:+: บ้านน้อย ภาพวาด :+:

[ภ.ภาพวาด]

..แค่เพื่อนเท่านั้น..





คบเหมือนเพื่อน  เตือนใจ  ไว้ทุกหน
แม้ทุกข์ทน  เพียงไหน  อย่าได้เผย
เป็นแค่เพื่อน  เพื่อนเท่านั้น  อย่าหวั่นเลย
โอ่!ใจเอ๋ย  เธอคือเพื่อน  จงเตือนตรอง

ย้ำว่าเพื่อน  เพื่อนทุกที  ที่เจอหน้า
ย้ำว่าเพื่อน  เพื่อนทุกคลา  เมื่อตาจ้อง
ย้ำว่าเพื่อน  เพื่อนทุกครั้ง  ฝังใจหมอง
ย้ำว่าเพื่อน  เพื่อนร่วมห้อง  อย่าปองใจ

เขาคือเพื่อน  เขาคือเพื่อน  เตือนไว้หนา
เขาคือเพื่อน  เตือนตรา  อย่าหวั่นไหว
เขาคือเพื่อน  เพื่อนแบบ  แอบมอบใจ
เขาคือเพื่อน  เตือนเอาไว้  อย่าใฝ่ปอง

แม้จักเตือน  เตือนเท่าไหร่  ใจดวงนี้
มันก็มี  ค่าเท่า  คือเราจอง
อยากจะชิด  สนิทใกล้  ใจครอบครอง
แต่จำต้อง  กล้ำกลืน  ฝืนอุรา

กลัวว่าเผย  เอ่ยไป  ให้เธอรู้
มันจะอยู่  ร่วมห้อง  อย่างหมองหม่า
เธออาจเกลียด  เดียดฉันท์  พลันหนีลา
จนเหมือนว่า  ไกลกันอีก  ซีกโลกเลย

สู้อยู่แบบ  แอบรัก  จักดีกว่า
อย่างน้อยหนา  เรายังได้  ใกล้ชิดเชย
อยู่อย่างเพื่อน  เพื่อนอย่างนี้  ดีแล้วเอย
หากว่าเผย  เอ่ยแล้วไกล  ใจคงตรม

ขออยู่แบบ  ปวดใจ  แต่ใกล้เธอ
ยามเมื่อเผลอ  มองตา  พาสุขสม
ขอยู่แบบ  แอบรัก  ภักชื่นชม
แม้ระทม  ตรมเพียงใด  ยังใกล้กัน
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

ภาพวาด

เป็นเพียงกลอนเท่านั้น

[ภ.ภาพวาด]

...ชีวิต...







ชีวิตคือ...การอยู่  และสู้สร้าง
ชีวิตคือ...หนทาง  ให้ย่างก้าว
ชีวิตคือ...การไป  ไม่ยืดยาว
ชีวิตคือ...เรื่องราว  คาวมลทิน



เกิดมาเพื่อ...รับกรรม  ที่ทำไว้
เกิดมาเพื่อ...ชดใช้  ให้หมดสิ้น
เกิดมาเพื่อ...ยืนหยั่ง  ยั้งชีวิน
เกิดมาเพื่อ...ให้ดิ้น  แล้วสิ้นใจ



เกิดมาแล้ว...ควนนำ  กระทำดี
เกิดมาแล้ว...ควรมี  ไมตรีให้
เกิดมาแล้ว...ควรสร้าง  อย่าวางใหญ่
เกิดมาแล้ว...ครวญใคร่  ให้จงดี



การกระทำ...อย่าทำเพียง  หล่อเลี้ยงตน
การกระทำ...อย่านำคน  หม่นราศี
การกระทำ...นำคุณ  ทุนชีวี
การกระทำ...ทำดี  มีผลงาม

~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

คำพูด





คำพูด  พิสูจน์ตน
และคำคน  พิสูจน์ใจ
คำมั่น  สัญญาไว้
ก็หาใช่  ว่าใช่จริง

สัจจา  ภาษาเอ่ย
อย่าละเลย  หรือเฉยนิ่ง
สัจจา  วาจาจริง
ขออย่าทิ้ง  ให้ดิ่งจม

เป็นคน  ควรซื่อสัตย์
ลิ้นตวัด  ชัดคำคม
หากเอ่ย  เผยเพียงลม
สักวันตรม  เพราะคมคาย

การค้า  นานาใด
หากพูดไป  ไร้ความหมาย
คนซื้อ  ฤาจะก่าย
หากผู้ขาย  หมายหลอกลวง

ซื่อสัตย์  ชัดประเด็น
ใครพบเห็น  เย็นใจดวง
เคียงกาย  ก็หายห่วง
ไม่มีลวง  ให้หน่วงใจ

คำพูด  จึงสำคัญ
อย่ามองมัน  ผันผ่านไป
เพราะคน  ไม่สนใจ
แล้วเอ่ยใช้  ไม่รู้คุณ

คำกวง  ลวงนิ่มนิ่ม
เหมือนหอกทิ่ม  จิ้มจนพรุน
สัจจา  แสนทารุณ
หากว่าคุณ  ไม่จริงใจ

คำแน่  และซื่อสัตย์
จึงถูกวัด  จัดให้ใส
ทำการ  งานใดใด
ลุลวงไป  ได้เพราะคำ

~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~*~~

ภาพวาด



สมัยนี้ น้อยคนนัก ที่เชื่อได้ในคำพูด
บางคนคิดว่าเชื่อได้ พอนานไป ก็เผยหางให้เห็น
(หลายๆส่วนในเรื่องจริง ที่เจอมาจากลูกค้าที่ไม่ซื่อตรง)

[ภ.ภาพวาด]

                          สวัสดีครับ

            มีชีวิต  เที่ยวไป  ไล่ไขว่คว้า
        อย่างผู้กล้า  ท้าทาย  ปลายจุดฝัน
          แม้พายุ   ยิ่งแรง   แข่งประจัน
        อย่าหยุดฝัน  ฟันฝ่า  มุ่งหน้าไป

    แม้บางคราว  คราใด  ใจทุกข์โศรก
      ด้วยว่าโลก  โยกใจ  ให้หวั่นไหว
    เอาความเพียร  เขียนสลัก  เป็นหลักใจ
          มุ่งหน้าไป   ด้วยใจนี้   ที่ทรนง
   
         
                            วรมัน

สวัสดีค่ะ  พี่วรมัน

ต่อกลอนค่ะ

มีชีวิต  มีอยู่  จงสู้เถิด
หากว่าเกิด  อ่อนล้า  พาใจหลง
ให้คิดถึง  คนข้างหลัง  ยังซื่อตรง
และยังคง  เคียงข้าง  ยามหมางทรวง

มีพ่อแม่  พี่น้อง  และพ้องญาติ
อย่าเขลาขลาด  พลาดผิด  คิดให้ล่วง
คนข้างหลัง  ยังเรียง  เคียงใจดวง
อย่าตัดบ่วง  ห่วงใย  วายชีวิน

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

มองจุดหมายหลักชัยเพื่อไปถึง

ไม่พรั่นพรึงอุปสรรคหนักเพียงไหน

ไม่ย่อท้อคว้าฝันด้วยมั่นใจ

ไม่แข่งใครขอแข่งแค่ใจตน

สวัสดีค่ะ  พี่ติ

ต่อกลอนค่ะ

เชื่อคำพี่  ชี้แนะ  และสั่งสอน
เป็นคำพร  กลอนกับ  ไม่สับสน
น้องจะจำ  คำว่า  ตราชีพชนม์
ให้แข่งตน  จนสบ  พบเส้นชัย

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ขอโทษที  ที่ใช้คำ  ลำนำแรง
มิได้แกล้ง  แฝงนัย  ว่าใครหนา
ภาพแต่งไป  ตามสัมผัส  จัดวาจา
มิคิดว่า  ด่าใคร  ด้วยใจจริง


ด้วยยังด้อย  ถ้อยคำ  มิชำนาญ
จึงเรียงสาน  กานท์ไป  ไม่เกรงกริ่ง
ขอโทษพี่  ขอโทษน้า  อย่าชังชิง
ด้วยทุกสิ่ง  ภาพยังอ่อน  วอนเมตตา

ภาพเคยไปเล่นที่เว็บๆหนึ่ง แล้วมีคล้ายๆอย่างนี้ แต่ก็คิดว่าไม่มีอะไร สุดท้าย
มีคนที่ชอบ คนที่ภาพต่อกลอนเล่นด้วย  เขาส่งข้อความมาด่า คิดว่าภาพไปแยกของของเขา
ภาพก็เลยแต่งตอบไปแบบนั้น เพื่ออยากบอกว่า ไม่ได้คิดอะไร เป็นแค่ความสนุก
แต่คำที่ใช้  มันแรงไป มาก แต่ก็ขอบอกไว้เลยนะคะ ว่าไม่ได้ตั้งใจใช้คำแรงแบบนั้นจริง
ภาพยังไม่เก่ง หาคำอะไรได้ก็ใส่แหลก 
จึงอยากขอโทษไว้ ณ ที่นี้ค่ะ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

- - ละอองจันทร์ - -


เสียงซา ซา  คราน้ำสาด  กราดกระเซ็น
ละอองเย็น  เด่นงาม  ยามจันทร์ส่อง
คืนเดือนค่ำ  รำไร  ไอแสงทอง
มีเสียงของ  น้ำตกเย็น  เป็นเสียงเพลง



ฟ้าสีคราม  ยามค่ำ  ดำสลัว
มีแสงพัว  ยัวฟ้า  จันทราเปล่ง
ละอองไอ  ไคลครวญ  ชวนครื้นเครง
หยดบรรเลง  เพลงธารา  นิทรารมณ์



ละอองซู  ซู่ซ่า  มากระทบ
ครวญมิจบ  คบเนื้อ  เมื่อผสม
พลิ้วแผ่วไหว  ไผ่ชู  ลับลู่คม
ขับกล่อมกลม  ชมชื่น  ระรื่นทรวง



เสนาะเนื้อ  เมื่อเปล่ง  บรรเลงวาด
ธรรมชาติ  สาดเสียง  สำเนียงห้วง
ก้องพนา  ป่างพง  ในดงดวง
ทุกถ้อยถ้วง  หน่วงหนัก  ประจักษ์ใจ



ราตรีผ่อง  ส่องสาด  ดังหยาดเพชร
ละอองเกล็ด  เม็ดวาว  พราวไสว
ชื่นชะอุ่ม  ชุ่มชีวัน  ในทันใด
ละอองไอ  ใต้จันทร์  วันเดือนแรม


ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

คืนค่ำ  รำไร  ใต้เดือนดาว
สุกสกาว  วาววับ  จับทั่วหล้า
เวิ้งว้าง  คว้างเคว้ง  วังเวงว้า
ลำเพยพรม  ลมพัดมา  พาหนาวกาย

วิบวับ  ระยับส่อง  ละอองแสง
ขอแรง  แห่งจันทร์  อันเฉิดฉาย
ส่องสาด  วาดหวัง  กำลังกาย
ชุบชีพ  วางวาย  คล้ายกลับคืน

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

เห็นจดหมาย  ลายมือ  กิ้งกือเขียน
คิดวนเวียน  สนสับ  กับคำถ้อย
ใครกันหนา  ส่งมา  วาจาร้อย
เปิดอ่านหน่อย  คงรู้  ผู้ใดเออ


ค่อยค่อยแงะ  แกะซอง  แล้วมองอ่าน
ุ้ท่วงทำนอง  คล้องหวาน  พาลนั่งเหม่อ
ใครกันนะ  เขียนส่ง  หลงละเมอ
คำพูดเพ้อ  เออ..ออ  เราก็อาย


นั่งอมอิ่ม  ยิ้มหวาน  หน้าชานเรื่อน
ทุกคำเอื้อน  เหมือนตรา  พาใจหาย
วูบไหววาบ  ซาบซ่าน  สะท้านกาย
เพียงเห็นลาย  สายษร  ทำอ่อนใจ


ใครกันนี่  ที่ส่ง  ไม่ลงชื่อ
มีลายมือ  สื่อหยัก  อักษรไขว้
แม้อ่านยาก  นิดหนึ่ง  ตรึงหทัย
เพราะคำไทย  ในจอมอ  ต่อมาเติม

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

โดนขังไว้  ในโหล  โอ้อกเอ๋ย
เป็นเชลย  ของใคร  ผู้ใดหนา
ปล่อยฉันเถิด  เปิดจุดติด  ที่ปิดฝา
ให้ตัวข้า  หลุดรอด  และปลอดภัย


กำแพงใย  ใสแจ๋ว  แก้วขวดโหล
ขังฉันโชว์  เพื่อคนดู  แบบผู้ไหน
ปล่อยฉันเถิด  เปิดให้ออก  นอกชวดไป
ก่อนที่ไม่  มีชีวิต  อนิจจา

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

โอ้ความรัก  เรานั้น  มันช่างต่าง
จะเปรียบอย่าง  นาฬิกา  ก็ว่าได้
เธอเริ่มริ  เติมร้อย  ถดถอยไป
แต่ว่าใจ  ฉันเริ่มศูนย์  เพิ่มพูนมา


มันช่างต่าง  ทางขนาน  ให้ราญเร้า
เมื่อรักเรา  เติมล้น  เกินค้นหา
แต่รักเธอ  ไม่เหลือ  เยื่ออุรา
เปรียบดังนา-ฬิกาทราย  คล้ายเหลือเกิน


วันที่ฉัน  รักเต็มร้อย  เธอถอยห่าง
ีรู้ไหมกลาง  ใจฉัน  มันขลาดเขิน
อยากจะยื้อ  รั้งเรียง  ร่วมเคียงเดิน
กลับถูกเมิน  เธอไม่มอง...ละอองทราย


ทิ้งเพียงผง  หลงติด  เป็นพิษรัก
ช้ำยิ่งนัก  รักมี  มาหนีหาย
นาฬิกา  เพิ่มทรายลง  คงไม่คลาย
สิ่งสุดท้าย  ทรายเธอหาย  ทรายฉันเต็ม

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ม้านั่งนี้  ที่เก่า  ของเราสอง
เคยตระกอง  กอดกัน  ในวันเหงา
แต่วันนี้  ไม่มี  พี่เคียงเงา
เหลือแต่เรา  ดายเดียว  เปลี่ยวเอกา

ให้รำลึก  นึกถึง  ซึ่งคนข้าง
บัดนี้ห่าง  ทางไกล  ใจห่วงหา
มิได้สบ  พบเลย  เอ๋ยพี่ยา
ลืมกานดา  หรือยัง  ..คนนั่งคอย

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ด้วยวันนี้  มีเพียง  เราเคียงข้าง
เหมือยทุกอย่าง  หยุดนิ่ง  ว่าจริงไหม
อุ่นไอรัก  ถักทอ  เกี่ยวข้อใย
แนบดวงใจ  ใกล้กัน  มั่นเพียงเธอ


มือจับมือ  กายเคียงกาย  สายใยรัก
ผูกสมัคร  มั่นตรึง  คนึงเสมอ
ทอความรัก  จากใจ  หทัยเพ้อ
รักล้นเอ่อ  เธอคนดี  ที่ข้างกาย


มีเพียงเรา  เคล้าคู่  อย่างชู้ชื่น
วันเป็นคืน  คืนเป็นวัน  ยังมั่นหมาย
รักมีรัก  เรามีเรา  เท่าชีพวาย
แม้มลาย  ขอตายเรียง  อยู่เคียงเธอ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ยืนพิงเสา  เราเพ้อ  ใจเหม่อหา
ท้องนภา  มืดหม่น  จนไร้แสง
ผีเสื้อน้อย  ลอยล่อง  ต้องลมแรง
สายลมแซร้ง  แกล้งพัด  ไกว่กวัดเซ


พยามสู้  เพื่ออยู่รอด  และปลอดภัย
ภมร..ไม่  อ่อนล้า  พาแสร้งเส
หวังเพียงมี  ชีวิตแท้  แม้จำเจ
ลมเกเร  ก็หาญ  ต้านฝ่าฟัน


แล้วเราล่ะ  จะสู้บ้่าง  อย่างมันไหม
หรือว่าจะ  ปล่อยไป  ให้โศกศัลย์
อยู่กับความ  โศกา  และจาบัลย์
ยอมแพ้มัน  งั้นฤา  หรือตัวเรา

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ทางไกล  ให้เคว้ง  วังเวงหา
ก้าวมา  พาหวั่น  ใจสั่นไหว
สุดทาง  ย่างเดิน  เผชิญไป
ดูไร้  จุดหมาย  สิ้นปลายทาง


เรืองเรือง  ส่องหล้า  พนาพง
แดงดง  หลงไหล  ให้ไหวหว่าง
งามนัก  ละออง  ส่องเลือนลาง
พรายพร่าง  แสงจันทร์  อ่าอำไพ

ภาพวาด