้าด้วยเข่า  :  ทำอะไรรุนแรง ไม่คิดหน้าคิดหลัง เอาแต่ใจตัวเอง ทำการด้วยอำนาจไม่สนใจใครที่จะได้รับความเดือดร้อน



หักด้ามพร้าด้วยเข่า  ของเรานี้
ใช่ว่าดี  เสียเมื่อไหร่  อย่างไรนั้น
ลองคิดครวญ  ทวนถ่อง  แล้วมองมัน
เธอเท่านั้น  ที่ทุกข์  ใช่สุขเลย



ผลของแรง  แกร่งกล้า  ของหร้ามเล่ม
เหมือนเลาะเล็ม  ความปวดเปล่า  ร้าวนักเอ๋ย
เจ็บที่ตัว  หัวเข่าเดาะ  เพราะไม่เคย
โธ่!~โอเอย  คนหนา  ไม่น่าทำ



เปรียบคำดัง  พังเพย  เอ่ยแรกนั้น
เพื่อสอนกัน  วันนี้  พี่อย่าขำ
อย่ามองเขา  ว่าโง่  โธ่!!รับกรรม
แต่จงนำ  ไปคิด  ใช้จิตตรอง



หากเปรียบงาน  หลายหลาก  และมากล้น
เขาจึงทน  ทำไป  ทั้งกายหมอง
ไม่ดูแล  แคร์ตัว  กลัวเป็นรอง
สุดท้ายของ  ได้มา  โรคารุม



หากเปรียบคน  มีอำนาจ  พวกบาทใหญ่
บังคับใจ  คนนั้นนี้    มีหมู่กลุ่ม
ผลสุดท้าย  ก็ไร้ผล  ของคนคุม
ความสุขุม  ไร้หัวใจ  ไร้คนฟัง


ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...เห็นชายผ้าเหลือง...




เห็นชายผ้าเหลือง  :  มีโอกาสได้จัดการบวชลูกหลานเป็นต้นในพระพุทธศาสนา ถือว่าได้บุญมาก


อยากเห็นชาย-ผ้าเหลือง  เป็นเบื้องต้น
ความคิดคน  คนหนึ่ง  ซึ่งคือแม่
อยากจะมีโอกาส  บวชดวงแด
ขอเพียงแต่  แค่นี้  ที่ต้องการ


เพียงได้ยล  ชมโฉม  ดั่งโคมส่อง
แม้จักต้อง  วางวาย  ในเถ้าถ่าน
เพียงเห็นปลาย  ชายผ้า  หนาดวงมานต์
เหมือนเทวา  มาประทาน  ปานดุจเดียว


ความหวังพ่อ  ความหวังแม่  ขอแค่นี้
ขอเพียงลูกคนดี  นี้แลเหลียว
อย่าโยนหวัง  พังไป  ไม่ยาเยียว
เพราะมัวเที่ยว  ระเริง  เหลิงอารมณ์


ชายผ้าเหลือง  เรืองรอง  ส่องทางที่
เหมือนลูกนี้  พาข้าม  ความขื่นขม
แสงพระธรรม  นำคน  พ้นระทม
จึงหวังชม  เจ้านี้  ช่วยชี้ทาง

.........
ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...เหยียบเรือสองแคม...







เหยียบเรือสองแคม  :  คนที่ทำอะไรไม่ซื่อตรง และเป็นคนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว


พวกเหยียบเรือสองแคมแถมตีหน้า
หันซ้ายขวาพาเบนเอนเอียงได้
ไม่น่าสบคบคู่หรือดูใจ
เพราะแปรไปไม่แน่ไม่แท้จริง

เข้าฝ่ายโน้นโอนฝ่ายนี้ไม่มีหลัก
แล้วแต่จักเห็นช่องมองสรรพสิ่ง
ฝ่ายนี้รู้ดูชนะผละมาอิง
ฝ่านโน้นทิ้งแปรไปยังไงกัน

ไม่ยึดจุดสุดเส้นเน้นความเหมาะ
เอาแต่เกาะเลาะข้างหาทางมั่น
เปรียบเหมือนยืนเส้นกลางระหว่างนั้น
ยืนเท้าขั้นขั้นละเมตรเหตุคนกลาง

จะกลางแท้กลางเที่ยมไม่เอี่ยมอ่อง
เข้าทำนองนกสองหัวชั่วไร้ข้าง
แคมเรือโครงโยงไหวในสายทาง
เหมือนมิต่างอย่างเปรียบที่เทียบเคียง

.........

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...หัวล้านได้หวี...




หัวล้านได้หวี  :  ได้สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตนเอง


คำหัวล้านได้หวีที่เขาว่า
อาจเปรียบมาว่าฉันนั้นคงใช่
ด้วยร่ำเรียนเรื่องศิลป์แผ่นดินไทย
กลับมาใช้มิได้ในบัญชี

ก็ลายเส้นเน้นเบาแลเงาร่าง
มันช่างต่างห่างไกลไปเลยนี่
จะปรับใช้ควบคู่อยู่พอดี
ก็ไม่มีทางคลิ๊กหรือพลิกแพลง

ทำไงได้เล่าหนอก็มันชอบ
ใช่ตีกรอบขอบเขตหาเหตุแกล้ง
ด้วยรักศิลป์รักศาสตร์วาดทุนแรง
จึงเดินแปลกแตกแขนงให้แคลงใจ

แม้เรียนไว้เมื่อถึงซึ่งจุดขัด
จึงต้องหัดเรื่องการงานขึ้นใหม่
เพื่อท้องอิ่ม  เพื่อตัวรอด  เพื่อปลอดภัย
เลยต้องพักสิ่งรักไว้หักใจทำ

อันศิลป์ศาสตร์ที่รู้จากครูสอน
ทุกบทตอนมีมาคราเรียนร่ำ
มิอาจใช้เติมทุนหนุนชี้นำ
จึงต้องจำเรียนใหม่เพื่อใช้งาน
.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

◆ หวานอมขมกลืน








หวานอมขมกลืน  :  ตกอยู่ในฐานะที่จำต้องยอมรับ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย พอใจหรือไม่พอใจก็ตาม.


หวานอมขมกลืนมิชื่นฉ่ำ
ให้ชอกช้ำย่ำทรวงดวงใจข้า
สู้และทนพ้นภัยใดใดมา
ด้วยหวังว่ารักมีนี้คงงาม


แต่สุดท้ายคล้ายฝันอันบางเบา
เมื่อรักเราเขาเปรียบเป็นเหยียบหนาม
มองมุมอับปรับโซนโดนประนาม
กลายเป็นความ..ลามเขตเหตุมองเมิน


นี่ฉันผิดงั้นหรือที่สื่อรัก
ด้วยคิดจักเคียงข้างในทางเหิน
ทนกับทุกข์อุปสรรคหนักเหลือเกิน
แค่หวังเดินเคียงคู่สู้กับเธอ

.........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

◆ หวานอมขมกลืน








หวานอมขมกลืน  :  ตกอยู่ในฐานะที่จำต้องยอมรับ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย พอใจหรือไม่พอใจก็ตาม.


หวานอม  ขมกลืน  มิชื่นสุข
เคล้าคลุก  ทุกข์ทับ  แสนอับเฉา
สู้ทน  บนทาง  ย่างเคียงเงา
มีเรา  กับเรา  เอาใจเติม


หวานบ้าง  ขมบ้าง  ในบางที
แต่มี  แรงใจ  ดั่งใยเสริม
ทุกสิ่ง  ทุกอย่าง  ต่างจากเดิม
เพียงเพิ่ม  แรงรัก  เป็นหลักชัย


อาจมี  น้ำตา  มาแต่งแต้ม
เสียบแซม  ให้หม่น  จนหวั่นไหว
วิโยค  โศกเศร้า  เผาทรวงใน
แต่ใจ  ไม่ท้อ  ยังขอทน


ส่วนหวาน  ส่วนขม  ผสมสร้าง
แนวทาง  วางไว้  ไร้เหตุผล
จากหนึ่ง  เป็นสอง  คล้องใจคน
อยู่บน  ทางใจ  ไปด้วยกัน


แม้ขม  ขื่นหนัก  สักเพียงไหน
เพียงมี  หวานให้  ได้สุขสันต์
หวานขม  กลมกลืน  ชื่นสัมพันธ์
นิรันดร์  มั่นไว้  ไม่เสื่อมคลาย

.........
ภ.ภาพวาด

[admin]

ชื่นชมจ้า

[ภ.ภาพวาด]

ชื่นชมจ้า

สวัสดีค่ะพี่

ขอบคุณค่ะพี่

ภาพ

[ภ.ภาพวาด]

..หาเหาใส่หัว..







หาเหาใส่หัว  :  รนหาเรื่องเดือดร้อนรำคาญมาใส่ตน.



เพราะจับเหาใส่หัวของตัวหนา
ใช่ใครหามายื่นให้ขื่นไม่
ตัวของเรา..เรานี้นี่อย่างไร
ที่หาใส่ให้ยากลำบากนาน

เรื่องของเขาเรายุ่งจึงตุงนัง
เลยต้องนั่งแก้ปัญหายาผสาน
เข้ามาเจ๋อเผลอรู้สู่เหตุการณ์
จึงได้งานทันทีเลยซีเรา

แล้วนี่จะเอาไงอย่างไรได้
ครวญคิดใคร่หาผลอย่างคนเขลา
ผูกเงื้อนเองเกรงจัดจะมัดเนา
จักคลายเอามิหลุดสุดปัญญา

ทำฉันท์ใดดีหนาตัวข้านี้
มันจะมีทางไปหรือไม่หนา
เหาเพียงตัวบนหัวมีที่ใส่มา
คงขยายพันธุ์กล้ากว่าทำลาย

ไม่น่าเลยเอ๋ยข้าไม่น่าเขลา
ไปจับเหาใส่หัวตัวมากหลาย
จะจับออกให้สิ้นสูญจากกาย
คงมิง่ายเป็นแน่ดอก..บอกกับตัว
.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

◆ หากินด้วยลำแข้ง








หากินด้วยลำแข้ง  :  หาเลี้ยงชีพด้วยความมานะพยายามของตัวเอง.




หากินด้วยลำแข้งแข็งใจฝืน
พยามยืนอย่างอดทนจนพ้นผ่าน
อุปสรรดักหน้าป้อมปราการ
ต้องกล้าหาญตีท้าฟันฝ่าไป


ลำบากใจลำบากกายมิหน่ายแหน่ง
คราไร้แรงแห่งจิตคิดหวั่นไหว
นึกถึงแม่นึกถึงพ่อต่อแรงใจ
วันพรุ่งนี้ที่สดใสไม่ไกลเกิน


มองจ้องฟ้าพาซ่านม่านไออุ่น
ผู้ค้ำจุนกูลเกื้อเมื่อขลาดเขิน
คอยเป็นแรงแห่งใจให้ดำเนิน
จึงเผชิญถึงจุดมิหยุดรอ


มีวันนี้ที่เห็นและเป็นอยู่
เพราะแรงสู้จากคนบนฟ้าหนอ
อุปสรรคดักหน้าหลายคราท้อ
มิใช่ข้อทอนบั่นให้ฉันตรม


ยืนและหยัดอยู่ด้วยเพราะช่วยตน
กัดฟันทนพ้นข้ามยามขื่นขม
มีทุกสิ่งมีทุกอย่างวางให้ชม
ขอพนมก้มกราบฟ้าผู้พาแรง

.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

◆ เห็นช้างเท่าหมู











เห็นช้างเท่าหมู  :  เห็นฝ่ายตรงข้ามซึ่งแม้จะตัวใหญ่กว่าหรือมีอำนาจมากกว่าไม่น่าเกรงขามในเวลาที่โกรธมากจนลืมตัว.




มาพูดหยามเหยียบหยันพลันเย้ยเยอะ
แล้วหัวเราะใส่หน้าทำท่าเก่ง
พูด"กู" "มึง"....อึงอื้อหรือไม่เกรง
เจ้านักเลงใจทมิฬเดี๋ยวสิ้นนาม


เมื่อแรงโกรธโกธามาถึงจุด
ไม่อาจหยุด..ดุจไฟโหมเข้าโถมถาม
จึงเข้าตีบีฑาผู้หาความ
จนต้องหามเข้าอู่ที่อยู่เคย


แม้ตัวข้าเล็กกว่าหากลัวไม่
ตายเป็นตายชายไทยต้องไม่เฉย
หากให้ตนทนคำหยัน..พลันหมางเมย
ปล่อยละเลยไปนั้น..มันไม่ควร


แม้ตัวเจ้าใหญ่อย่างดังร่างยักษ์
ใช่ว่าจักต้องหมองเมื่อมองส่วน
เพราะเวลาข้าพิโรธความโกรธกวน
ทุกสิ่งล้วนเพียงนิดแทบติดดิน


เปรียบดั่งคำโบราณท่านชี้สร้าง
เหมือนเห็นช้างเท่าหมูอยู่ต่ำสิ้น
เลือดขึ้นหน้าสู้ตายใจรวยริน
ก็ขอดิ้น..ถึงเดี้ยงด้วยเสี่ยงดวง

.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

◆ หัวไม่วางหางไม่เว้น









หัวไม่วางหางไม่เว้น  :  อาการที่ทำงานอยู่ตลอดเวลาโดยไม่มีเวลาหยุดพัก เช่น เขาทำงานหัวไม่วางหางไม่เว้น เขาถูกใช้งานจนหัวไม่วางหางไม่เว้น.



หัวไม่วางหางไม่เว้นที่เป็นอยู่
ต้องคอยดูนั่นนี่ไม่มีว่าง
เดี๋ยวเรื่องนอกเรื่องในไม่เว้นวาง
ทุกสิ่งอย่างต่างประเดเทเข้ามา


ทั้งเรื่องหนักเรื่องเบาเคล้าผสม
ทนแก้ปมจมสุดจุดปัญหา
ค่อยค่อยแงะแกะคลายหลายเรื่องนา
สุดปัญญาสามารถที่อาจทำ


พอมาดูทางนี้ที่สำคัญ
เอ่า!ทางนั้นปัญหามากลายกล้ำ
พอไปดูอีกทีคล้ายผีอำ
เอ่า!ทางโน้นโดนยำซ้ำทวี


หมุนหน้าหลังหลังหน้าพามึนมัว
หันไปทั่วทุกทางย่างทุกที่
จะพักกายพักใจคลายฤดี
ก็ไม่มีทีท่าเวลาเลย


เหนื่อยยิ่งนักจักนั่งก็ยังยาก
ทุกสิ่งบากหลากมาหาได้เฉย
ต้องทนไปให้ถึงซึ่งชัยเชย
โอ้กายเอ๋ยเหนื่อยนักชักไร้แรง
.........
ภ.ภาพวาด