:+: บ้านน้อย ภาพวาด :+:

[ภ.ภาพวาด]

สวย


สวยที่ดีคือสวยใจ ใช่ใบหน้า
สวยคุณค่าเลิศหรูดูสดใส
สวยเสน่ห์สวยล้ำสวยน้ำใจ
สวยภายในเนื้อแท้น่ะแน่จริง


สวยภายนอกหลอกตาค่าเพียงผ่าน
สวยไม่นานยานย่นคนแทบวิ่ง
สวยรูปโฉมประโคมใส่ดูคล้ายลิง
สวยเพราะสิ่งปลอมแปลงแล้งความดี
.........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ท่าฉลอมยอมกระอักสำลักเลือด
ถึงจุดเดือดโดนเชือดหวิดโลหิตไหล
แม้เอาคืนหมื่นหนึ่งไม่ถึงใจ
ยากดับไฟใจแค้นที่แน่นทรวง
*คุณโบยบิน*


มันสุดแสนแค้นใจกะไรเหลือ
มาเป็นเหยื่อ ให้เขาเหน็บ จิตเจ็บหน่วง
จะเอาคืนก็ไร้ช่อง มองไปกวง
ต้องทะลวงถึงไส้ ตายทีเดียว


ปล่อยเอาไว้ไม่ได้ร้ายแบบนี้
ชอบโจมตี แผนเหนือคาด สุดหวาดเสียว
นามโบยบิน จะสิ้นฤทธิ์ คิดปีนเกลียว
ต้องเร่งเคี้ยวให้แหลก แยกครึ่งตัว
*ภ.ภาพวาด*

ปล.หากคำไหนแรงไป ภาพขออภัยด้วยนะคะ

[ภ.ภาพวาด]

หนึ่งช้อย..ร้อยรัก


คำว่ารัก ที่ให้ เอาไปเถอะ
แม้มาเจอะเจออีก จงหลีกหนี
ถึงพบกันวันหน้าถ้ามันมี
ช่วยทำทีไม่รู้จักอย่าทักทาย


เธอพูดรัก แจกดะไปซะทั่ว
โดยไม่กลัว ใครช้ำ ทำเครื่องหมาย
หญิงมีตราติดเป็นหลัก คำรักชาย
เปรียบก็คล้ายห่วงคล้องถูกจองใจ


แต่เมื่อมารู้เห็นเป็นเพียงช้อย
หนึ่งในร้อย ไม่รู้มี ที่เท่าไหร่
คือตัวเลือก อีกตัว กาหัวไว้
ซึ่งหาใครแทนที่ คงมีตรึม


ขอถอนตัว ส่งยื่น คืนคำรัก
ใครสมัคร เชิญได้ ถ้าไม่ทึ่ม
สิทธิ์ตัวเลือก ในเรื่อง ต้องเซื่องซึม
โลกอึมครึม เพราะเป็นช้อย..ในร้อยคน


ฉันทิ้งสิทธิ์ คิดถูก ไม่ผูกขึง
หากรัดตรึง ถึงคราขาด อาจปี้ป่น
เสียเวลา เจ็บหนัก รักด้วยทน
กับวังวนหลอกใจไปวันวัน
.........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ดูนานนาน



อันรักแท้ มีจริงสิ่งสวยหรู
แต่น้อยผู้ครอบครองมองสรรเสริญ
เพราะส่วนมากรักเล่นเช่นส่วนเกิน
เพียงผิวเผินที่คบ..ก็จบกัน


รักวัยรุ่น หนุ่มสาว หรือคราวแก่
จะเอาแน่อะไรได้หรือนั่น
ปากที่บอก กรอกหู "คู่ชีวัน"
ใครจะฟันธงได้ว่าไม่ลวง


ดูนานนาน ดูดีดี ก่อนที่เลือก
อย่ามองเปลือกที่ฉาบทราบเพียงช่วง
พอพ้นผ่านนานเนิ่นได้เดินควง
จะถอดบ่วงคล้องคอก็ยากทำ
.........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

อย่าหยุดเผา



เผาเข้าไป ให้ไฟลุก ทุกพื้นที่
จะป่นปี้แค่ไหนอย่าไปสน
เพลิงพระกาฬผลาญป่ามาจากคน
เป็นจุดแรกเริ่มต้น..ของผลตาม


เมื่ออยากเผาเอาให้สุดจุดไฟสุม
จะที่ลุ่มดอนไร่ไม่ต้องถาม
เชิญเผาเกลี้ยงเยี่ยงเคยแม้เลยลาม
อย่าไปห้าม ปล่อยสุดสุด จุดเข้าไฟ


พอแล้งร้อนวอนว่าอย่าครวญคร่ำ
นึกที่ทำเสียนิดคิดให้ได้
ฝีมือเผาเราเองเกรงอะไร
จงรับไว้ เหมือนป่า อย่าไปกลัว


รณรงค์"เลิกเผา"ก็เท่านั้น
ทำเพ้อฝันคิดเปลี่ยนน่าเวียนหัว
ยิ่งพูดปรามห้าม"อย่า" ดังหาตัว
คนเผาทั่วทุกแห่งแข่งกันทำ


จะห้ามไปไยเล่าไม่เข้าท่า
ปล่อยมันบ้าจนสุดถึงจุดต่ำ
พอโลกร้องเรียกคืน..ยื่นความช้ำ
อย่าไห้ร่ำพร่ำโทษโกรธฟ้าดิน


แล้งน้ำใช้ได้ยากยาก..ลำบากล้น
ร้อนเสียจนเหงื่ออาบเหม็นสาบกลิ่น
มนุษย์สัตว์กัดกันแกล้งแย่งน้ำกิน
คงได้ดิ้นสู้ชะตาพามันส์เพลิน
.........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

สิ่งอำนวยความสะดวก



มนุษย์สร้างกลไกไว้ใช้ช่วย
เพื่ออำนวยความสะดวกบวกสร้างสรรค์
คิดโน่นนี่มีมาสาระพัน
แต่ละชิ้นละอันกลั่นไอเดีย


ด้วยสิ่งสร้างต่างมีที่เติมต่อ
คือจุดก่อกำเนิดเกิดข้อเสีย
สภาวะมลพิษยากคิดเคลียร์
จะกลบเกี่ยอย่างไรให้พ้นทาง


เพราะต้องการความสบายในชีวิต
ไม่เคยคิดมุมกลับการปรับสร้าง
ผลกระทบต่อโลกโชคหรือลาง
จะมีบ้างอย่างไร ไม่กังวล


ขอแค่ตัวอยู่ได้สบายแท้
สิ่งใดแย่ช่างมัน..ฉันไม่สน
โลกวิบัติสัตว์ตายกองก่ายล้น
ให้เป็นผลภายหน้าข้าไม่แคร์


หากเมื่อโดนกับตัวมัวโทษฟ้า
ลิขิตมาทำไมไม่แยแส
ผู้ที่ทำกรรมไว้ไยเลยแล
ปล่อยฉันแย่แต่ผู้เดียว..เกี่ยวอะไร


นี่แหละเนาะมนุษย์สุดทุเรศ
เกิดอาเพศกับตนถึงสนได้
งั้นละเลี่ยงเบี่ยงหนีทุกทีไป
พอโดนเข้า เป็นไง ไปไม่เป็น
.........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ท้าฟัด..กัดกระจาย*(กลอนสดบาทต่อบาท)


1. นี่เป็นแค่กลอนเท่านั้นนะคะ ขำขำ ไม่ได้ทะเลาะกันจริงๆ  แต่ถึงจะเป็นแค่กลอนภาพก็ต้องขอโทษคุณโบยบินด้วยที่บางช่วงบางตอนภาพใช้คำหนัก แรง และ ลามปามไป  ขอโทษค่ะ
2. ถ้าใครอยากอ่านแบบเต็ม ไปที่ http://board.siamha.com/index.php?topic=4636.0    ขอบอกว่า ช่วงกลางๆใกล้จบ ฮามาก




ภ.ภาพวาด สีเขียว  &  โบยบิน สีน้ำตาล



สดุดขาตัวเจ้าหรือเปล่านะ
มาเอะอะอะไรคนไม่สวย
ปากหรือนี่พูดได้ไม่อำนวย
เดี๋ยวจะซวยมีมวยแถมแม่แรมจันทร์


เอากี่ยกว่ามาอย่าช้าอยู่
ดูซิดูเป็นผู้หญิงหรือลิงนั่น
หญิงหรือลิงอย่างไงหนอ ขอเท่าทัน
ทำก๋ากั่นมันไม่ดีสตรีไทย


ต้องพับเพียบเรียบร้อยลอยหน้าหรือ
ก็เสียชื่อเขาลือได้น่าอายไหม
ตัวของตัวกลัวเขามาว่าทำไม
ดูกระไรผู้ใหญ่ห่วงยังท้วงติง


อย่าทำดีแอบแฝง..คิดแกล้งรู้
ลองคิดดูชายใดกล้ามาสุงสิง
มีออกมากถึงสุไหง (โกลก)..เห็นได้จริง
โวเสียยิ่งเห็นวิ่งไล่จับชายงาม


ชายหายาก มากรู้จัก มักเป็นตุ๊ด
อ้าว..ดูพูด พิสูจน์ไหมอย่าได้หยาม
เรื่องทดลอง น้องลา ไม่กล้าลาม(ปาม)
เห็นห่ามห่ามที่แท้ไม่แน่จริง


ฉันจะแน่ แค่ไหน  ไยต้องเผย
หรือไม่เคยรักใครถามใจหญิง
ขยันนักซักความ ถามเป็นลิง
อย่าประวิงลองเถิดนะมารักกัน


อย่าชวนชัก รักเหลี่ยมเล่ห์..(เดี๋ยว)เข้ฟาดหาง
ลือทั้งบาง โบยบินรักแล้วภักดิ์มั่น
คนเชื่อคำ ช้ำตาย มาหลายพัน
แล้วสักวันจะเสียใจที่ไม่ลอง


ทำอวดโอ้โอ่อ่าหาได้สน
ขาดหน้ามนสวยเจ้าไม่เศร้าหมอง
ดีแล้วที่ ไม่สำออย ปล่อยน้ำ(ตา)นอง
เห็นทีต้องสักสองชาติอาจอาวรณ์


แน่ใจหรือว่าได้เกิด กำเนิดอีก?
อ้าว..กินพริกมาหรือไรไยปากร้อน
ก็พูดตาม สัจธรรมเอ่ยคำกลอน
ทำเป็นสอนปากบอนแรงมาแช่งเรา


พูดให้คิด พิจจารณาหาแช่งสาบ
ก็คนบาปไม่ได้เกิดเชิญเถิดเจ้า
ภาพคนดีสุดยอดแม้ยังเยาว์
ชั่วใส่เขาเอาแต่ดีไม่มีอาย


จะบอกตัว พี่ดีเด่น เช่นนั้นหรือ
แน่นอนชื่อโบยบินหนอพอจะขาย
สิบสลึง ยังคิดต่อ พ่อยอดชาย
แหม! ถูกไปเหมือนได้เปล่าอายเขาจัง


ราคานี้มีข้าวสาร นั้นแถมไหม
ปากกรรไกรชาติใดหนาคู่อย่าหวัง
ก็บอกแล้ว ว่าเกาะคาน บ้านมีตังค์
ให้สมดังปรารถนานะยาใจ


ขอบคุณพรอำนวยที่อวยมอบ
แน่ะ! เขาตอบประชดหนูนะรู้ไหม?
ก็พอทราบแต่ภาพซึ้งถึงแก่นใน
คนอะไรทำไฉเฉเหมือนเล่ห์ลวง


คนอะไรทำไฉเฉเหมือนเล่ห์ลวง
รักดอกนะจึงมาหยอกเขาออกหวง  
คำจากปากฝากไว้คล้ายไขควง
โถ พุ่มพวงช่างเทียบดูเปรียบเปรย


เพียงบิดไข ใจช้ำทำเป็นแผล
ใจอ่อนแอแลบอบบางแม่นางเอ๋ย
ฉะนั้นสิทธิ์ปิดฉากไม่ยากเลย
โถ ทรามเชยอย่าเลยคิดจะปิดใจ


จะเปิดใจ ปิดใจ เกี่ยวไรด้วย
คงไม่สวยไม่รวยชัวร์กลัวใช่ไหม
เฮอะ!!ตัวกลัว ตัวนั้น เป็นอย่างไร
อยู่ข้างในใจลึกลึกรู้สึกเกรง


ฉันกล้ารักแต่รู้ไว้..ไม่ใช่เจ้า
เป็นแส้สาวดูเข้าแน่ะทำแม่เก่ง
คนมันยอดอัฉริยะนะนักเลง
ไปเดินเบ่งในตลาดอาจถึงตาย


กลัวที่ไหน ให้รู้ สู้ไม่ถอย
คงเจอบ่อยล่ะสิท่าซ่าไม่หาย
มาสักยก ชกด้วยหมัด จะอัดชาย
ไม่ทำร้ายใครจะว่าหน้าตัวเมีย


แคร์ด้วยเหรอเธอว่ามาตั้งมาก
แค่ลมปากถากถางอ้างไปเสีย  
จริงจริงกลัวตัวอ่วมน่วมจนเพลีย
พูดให้เคลียร์เขาเสียหายจะอายคน


"คุณโดนฉันต่อยจนพับหลับคาที่"
หมัดขาวนี้นิ่มนักชักสับสน
นายบ้ากามห่ามซ่ามาซุกซน
โธ่! หน้ามนจับนิดเดียวแค่เสี้ยวมือ

.........

ภ.ภาพวาด & โบยบิน

[ภ.ภาพวาด]

ข้าราชการ



สส.แจกเงินซื้อขอชื่อเสียง
เป็นทุนเสี่ยง ลงแรง ตำแหน่งอยู่
เพื่อวันหน้าถ้าได้ใครอุ่มชู
ก็เก็บกู้เอาคืนกลับไม่นับเลย


การหว่านพืชหวังผลกับคนนี้
มันมักมีทั่วอยู่ดูเปิดเผย
ข้าราชการบ้านเมืองเรื่องคุ้นเคย
กินกันเฉยสูบกันตุงจนพุงกาง


ทั้งตำรวจกวดขันฟันกันเรียบ
มีเงินเพียบแจกอีหนูดูซะบ้าง
อบต. อบจ. ก็ไม่วาง
กินเป็นหางอย่างที่ทราบบาปไม่กลัว


ทำถนน ขนงบทบเป็นเข่ง
บอกจะเร่งทำให้ดีไม่มีมั่ว
แต่ผลออกบอกสิ้นกินเรียงตัว
งบไหลรั่วเหลือถนนแค่คนเดิน

.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

อยากจะลอย


อยากจะลอยล่องไปในเวหา
เหมือนนกกาบินอยู่ดูโดดเด่น
อิสระไม่ผูกมัดซึ่งชัดเจน
ไร้สิ่งเร้นซ้อนลึกให้นึกกลัว


ไม่อยากเดินเนินดินด้วยสิ้นหวัง
ความพ่ายพังเป็นตรากาไว้ทั่ว
ช้ำและเจ็บ เก็บอยู่ยังรู้ตัว
มันมืดมัวตลอดเริ่มถอดใจ
........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

โดนแกล้ง ฮือออ




ดูพี่แกล้งยั่วน้ำลายให้ไหลย้อย
เอาอาหารอร่อยมาคอยหลอก
เสียง"โครกคราก"ท้องน้องร้องดังจ๊อก
แสบไม่หยอกนะพี่เจ้า ขอเอาคืน


ถ่ายหน้าจอขอเน้นให้เห็นชัด
มิได้ตัดภาพต่อขอหยิบยื่น
อ่านแล้วอยาก น้ำลายล้น ทนกล้ำกลืน
พี่โยชื่นยิ้มร่า..พาหนูเซ็ง
.........

ภ.ภาพวาด

แงงงงงงงงงงงโดนแกล้ง ฟ้องออกสื่อเลย

[ภ.ภาพวาด]

มองจันทร์


คืนวันเพ็ญเด่นตาท้องฟ้าเปิด
แสงจันทร์เจิดแจ่มจรัสรัศมี
ท้องนภาวับวาวดาวมากมี
อิงอกพี่ข้างคุ้นรับอุ่นไอ

เหลือบแลมองท้องน้ำยามแสงสาด
จันทร์ฉายพาดสะท้อนเงาพราวไสว
สีเหลืองทองมองเพลินเกินห้ามใจ
จึงเผลอพับหลับไหลกับไหล่เธอ
.........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

สนุกไปเรื่อย



หวังไม่มี ที่จริง คือวิ่งหนี
จากสิ่งที่ ฝืนทำ ทั้งช้ำหมอง
หมดแรงเรี่ยว เกี่ยวไว้ ได้แต่มอง
จึงเที่ยวท่องไปทั่วมั่วทุกทาง


ความเหนื่อยมี ทำแย่ แต่สนุก
ได้ไปทุกแห่งหน คนกว้างขวาง
อาจารย์เก่งเจ๋งแนะและทำลาง
เป็นตัวอย่างที่ดีมีให้ตาม


ชอบแบบนี้ที่สุด..หยุดไม่อยู่
ได้มีครูชี้นำตั้งคำถาม
ขึ้นโจทย์เรื่องเบื้องตนเป็นผลความ
ร่ายนิยามตามแต่ใจส่งให้ครู


เป็นความเหนื่อยเรื่อยมา..ทว่าสุข
ทั้งสนุกเหลือใจ..ได้คิดสู้
ต้องทำได้ ทำได้ ให้ครูดู
แม่ทำอยู่ครึ่งวัน..ยังมันส์เลย


มีความสุขกับอักษรแต่งกลอนเล่น
กลั่นกรองเน้นความเป็นเราเอามาเผย
จินตนาการบ้างอย่างที่เคย
จึงลงเอยพอถูไถไปได้เอง
........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

เรียนรู้..สิ่งใหม่



เหนื่อยจะเดิน  อยากเหินหาวบนราวฟ้า
ให้ลมพาลอยไกลไปจากถิ่น
พบสิ่งแปลกแตกต่างจากพื้นดิน
กับชีวินแปลกใหม่ไปจากเดิม


แม้ครึ้มฟ้า ห่าฝน จะทนสู้
เพื่อเรียนรู้ สิ่งใหม่ เอาใช้เสริม
ไม่อยากอยู่ที่่เก่าหลงเมาเคลิ้ม
โดยไม่เพิ่มอะไรให้กับตัว


เปรียบไปคล้ายชีวีถูกตีกรอบ
มีเขตขอบทุกอย่างวางไว้ทั่ว
ทั้งซ้ายขวาหน้าหลังยังมืดมัว
สิ่งเย้ยยั่วนานาพาให้มึน


แต่ถ้ามีที่ใหม่ให้ไปบ้าง
ทุกก้าวย่างเรานี้คงดีขึ้น
สู้และสร้างร่างไว้ให้บึกบึน
ถือเป็นกึ๋นชีวิตสิทธิ์เลือกทำ
........

ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

แก่นรัก



ถ้าความรัก ตีค่า ออกมาได้
นั่นไม่ใช่ รักแท้..แค่ผิวเผิน
รักจริงจริง เติมต่อ กอดคอเดิน
แม้เจอเนิน สูงชัน พากันไป


คือที่สุด ผุดผ่อง..ถ้าลองรัก
คือที่พัก ยามล้า คราหวั่นไหว
คือเรี่ยวแรง ผลักสู่ ประตูชัย
และคือความ เข้าใจ ในตัวตน


ถ้าจะรัก ตระหนักซึ้ง ให้ถึงแก่น
อย่าดูแคลน ด้วยค่า หาเป็นผล
รักที่เงิน เทินกอง มิครองทน
มีแต่ล่น ลดน้อย ถดถอยไป
.........
ภ.ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ลายทาง


คือชีวิตที่แท้..ก็แค่นั้น
กับคืนวัน ร้อนหนาวก้าวให้ผ่าน
แม้ล้มลุกคลุกโคลนโดนทรมาน
จะซมซานเพียงไรใจอย่ายอม


เกิดมาครั้งพลั้งพลาด..อย่าหวาดหวั่น
จงแข็งขันก้าวไปแม้ผ่ายผอม
ทำทุกอย่างสร้างตนจนพรั่งพร้อม
สิ่งรายล้อมภายหน้า..ฟ้าเป็นใจ


ความภาคภูมิตนเอง เพียรเร่งสร้าง
ระยะทางวัดค่า..ตีตราให้
ยิ่งย่างก้าวยาวสู่ประตูชัย
เหมือนมีนัยน์ความหมายตามลายทาง
.........

ภ.ภาพวาด

ปล.  ขอบคุณรูปภาพจากหลวงพี่นะคะ ^_^