:+: บ้านน้อย ภาพวาด :+:

[ภ.ภาพวาด]

แอบมาอ่าน ... 

สวัสดีค่ะ

มาแอบอ่าน  บ้านน้อง  ทำมองหลบ
อย่าให้พบ  จั๊งจั๊ง..เจอ  นะเธอจ๋า
จะแอบ  เอานิ้วไป  นัยนา
ให้ร้องจ้า  เลยพี่  นี่คือเตือน

ภาพวาด

555  กลอนหนูอย่าคิดมากนะคะ  หนูหาคำไม่เก่ง แต่แต่งเอาตามใจฉันไว้ก่อน อิอิ

[ภ.ภาพวาด]

คู่ชีวิต  คู่จิต  ที่คิดเฝ้า
คู่เคียงเจ้า  คู่เคล้า  แม้เช้าค่ำ
คู่หทัย  คู่ใจ  ใบบุญทำ
คู่เนื้อนำ  คู่กรรม  จำจนตาย

คู่รักซึ้ง  คู่ตรึง  รำพึงพัน
คู่ชีวัน  คู่ฝัน  อย่าหันหาย
คู่จริงแท้  คุ่แน่  อย่าแปรกลาย
คู่ใยสาย  คู่ปราย  ที่หมายปอง

คู่เธอนี้  คู่ที่  ไมตรีมอบ
คู่ใจหอบ  คู่กอบ  ตอบเพียงสอง
คู่ร่วมเรียง  คู่เคียง  ไม่เพียงรอง
คู่หนึ่งจอง  คู่ปอง  คู่ของใจ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

จันทร์ดารา  คลาค่ำ  ฉายนำแสง
ส่องแสดง  แจ่มจ้า  น่าเกรงขาม
นวลละออง  ผ่องผาด  สะอาดงาม
ราตรียาม  ท่ามกลางไพร  ในดงดอน

ภูเขา-ฟ้า  นาวา  ธาราใส
ฉายแสงไป  ไฟมัว  สลัวอ่อน
ก้องเสียงกรีด  หรีดหริ่ง  ระวิงรอน
ให้สะท้อน  ก้องสะทก  ในอกทรวง

หมู่ภมร  ร่อนโฉบ  โอบไม้มวล
หอมกลิ่นอวล  ชวนชื่น  คืนโชติช่วง
ไอดินกรุ่น  อุ่นอาบ  ภาพจันทร์ดวง
วาบในทรวง  ห้วงภิรมย์  นั่งชมจันทร์

โอ่จันทร์เอ๋ย  เผยแสง  เป็นแรงคิด
จรูงจิต  จรูงใจ  ให้เฝ้าฝัน
แม้ล้าอ่อน  ผ่อนคลาย  สลายพลัน
ทุกคืนวัน  นั้นหนอ  ขอจันทรา

ภาพวาด
22/8/52

[ภ.ภาพวาด]

ขอลาก่อน  จรไกล  ไม่หวนคืน
แม้ช้ำขื่น  กลืนกล้ำ  ความช้ำไหว
ต่อจากนี้  ที่เห็น  และเป็นไป
คือทรวงใน  ใยขาด  ไม่อาจคืน


ขอลาก่อน  จรลับ  ไม่หลับหลัง
ต่อให้ฝัง  ร่างกาย  ตายสะอื้น
ไม่ขอเคียง  คู่หม่น  ทนกล้ำกลืน
แลขอยืน  ต่างเลนส์  ทุกเส้นทาง


ขอลาก่อน  จรพราก  จากคนดี
ต่อแต่นี้  ไม่มีเรา  เคล้าเคียงข้าง
ตัดกันกลบ  ลบใจ  ใยบางบาง
เหลือเพียงทาง  ต่อทาง  ที่ต่างเงา

ภาพวาด
22/8/52

[ภ.ภาพวาด]

คืนฟ้าดำ  คล้ำมัว  สลัวเลือน
ดวงจันทร์เดือน  เคลื่อนคล้อย  ลอยกลางหาว
แสงส่องสาด  ดาดดื่น  คืนไร้ดาว
ให้รวดร้าว  หนาวหวั่น  สั่นฤดี


วิหกจ้อง  มองจันทร์  บนชั้นฟ้า
เฝ้าถามหา  ดารา  ในคลานี้
ด้วยเพราะแสง  แรงส่อง  เคยผ่องสี
กลับริบหรี่  ยี้ยับ  จะดับลง


โอ่ดวงดาว  สกาวเรียง  เคยเคียงจันทร์
ใยเหหัน  พลันหาย  คล้ายไสส่ง
ปล่อยจันทรา  พร่ามัว  สลัวลง
พะว้าวง  คงครวญ  ไร้มวลดาว


โอ่ดาวเอ๋ย  เอ๋ยดาวจ๋า  คลาค่ำแล้ว
ยังไร้แวว  แพรวเพชร  เกล็ดกลางหาว
แสงเล็กๆ  เม็ดน้อย  ลอยสกาว
ใยมิก้าว  พราวข้าง  เหมือนอย่างเคย


ปล่อยเดือนฉาย  สายแสง  แฝงใจมัว
มืดสลัว  ทั่วพรม  ลมรำเพย
วิหกร้อง  ก้องทัก  รักคู่เกย
เขาลาเลย  เชยชวน  ให้ครวญฤา

ภาพวาด
23/8/52

[admin]

อ่านกลอนหวาน ๆ กับกลอนเศร้า ๆ ตลอด ขอกลอน สนุก ตลก โปก ฮา บ้างนะครับ 

[ภ.ภาพวาด]

เป็นเพียงกา  ค่าน้อย  ต่ำต้อยศักดิ์ฯ
แต่ใจปัก  รักหงส์  อนงค์ฉาย
ได้แต่เฝ้า  เจ้าดู  อยู่ไม่คล้าย
มิอาจหมาย  ไขว่คว้า  มาครอบครอง


ด้วยเพราะต่ำ  ซ้ำเตี้ย  ละเหี่ยห่อ
มิอาจขอ  ต่อคู่  อยู่เคียงสอง
จึงได้แต่  ชะแง้เง้อ  เพ้อใจปอง
เพียงแค่มอง  น้องยิ้ม  ก็ปิ่มเปรม


ถึงเป็นกา  ค่าน้อย  ซ้ำต้อยต่ำ
แต่ใจพร่ำ  รำพัน  กระสันเสม
ต่อหงส์ฟ้า  หน้าเรื่อ  เนื้อชะเอม
ดั่งได้เหม  เปรมปรี  ฤดีกา


ภาพวาด


*เหม  หมายถึง  ทองคำ

23/8/52

[ภ.ภาพวาด]

อ่านกลอนหวาน ๆ กับกลอนเศร้า ๆ ตลอด ขอกลอน สนุก ตลก โปก ฮา บ้างนะครับ 

สวัสดีค่ะพี่

55  ขอเวลานี๊ดค่ะ  จะพยายามแต่งค่ะพี่
ตอนนี้คนแต่งหมดโปร  คิดกลอนไม่ออก  เลยกำลังเก็บเล็กผสมน้อยอยู่ค่ะ 555

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

สิ้นเสียงคำ นำเผย เอ่ยจากหมอ
น้ำตาคลอ ทอประกาย ฉายแววขื่น
แต่เมื่อพลัน หันหน้าสบ ต้องกลบกลืน
เมื่อแม่ยืน รินน้ำตา ไห้อาลัย

สมาธิ สติตั้ง ต้องขังเก็บ
แม้ว่าเจ็บ ร้าวรวด ปวดเพียงไหน
ภาพต้องแกร่ง แข็งขืน ฝืนกลั้นไว้
ห้ามร้องไห้ ให้แม่ย่อ ท้อกำลัง


กลั้นใจยิ้ม ปิ่มว่าแกร่ง แข็งเกินร้อย
แม่ห้ามถอย เหมือนดั่งหนู สู้อีกตั้ง
ทางข้างหน้า ยังมี ต้องมีหวัง
"ก้อนเลือดกัง ฝังคอ" อย่าท้อใจ


เห็นหน้าแม่ แผ่อาบ คราบน้ำตา
ใจลูกยา ยิ่งต้องฝืน กลืนเก็บไว้
กลัวความหมอง ของฤดี ที่ภายใน
จะรินไหล ให้แม่ช้ำ ซ้ำอาดูร


คำแม่กอรป ปลอบประโลม เหมือนโถมทับ
แทบระงับ กับความเจ็บ เก็บไม่อยู่
บอกตัวว่า อย่าอ่อนแอ ให้แม่ดู
หากแม่รู้ คงหู่หด สลดใจ


ฉะนั้นเล่า เราต้องกลบ ลบความเจ็บ
ซ่อน-ซุกเก็บ ด้วยใบหน้า ว่าสดใส
สิ่งที่ฝัง ขังปิด ในจิตใจ
แล้วยิ้มไป ให้แม่รู้ หนูไม่แคร์


ถึงภายใน อุรา น้ำตาตก
เจ็บช้ำฟก อกระบม คมบาดแผล
ก็จะลบ กลบถอน ความอ่อนแอ
ไม่ให้แม่ แลรู้ ว่าหนูตรม


แม่ร้องไห้ ให้เลือดก้อน ที่ซ้อนทับ
ลูกระงับ ใจฝืน กลืนใจข่ม
แม่โอบกอด ปลอบประโลม แต่โทรมซม
ลูกตรอมตรม กับปมหวั่น ต้องกลั้นใจ


น้ำตาแม่ หยดไหล เมื่อได้ยิน
น้ำตาลูก กลืนกิน อย่ารินไหล
น้ำตาแม่ หยดร่วง เพราะห่วงใย
น้ำตาลูก ตกใน ข่มใจกลืน
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...ปล่อยวางหัวใจ...


ขอปล่อยวาง  หัวใจ  ไว้ตรงนี้
ไม่อยากมี  ใครเรียง  อยู่เคียงใกล้
กลัวความรัก  ภักตรา  แล้วลาไป
ทิ้งฉันไว้  ให้ตรม  ขมฤดี



กลัวความสุข  สุดทราบ  เป็บภาพฝัน
พอตื่นพลัน  ฝันหาย  มลายหนี
เหลือเพียงยาม  ความทรงจำ  ช้ำชีวี
ที่ไม่มี  เธอข้าง  เหมือนอย่างเคย



จึงตัดสิทะธิ์  ปิดตาย  ไม่หมายเปิด
กลัวก่อเกิด  ความรัก  หนักทรวงเอ๋ย
ไม่อยากฝาก  ใจไว้  ให้ใครเชย
ขอลาเลย  รักมี  ชีวีเรา

.....

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...หลบลี้..หนีเที่ยว...



เดินมาเรื่อย  เอื่อยอารมณ์  เที่ยวชมกรุง
กลิ่นควันฟุ้ง  คุ้นอบ  ตลบทั่ว
เสียงยนต์ยาน  ผ่านไป  ไม่ไกลตัว
ฟ้าสลัว  มัวมน  ฝนจะมา



เดินมาถึง  ซึ่งร้าน  อาหารขาย
มีมากมาย  หลายอย่าง  ต่างสรรหา
ทั้งก๋วยเตี๋ยว  เกี้ยวน้ำ  ยำไตปลา
อีกผัดฉ่า  พล่ากุ้ง  ฟุ้งอบอวล



เราจึงนั่ง  สั่งแกง  พะแนงไก่
น้ำแข็งใส  ใส่ข้าวโพด โปรดตามส่วน
อร่อยเหร็ด  เผ็ดคอ  พอสมควร
ให้นึกหวน  ชวนเพื่อนมา  น่าจะดี



พอฝนซา  พาคึก  ให้นึกขัน
เซ็งแซ่  หรรษา  พาสุขศรี
เสียงคุยล้อ  ต่อสาส์น  ผ่านวจี
ชั่งเปรมปรี  มีสุข  กันทุกคน



หันทางซ้าย  ขายเก๊าลัด  ชักอยากรู้
เดินไปดู  ผู้เฒ่า  เคล้าคั่วผล
จึงเอ่ยความ  ถามไป  ในฝูงชน
คลายฉงน  ตนคิด  จิตอยากลอง



"ตา..ไฉน  ไยคั่วเคล้า  เข้ากับทราย
บอกให้หาย  คลายสงสัย  ไขข้อข้อง
หนูแลดู  อยู่ตั้งนาน  ผ่านตามอง
อยากจับต้อง  ลองคั่งเปล่า  ไม่เอาทราย"



ท่านเฉลย  เผยมา  ดวงตายิ้ม
ยิ่นให้ลิ้ม  ชมตาม  ก่อนความหมาย
"เก็บกักตุน  อุณภูมิ  อูมมากมาย
เพราะเป็นเคล็ด  เด็ดหลาย  ทรายนั้นมี"



"ด้วยกักตุน  อุณภูมิ  นั้นอูมไว้
จึงทำให้  ความร้อนส่ง  นั้นคงที่
เนื้อในผล  คนเคล้า  ก็เจ้าที
เป็นเคล็ดดี  ที่ใช้ผ่าน  กันนานมา"



มือพนม  ก้มไหว้  ในคำตอบ
แล้วซื้อหอบ  กอบใหญ่   ใส่ตะกร้า
แทนความรู้  ผู้เฒ่าท่าน  นั้นนำพา
เลยกล่าวลา  วาจาอ่อน  ก่อนจากไป



หันซ้ายขวา  ตาสอดส่อง  มองที่เที่ยว
สุขจริงเจียว  เหลียวเห็นคน  บนทางใหญ่
กำลังร้อง  ทำนองเอื้อ  เนื้อคำไทย
ดูพริ้วไหว  ไพเราะ  เสนาะคำ



เดินเตร่เตร่  เถลไถล  ไปเรื่อยเปื่อย
จนเริ่มเหนื่อย  เมื่อยตัวเนื้อ  เหงื่อไหลฉ่ำ
หาที่พัก  สักนิด  คิดจะทำ
แต่เจ้ากรรม  จำต้องหยุด  ทรุดร่างลง



หัววิงวิง  สิ่งสุดท้าย  ก่อนหายลับ
มีคนจับ  รับร่าง  ผู้คว้างหลง
ต่อจากนั้น  ไม่รู้ตัว  มัวงวยงง
ความมั่นคง  ส่งให้กาย  คลายปล่อยวาง



...รู้สึกดี  มีสติ  มิล้าอ่อน
ได้พักผ่อน  นอนสบาย  คลายหมองหมาง
แต่นี่เล่า  เราอยู่ไหน  ที่ใดทาง
แสงสว่าง  กระจ่างใส  ไฟนีออน



ยินสำเนียง  เสียงเพรียก  ร้องเรียกหา
จึงหันหน้า  มาดุ  ผู้เอ่ยอ้อน
ยิ้มแต่งแต้ม  แก้มปราง  อย่างอาทร
ตาวิงวอน  ก่อนลูบหัว..ของตัวเรา



มีหลายความ  ยามนั้น  ฉันรู้สึก
ให้ระลึก  นึกระเหี่ย  เสียใจ..เศร้า
ไม่น่าโง่  โธ่!!ทั้ง  ถึงยังเยาว์
จำไว้เล่า  เขลาครั้งนี้  มีราคา



...เพียงแค่เห็น  เช่นนั้น  พลันตัดสิน
เพียงได้ยิน  ผินคำ  ช้ำหนักหนา
เพียงเติมต่อ  ก่อความ  ตามวาจา
เพียงรู้..ว่า  พาพลอย  ให้น้อยใจ



เอาคำพูด  ขูดกราก  จากใจคิด
แล้วเติมนิด  ติดนั่น  พลันหวั่นไหว
ไม่ถามเขา  เอาความ  ตามเรื่องใด
ก็คิดไป  ให้หมอง  ร้องครวญคราง



...สุดท้ายผิด  คิดหนี  หาที่หลบ
เขามาสบ  พบครา  ยามล้าร่าง
ทรุดกายลง  ตรงทาง  ระหว่าทาง
แลทุกอย่าง  กระจ้า  เหมือนฟ้างาม



...ฟังสดับ  รับคำ  อธิบาย
ถึงความหมาย  ในวันนั้น  ฉันมอวข้าม
รู้เหตุผล  ค้นแจ้ง  แสดงความ
ไม่ต้องตาม..ถามสิ่งใด  เข้าใจดี



ขอโทษเขา  ที่เรางั่ง  ไม่ฟังเหตุ
แล้วขีดเขต  แดนขวาง  ให้ต่างที่
ไม่ถามไถ่  ไตร่ตรอง  มองเรื่องมี
ก็วิ่งหนี  ลี้ไกล...ให้พะวง



ต่อจากนี้  มีเรื่องใด  ให้ขัดข้อง
จะไต่ตรอง  มองความ  ไม่ตามหลง
เชื่อและมั่น  สัญญา  ว่าซื่อตรง
จะมั่นคง  ต่อรักเรา..."ความเข้าใจ"

.....

ภาพวาด
13/9/53

ปล.ภาพขอขอบคุณพี่ติค่ะ  ที่ให้คำปรึกษาเรื่อง เก๊าลัด ว่าทำไมต้องใช้ทรายคั่วด้วย

[ภ.ภาพวาด]

ลมลวงคำ  ช้ำชอก  ยอกใจแสน
ไม่แนบแน่น  แผ่นผา  พาผกผัน
ลมลิ้นปลิ้น  รินรด  หยดคำนั้น
ก็ลืมกัน  พลันเปลี่ยน  เวียนจากลา

คำสัญญา  ว่าไว้  ให้คำสัตย์
ลิ้นตวัด  กัดกร่อน  ซ้อนคำหา
ไม่จริงจัง  จริงใจ  ในวาจา
เพียงเอ่ยมา  แค่ปาก  ฝากคารม

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ก่อนจะจาก  ฝากกลอน  อักษรสี
เป็นวจี  พี่กล่าว  รวดร้าวเหลือ
ด้วยทุกคำ  พร่ำมา  ไม่น่าเชื่อ
ตัดใยเยื่อ  ทีละนิด  คิดห่างไกล

อักษรสรร  กลั่นลาย  จากปลายสอ
ทุกช่วงก่อ  ต่อกลอน  น้องอ่อนไหว
จะร่ำลา  พาพราก  แลจากไป
ทิ้งน้องไว้  ตรงนี้  หรือพี่เธอ?

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

แอบหดหู่..อยู่ข้างกาย



เห็นคราบไคล  ในคลา  พี่ยาโศก
ให้วิโยค  ใจยิ่ง  ทุกสิ่งหมาย
น้ำตาหยด  รดร่วง  ทรวงแทบวาย
เมื่อพี่ชาย  เจ้าขม  ตรมฤดี



น้องแอบหมอง  มองอยู่  หดหู่ยิ่ง
ใจอยากวิ่ง  ไปข้าง  ไม่ห่างหนี
แต่ด้วยจิต  คิดกัน  ในทันที
เราไม่มี  ฐานะ  จะข้าง..ควร



จึงต้องกลบ  หลบซ่อน  คลาตอนเศร้า
มองพี่เจ้า  เคล้าขื่น  สะอื้นหวน
เจ็บแปลบๆ  แสบศัลย์  ใจรัญจวน
ให้ปั่นป่วน ครวญคร่ำ  ช้ำไม่คลาย

ภาพวาด
21/9/52

[ภ.ภาพวาด]

...คืนใจ..



ขอขอบคุณ  ที่มอบใจ  ให้กับฉัน
และขอโทษ  เช่นกัน  ฉันคืนให้
ไม่อาจรับ  รักษา  เยียวยาใจ
จึงคืนไป  ใจนี้  ที่ให้มา



ใช่ใจร้าย  ไสส่ง  ไม่สงสาร
ทรมาน  ราญเร้า  เศร้าหนักหนา
เจ็บเธอนี้  มีฉันข้าง  พร่างน้ำตา
--คนกล่าวลา  หาได้ชื่น  แท้ขื่นตรม



รับไม่ได้  ใจรัก  ภักคงแน่
ฉันมันแย่  แท้เพราะ  ไม่เหมาะสม
เธอควรเรียง  เคียงคนดี  ที่น่าชม
มิใช่จม  ขมขื่น  ยืนเคียงกัน



ทนไม่ได้  ให้คนดี  อย่างพี่ข้าง
ยอมอยู่อย่าง  ว้างจิต  ปิดใจกั้น
ลาแล้วรัก  ภักจริง  สิ่งผูกพัน
ลาแล้ววัน  สันตืสุข  ทุกข์วันมี



เราต่างคน  หนทาง  ให้ต่างอยู่
อย่าเคียงคู่  ทั้งรู้ว่า  หาสุขศรี
โชคดีเถิด  เปืดใจ  ให้คนดี
ปล่อยฉันนี้  นะพี่จ๋า  อย่าได้แคร์



หัวใจเอย  เคยยื่น  ฉันคืนให้
รักเจ้าเอย  เคยได้  ฉันไม่แน่
เปลี่ยนและสับ  ปรับช่อง  ห้องดวงแด
ไม่มั่นแท้  แปรผัน  ฉันมันเลว


ภาพวาด
27/9/53