พังเพยคำ-ทำเป็นกลอน

[ภ.ภาพวาด]

พังเพยคำ-ทำเป็นกลอน



พังเพยคำ  ทำเป็นกลอน   วาดษรสาย
เรียบเรียงปลาย  ลายสือ  ใช่ถืออ้าง
หากแต่คิด  จากจิตใจ  ในส่วนกลาง
จินตนาฯ  สรรค์สร้าง  ร่างวาจา



จากคำไทย  ให้ความรู้  ชูความคิด
ขีดลิขิต  เป็นเรื่องสั้น  กลั่นภาษา
ค่อย.ค่อยร้อย  ค่อย.ค่อยเคียง  เรียบเรียงมา
เป็นความสุข  สนุกฮา  ภาษากลอน

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...อดเปรี้ยวไว้กินหวาน...




อดเปรี้ยวไว้กินหวาน  :  อดใจไวเก่อน  รอสิ่งที่ดีกว่าข้างหน้า



จงอดเปรี้ยว  ไว้กินหวาน  โบราณว่า
เป็นคำสอน  แต่ก่อนมา  หาลืมไม่
สิ่งที่จิต  คิดว่าดี  นั้นมีไว้
ก็หาใช่  กว่าควรคู่  รู้ไหมเออ



เปรียบเหมือนดัง  หนุ่มสาว  คราวแรกสบ
อย่าลี้หลบ  หลีกเลี่ยง  เพียงใจเผลอ
จงยับยั้ง  ชั่งใจ  ไว้หน่อยเธอ
หากละเมอ  เพ้อพร่ำ  อาจช้ำใจ



ดูนานนาน  ดูดีดี  อย่าผลีผลาม
หากเกินงาม  ความไม่เหมาะ  เพราะหลงไหล
คนที่ทุกข์  คนที่เก็บ  เจ็บทรวงใน
ก็คือเรา  ใช่ใคร  ขอให้จำ



ใช้เวลา  หาค่า  ว่าเหมาะควร
อย่ารีบด่วน  พลวดพลาด  อาจถลำ
อดใจไว้  เถิดนะ  จะไม่ช้ำ
เหมือนลำนำ  คำพังเพย  ที่เอ่ยแล


ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

เห็นช้างขี้  ขี้ตามช้าง




เห็นช้างขี้  ขี้ตามช้าง  :  ทำเลียบแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมี  ทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ


เห็นช้างขี้  ขี้ตามช้าง  ทำกร่างโก้
อพิโธ่  คนหนอ  พอได้ไหม
เขามีเงิน  มีทอง  กองเกลื่อนไป
แต่เราไซร้  ไม่มี  นี่แหละเรา



เขาซื้อเพชร  ซื้อพลอย  นับร้อยเส้น
ใส่แล้วเด่น  เห็นวับ  ประดับเข้า
เรามีกิน  เลี้ยงตัว  อย่ามัวเมา
เอาแบบเขา  เราจะยาก  ลำบากนาน



มีแค่ไหน  ใช้แค่นั้น  นั่นแหละหนา
อย่าได้คว้า  หาเพิ่ม  เติมสังขาร
เมื่อไม่พอ  ก็หมดสุข  ทุกข์เท่านาน
พระภูบาล   สอนไว้  ให้พอเพียง

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หอกข้างแคร่



หอกข้างแคร่  :  คนใกล้ชิดที่อาจคิดร้ายถึงมาเมื่อไหร่ก็ได้,ศัตรูที่อยู่ข้างตัว


หอกข้องแคร่  แท้ศัตรู  ดูไม่ออก
มาลวงหลอก  ยอกยัก  แล้วหักหลัง
ใช้ความซื่อ  สัตย์มี  ที่จริงจัง
มากรีดเชือด  เลือดหลั่ง  คลั้งค้างใน



เป็นเพื่อนกัน  เพื่อนกู  แต่อยู่มา
อนิจจา  ข้าคิด  ผิดสิ่งไหน
เคยร่วมสุข  ทุกข์เศร้า  แต่เยาว์วัย
เหจุไฉน  ไยคิดร้าย  หมายชีวี



ให้ความรัก  ความไว้ใจ  ให้และมอบ
แต่สิ่งตอบ  กอปรยื่น  คืนบีดสี
เธอหักหลัง  ดังจะฆ่า  ไม่ปรานี
หรือไมตรี  มีนั้น  มันไม่พอ



เธออยากได้  สิ่งใด  อะไรหนา
จงกล่าวมา  ว่าไข  ที่ใจขอ
ฉันจะให้  ทุกอย่าง  วางพะนอ
ส่วนไมตรี  มีต่อ  ฉันขอคืน

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หมาเห่า..ใบตองแห้ง



หมาเห่าใบตองแห้ง  :  คนที่ชอบพูดเอะอะแสดงว่าเก่ง แต่ไม่กล้าจริง


ว่าหมาเห่า  ใบตองแห้ง  เพิ่งแจ้งเห็น
ก็เปรียบเป็น  เธอนี้  นี่แหละหนา
ใช้ลำนำ  คำคม  ถ่มวาจา
พูดโอ่อ่า  ข้าเก่ง  มิเกรงใคร



นั่นทำได้  นี่ทำได้  ง่ายยิ่งนัก
แต่พอจัก  ให้ทำจริง  วิ่งไปไหน
ทำพูดมาก  ปากเปาะ  ฉอเลาะไป
แต่เอาได้  ไม่มี  นี่แหละคน



สักแต่ว่า  วาจา  พาเหยียดหยาม
จะเอาความ  ตามใด  ไม่สักหน
พูดแต่ปาก  ขากถุย  ฉุ้ยเหลือทน
นี่แหละผล  คนเรา  เห่าทั้งปี



อย่าอวดอ้าง  วางท่า  ว่าข้าเก่ง
พวกละเลง  เพลงน้ำลาย  อายหน่อยพี่
เด็กเด็กจ้อง  มองมา  วาจามี
คงคิดไว้  ในฤดี  นี่หมาเออ

ภาพวาด

[admin]

คิดถึงตัวเองตอนเป็นวัยรุ่น 

[แดงคนดี]

คิดถึงตัวเองตอนเป็นวัยรุ่น 

 

เอ้.....สงสัยจะมีเรื่องเล่า อิอิ


 

[ภ.ภาพวาด]

สวัสดีค่ะ  พี่เว็บ  พี่แดง

ว่าแต่ตอนวัยรุ่นเป็นไงคะ  บอกภาพบ้างดิคะ  นะ นะ นะ นะ
อยากรู้


มีพี่แดงและก็ภาพอยากรู้  ไม่เล่าละ ฮึ (ทำไรดีหว่า55)

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หมายน้ำบ่อหน้า


หมายน้ำบ่อหน้า  :  มุ่งหวังจะได้สิ่งที่ยังมาไม่ถึง.


คิดหมายน้ำ  บ่อหน้า  ว่าจะใช่
แล้วทิ้งสิ่ง  มีอยู่ไว้  ไม่แลเหลียว
คิดว่าน้ำ  บ่อหน้า  จะยาเยียว
ที่แท้เปรี้ยว  เขียวจนขื่น  กลืนไม่ลง



อย่ามุ่งหวัง  ยังสิ่งไกล  มาไม่ถึง
จงคำนึก  ถึงสิ่งได้  ใช่ว่าหลง
เห็นค่าของ  ของที่มี  นี้ยืนยง
อย่าเจาะจง  หวังไป  ให้ไกลตัว



น้ำบ่อนิด  คิดให้ดี  ยังมีค่า
ไม่ต้องไขว่  ไม่ต้องคว้า  พาเวียนหัว
จะกินใช้  อาบทา  คราเมามัว
ไม่ต้องกลัว  ว่าจะหมด  แล้วอดกิน



ของมีอยู่  รู้ค่า  ราคาบ้าง
อย่าทิ้งขว้าง  หมางเมย  ละเลยสิ้น
มัวมุ่งหวัง  ขวักไขว่   ใจถวิล
อาจแดดิ้น  สิ้นทุกอย่าง  ร้องครางครวญ

ภาพวาด

[พ.จ.อ.สมทรง รุ่งเรือง]

                                  ลองแต่งเล่น ๆ
อดเปรี้ยวไว้กินหวานโบราณบอก      ทั้งไม่นอกใจใครให้เศร้าหมอง
ไม่เคยคิดมองใครให้ตรมตรอง        เผลอลืมมองแเป๊บเดี๋ยว ม.ค.ป.ด.
                                      หรือ
ถ้าไม่ยอมอดเปรี้ยวไว้กินหวาน      อีกไม่นานก็จะประจักษ์ใจ
โบราณนานมาเขาว่าไว้                   อาจจะเจอไม้งามเมื่อขวานบิ่น[/color]

ไม่รู้ว่าถูกต้องบ้างหรือเปล่า
เห็นบทความแบบนี้และมีคำแปลก ๆ แบบนี้ นึกถึง "หนูก้อย" นะ

[แดงคนดี]

                                  ลองแต่งเล่น ๆ
อดเปรี้ยวไว้กินหวานโบราณบอก      ทั้งไม่นอกใจใครให้เศร้าหมอง
ไม่เคยคิดมองใครให้ตรมตรอง        เผลอลืมมองแเป๊บเดี๋ยว ม.ค.ป.ด.
                                      หรือ
ถ้าไม่ยอมอดเปรี้ยวไว้กินหวาน      อีกไม่นานก็จะประจักษ์ใจ
โบราณนานมาเขาว่าไว้                   อาจจะเจอไม้งามเมื่อขวานบิ่น[/color]

ไม่รู้ว่าถูกต้องบ้างหรือเปล่า
เห็นบทความแบบนี้และมีคำแปลก ๆ แบบนี้ นึกถึง "หนูก้อย" นะ

 

ได้นักกลอนเพิ่มอีกท่านแล้วววววววววววววว เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

[ภ.ภาพวาด]

                                  ลองแต่งเล่น ๆ
อดเปรี้ยวไว้กินหวานโบราณบอก      ทั้งไม่นอกใจใครให้เศร้าหมอง
ไม่เคยคิดมองใครให้ตรมตรอง        เผลอลืมมองแเป๊บเดี๋ยว ม.ค.ป.ด.
                                      หรือ
ถ้าไม่ยอมอดเปรี้ยวไว้กินหวาน      อีกไม่นานก็จะประจักษ์ใจ
โบราณนานมาเขาว่าไว้                   อาจจะเจอไม้งามเมื่อขวานบิ่น[/color]

ไม่รู้ว่าถูกต้องบ้างหรือเปล่า
เห็นบทความแบบนี้และมีคำแปลก ๆ แบบนี้ นึกถึง "หนูก้อย" นะ

สวัสดีค่ะ

คุณเป็นคนเดียวกับคุณลุงแก่ๆที่อินโฟ  แน่เลย  ใช่ไหมคะ
กลอนเหมือนกันแป๊ะ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หวานเป็นลม-ขมเป็นยา




หวานเป็นลมขมเป็นยา  :  คำชมมักไร้สาระทำให้ลืมตัวขาดสติ แต่คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด


หวานเป็นลม  ขมเป็นยา  วาจาเอ่ย
ฟังหน่อยเอ๋ย  เผยวจี  มีขานไข
เสียงเสนาะ  เพราะซึ้ง  แสนตรึงใจ
ก็หาใช่  คำจริง  แท้สิ่งลวง



"คุณนั้นสวย  รวยเสน่ห์  เท่ยิ่งเหลือ
จะมองเมื่อ  คราใด  ใจแหนหวง
ตาน้ำผึ้ง  ซึ้งทราบ  วาบในทรวง
โอ้!แดดวง  พวงแก้มเรื่อ  แม่เนื้อนวล



ใส่สายเดี่ยว  เปรี้ยวจี๊ด  กรีดใจนัก
ทั้งวงพักตร์  ลักขณา  กายาส่วน
เหมือนนางฟ้า  จำแลง  แกล้งเชิญชวน
ชั่งเย้ายวน  ป่วนใจ  ใหลหลงเธอ"



เป็นคำชม  ลมลิ้น  คนปลิ้นปล้อน
พวกกะล่อน  อ่อนหวาน  ขานเสนอ
แต่จริงแท้  แค่ลวง  เพียงควงเออ
อย่าพันเผลอ  ปล่อยใจ  ไปพันเกลียว



"หากคมคาย  หมายดี  วจีขาน
จะบอกการ  แต่งองค์  ทรงสายเดี่ยว
ไม่ควรเผย  เนื้อนม  ให้ชมเชียว
พวกหนวดเฟี้ยว  เขี้ยวขาว  สาวระวัง"



เขาติติง  สิ่งใด  ให้มองดู
แล้วจะรู้  สู่ใน  ใจมุ่งหวัง
หากไม่รัก  จักไม่เผย  เอ่ยให้ชัง
เขาจะนั่ง  ดูเราแย่  ไม่แคร์เลย

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

หมูไป-ไก่มา





หมูไปไก่มา  :  ลักษณะของการถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน  ด้วยการให้สิ่งของแลกเปลี่ยน หรือตอบแทนซุ่งกันและกัน


อันหมูไป  ไก่มา  เขาว่าไว้
คือการให้  แลกปลี่ยน  มิเวียนหนี
เป็นการมอบ  ตอบแทน  แสนดูดี
คือไมตรี  มีมา  แต่ช้านาน



เธอให้ฉัน  ฉันให้เธอ  เสนอส่ง
เจตจำนง  คงมั่น  สัมพันธ์สาร
ยื่นน้ำจิต  มิตรใจ  ให้ธรรมทาน
จักชื่นบาน  นานนับ  ไม่อับจน



เป็นการเปลี่ยน  การแลก  ไม่แยกพ้อง
เพียงแค่ของ  น้อยนิด  สร้างมิตรผล
หากเดือดร้อน  อ่อนล้า  พาทุกข์ทน
จักรอดพ้น  ด้วยผล  ตนแลกมิ


ภาพวาด

ปล.  อิอิ ไม่ได้หมายความว่าให้หวังผลตอบแทนนะคะ

[ภ.ภาพวาด]

หักลำ



หักลำ  : ทำให้เสียท่าหรือเสียเหลี่ยม


มาหักลำ  กลางทาง  ให้คว้างเขว
แล้วเดินเซ  เหหัน  ใจหวั่นไหว
ขึ้นต้นมา  เหมือนจะสู้  เพื่อกู้ไทย
เหตุไฉน  ไยหนา  หาที่ลง


เป็นเสื้อแดง  แรงถอย  ต้องปล่อยสี
เหมือนไม่มี  หลักสุด  จุดเสริมส่ง
หมิ่นประมาท  ชาติกษัตริย์  สัตว์แดนดง
มิมั่นตรง  องค์เจ้า  พวกเหล่าเดน


ไม่น่าเชื่อ  เหลือเกิน  ว่าเงินนี้
มันจะมี  อำนาจใหญ่  พาไทยเข็ญ
ทิ้งร่มฉัตร  กษัตริย์ศรี  ที่ร่มเย็น
กลายไปเป็น  เห็นแก่ตัว  หลงมัวเมา


มิงดีชั่ว  ชั่วเป็นดี  ไม่มีคิด
เห็นความผิด  กลายเป็นถูก  ผูกปมเข้า
มองถูกมี  นี้เป็นผิด  คิดกลับเอา
โอ้คนเรา  เมามัว  เพียงตัวเงิน

ภาพวาด

ปล.แต่ไว้แต่ตอนเกิดเหตุ แต่เอาไปทิ้งไว้ที่ไหนไม่รู้เพิ่งเจอค่ะ