:+: บ้านน้อย ภาพวาด :+:

[ภ.ภาพวาด]

... ♪ บางประโยค..คำอธิบาย ...


บางประโยค  อาจช้ำ  ทำให้เจ็บ
จนต้องเก็บ  กลับทวน  เพื่อครวญใคร่
ใช้เหตุผล  มองซึ้ง  ถึงภายใน
แล้วทำความ  เข้าใจ  ให้จงดี



เมื่อทบทวน  ครวญใคร่  ไม่รู้แจ้ง
คำแสดง  แฝงนัย  อะไรนี่
จึงขอถาม  ความหน่อย  ถ้อยวลี
ถึงวจี  ที่แท้  ช่วยแปลคำ



ไม่อยากพิจ  คิดเอง  เกรงว่าเขลา
จะแปลเหมา  เอาเป็นลบ  จบถลำ
ช่วยบอกหน่อย  ถ้อยเอ่ย  เผยลำนำ
ถึงแม้ช้ำ  จำยอม  จักน้อมฟัง



ที่ทวงถาม  ความไป  ใช่ว่าโกรธ
ใช่พิโรธ  โปรดรู้  จงดูผัง
แค่อยากยิน  คำบรรยาย  อธิบายดัง
มิใช่งั่ง  ฟังใคร  ไม่ฟังคุณ



เมื่อคำเผย  เอ่ยก่อ  ต่อเป็นเหตุ
หากขีดเขต  ขั้นไว้  ใจข้องขุ่น
คงค้างคา  ว่าคำ  ทำทารุณ
และหมกมุ่น  งุ่นง่าน  จนด้านชา



ที่ถามไป  ใคร่รู้  ไม่ดูเฉย
จงเอื้อนเอ่ย  เผยออก  บอกมาหนา
ความหมายมี  ที่กลั่น  พรรณนา
บอกฉันมา  ว่าจริงแท้  แปลอย่างใด



ถึงสุดท้าย  ได้ฟัง  จักปวดร้าว
ขอแค่กล่าว  เล่ามา  จะได้ไหม
คำที่บอก  ออกเอ่ย  เธอเผยไว้
ดีกว่าให้  ฉันแปลเอง   ละเลงคำ

...

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

... ★ ฉันไปแน่ ...




ฉันไปแน่  ไม่ต้องไล่  ให้ไกลดอก
แค่มาหลอก  ให้หลง  แล้วส่งไล่
เห็นเธอเจ็บ  เห็นเธอช้ำ  ฉันหนำใจ
หัวเราะใส่  ห้าห้าห้า  ลากันที



เป็นไงบ้าง  บาดแผล  โดนแร่เลือด
ที่ฉันเชือด  เฉือนด้วยมีด กรีดตรงที่
เจ็บบ้างไหม  ใคร่อยากรู้  สู้ฤดี
เจ็บครั้งนี้  พี่จงตรอง  น้องต้องการ



ยิ่งพี่เจ็บ  ยิ่งพี่ปวด  รวดในอก
น้ำตาตก  ฟกข้ำ  ย้ำถึงก้าน(ใจ)
ยิ่งเป็นความ  สะใจ  ในดวงมานต์
เพราะฉันหาญ  สมานเกลือ  เพื่อละเลง

ภาพวาด
29/11/52

[ภ.ภาพวาด]

... ♬ คำกลอนษรสวย...


พวงมาลัย  ในสายษร  ของกลอนนี้
เรียงวลี  สีใส  ให้ใจเพ้อ
แต่สิ่งลึก  รู้ไม่  หัวใจเออ
อาจละเมอ  เพียงแค่ลม  ให้ซมซาน



น้ำคำเนื้อ  เมื่อพูด  พิสูจน์ยาก
คำจากปาก  ฝากมา  ภาษาหวาน
แล้วคำเคียง  เรียนษร  กลอนกระดาน
จะเผาผลาญ  เพียงไร  ให้ใจรอน



คำของชาย  คล้ายกระบี่  มีสองคม
หากแทงจม  ทะลุทรวง  ดวงใจอ่อน
มันก็คืน  ต้องตาย  วายคาฟอน
กับคำกลอน  ษรสวย  ด้วยคำชาย

ภาพวาด
29/11/52

[ภ.ภาพวาด]

.. ♫  ช่วยไม่ได้ ..


รู้ตัวดี  ก็ดีแล้ว  ให้แน่วแน่
เธอเป็นแค่  ทางผ่าน  อย่าข้ามขั้น
ฉันมาหลอก  มาให้รัก  แล้วผลักผัน
เจ็บนี้นั้น  ฉันไม่สน  คนอย่างเธอ



ช่วยไม่ได้  จริงไหม?  ใจเธออ่อน
ความอาทร  ที่มอบมา  ฉันหาเผลอ
แล้วที่นี้  ที่ฉันจาก  ฝากนะเออ
อย่าได้เพ้อ  รักใครง่าย  ให้จงจำ

ภาพวาด
29/11/52

[ภ.ภาพวาด]

ล้อมรั้ว  ครัวครอบ  มอบความรัก
รู้จัก  ใส่ใจ  ให้ไออุ่น
ปลอบโยน  ยามล้า  ช่วยการุณ
ยืดหยุ่น  ผ่อนปรน  สุขล้นใจ


สังสรรค์  กันบ้าง  บางเวลา
นำพา  ชีวา  พาสุกใส
วันแม่  วันพ่อ  วันอื่นใด
พร้อมหน้า  กันไว้  ในครอบครัว

ภาพวาด
6/12/52

[ภ.ภาพวาด]

...เป็นแค่ดาว...


เป็นแค่ดาว  วาววับ  ประดับฟ้า
ส่องแสงมา  ล้าอ่อน  ในตอนค่ำ
พอเคียงเดือน  เดือนก็กลืน  ให้ขื่นดำ
แสนชอกช้ำ  ร่ำไห้  หัวใจดาว


เป็นเพียงดาว  ดาวดวง  บนห้วงฟ้า
ที่หาค่า  มิได้  ในกลางหาว
เป็นเพียงไฟ  ในดง  มิคงวาว
แสงสกาว  ราวจะดับ  แลลับลา

ภาพวาด
6/12/52

[ภ.ภาพวาด]

...ความเหงาเข้าแทน...


เมื่อความเหงา  เข้าแทน  ใจแสนว้าง
น้ำตาพร่าง  ร่างหยด  รดใจหา
ความวิโยค  โศกเศร้า  เร้าอุรา
ก็ตีตรา   พาช้ำ  ระกำใจ

เมื่อท้องฟ้า  ครานี้  หามีดาว
ให้ปวดร้าว  ราวจะตาย  กายสั่นไหว
ความเหงานี้  ที่ได้รับ  ประทับใน
ก็ปวดไป  ในทรวง  ดวงฤดี

เมื่อความเหงา  เข้ามา  พาไหวอ่อน
หทัยคลอน  รอนรอน  อ่อนเหลือที่
ไม่มีหลัก  พักใจ  ในชีวี
น้ำตาปรี่  ที่นวลปราง  เป็นทางยาว

ภาพวาด
9/12/52

[ภ.ภาพวาด]

☆ จงมอง(......)ทั้งสองมุม



อันความโกรธ  โกธา  หาใช่ดี
แต่โทษที  ที่ปลง  ลงไม่ได้
ยังมีรัก  โลภโกรธ  โปรดเข้าใจ
เป็นที่เป็น  เห็นไง  ใช่รวนเร



ฉันเป็นฉัน  คนนี้  ที่เธอเห็น
ใช่ว่าเป็น  คนดี  ที่แสร้งเส
ฉันอยู่กลาง  หว่างเลนด์  ของเส้นเก
จะหักเห  ร้ายดี  อยู่ที่ใจ



เป็นมนุษย์  ปุถุชน  คนเดินดิน
ยังหากิน  ดิ้นสู้  เพื่ออยู่ได้
ยังมีสุข  มีทุกข์  พร้อมบุกไป
ยังมีสั่น  หวั่นไหว  แลไร้แรง



ยังทำผิด  ยังทำพลาด  ยังขลาดเขลา
ยังโง่เง่า  เศร้าซม  ตรมหน่ายแหนง
ยังมีกลัว  มีเกลียด  เหยียดทิ่มแทง
ยังแอบแฝง  สิ่งดีร้าย  มากมายมี



ไม่ได้ดี  เกินร้อย  ถ้อยเกินครึ่ง
เป็นคนหนึ่ง  ซึ่งเกิดมา  ทำหน้าที่
รับบุญกรรม  ทำไว้  ในชีวี
จะร้ายดี  มีกำหนด  ตามกฎเกณฑ์



บางครั้งดี  บางครั้งร้าย  อย่าได้เหมา
รวบรัดเอา  เราไป  ในสิ่งเห็น
มองความดี  มีมา  ก็ว่าเป็น
มองความร้าย  หมายชี้เช่น  ว่าเป็นเลว



มีสองง่าม  สองแง่  จงแลด้วย
อย่ามองภาพ-ฉาบฉวย  สวยหรือเหลว
เกิดเป็นคน  ปนไป  ดั่งไฟเปลว
มียีนเซลล์  ก่อกำเนิด  เกิดตัวตน



ร้ายหรือดี  มีคู่  จงดูควบ
อย่าเหมารวบ  ว่าใช่  ไร้เหตุผล
ชีวิตหนอ  ชีวิต  ลิขิตคน
จงมองค้น  ให้ถ่องฯ  ทั้งสองมุม



เห็นต้นร้าย  คล้ายนางมาร  มาพาลเหยียด
มาจงเกลียด  จงชัง  ดั่งเพลิงสุม
เจอะด้สนดี  มีแจ้ง  แสดงคุม
ก็โอบอุ้ม  ดั่งธิดา  พายกยอ



หลงว่าใช่  หลงว่าเช่น  เป็นว่าแน่
ไม่ลองแล  แท้เที่ยง  เบี่ยงทิศหนอ
จะได้สบ  พบอีกมุม  คุมต้นตอ
และคงพอ  ตัดสินใจ  ได้เร็วพลัน



เปรียบทั้งสอง  มองดู  จะรู้ถึง
ด้านหนึ่งหนึ่ง  ดีร้าย  ในกายฉัน
จะรับได้  หรือไม่  อย่าไรกัน
เพียงแค่นั้น  ของเท่านี้  ที่ถามไป



ร่ายมายาว    น้าวโอบ  ดั่งโหบหอบ
เพื่อคำตอบ  หนึ่งคำ  ทำหวั่นไหว
ลุ้นระทึก  นึกท้อ  ช่อฤทัย
ได้หรือไม่  ไขขาน  วานบอกที



หากคำตอบ  ว่าได้  ใจคงชื่น
มีเธอยืน  คู่เรียง  เคียงทุกที่
รับทั้งด้าน  ดีร้าย  ในกายมี
สุขฤดี  นี้ท้น  ล้นอุรา



หากคำตอบ  ว่าไม่  ใจคงเศร้า
เพราะว่าเขา  ปล่อยมือนี้  แล้วหนีหน้า
รับไม่ได้  ในแง่ลบ  จบด้วยลา
เป็นวาจา  สุดท้าย  ก่อนกายไกล



เพียงหนึ่งคำ  ในสอง  ของคำตอบ
ก็ตีกราบ  ชีวิต  ลิขิตได้
เพียงแค่เธอ  พูดมา  ว่าเอาไง
ฉันทำใจ  ได้แน่  อย่าแคร์เลย



จะให้อยู่  หรือไป  ได้ทั้งหมด
ทำตามกฎ  ตามเกณฑ์  เช่นที่เผย
แค่เธอขีด  เส้นสุด  จุดลงเอย
ด้วยคำเอ่ย  วลี  เท่านี้เอง



ฉันจะไป  ฉันจะอยู่  ผู้ตัดสิน
คือคนผิน  ยินคำ  ลำนำเคร่ง
เพียงแค่"ได้"  กับ"ไม่"  อย่าได้เกรง
จงรีบเร่ง  เปล่งเอ่ย  เผยดดยไว



อย่ารีรอ  รอรี  วจีจิต
ขีดลิขิต  ด้วยใจ  เธอได้ไหม
"ได้"กับ"ไม่"  คงไม่ยาก  หากเอ่ยไป
เพียงขานไข  ให้ฉันเดิน  เชิญเอ่ยมา

...

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

✖ หนึ่งนาม..หนึ่งหญิง



นามหนึ่งนี้  มีน้อง  นั้นปองคู่
นามสองชู  เชิดใคร  ในใจหนา
นามสามรอ  ช่อก้ว  กัลยา
นามสี่ห้า  อยู่ใด  ให้ใครครอง



จะนามนั้น  นามนี้  พี่นามไหน
แต่จากนี้  เป็นต้นไป  อย่าได้หมอง
ฉันขอลา  จากหนึ่งนาม  ความเป็นรอง
ให้เธอปองคนใหม่มา  ลาแล้วเธอ



ไม่ได้โกรธ  ไม่ได้เกลียด  ที่เหยียดหยาม
แต่ทนความ  นามหนึ่ง  ซึ่งเสนอ
มีหนึ่งหญิง  ในหนึ่งนาม  ตามแต่เจอ
โอ้ใจเออ  กลัวเผลอพลาด  อนาจทรวง



ขอตัดไฟ  แต่ต้นลม  ให้คมขาด
กลัวแรงฤทธิ์  พิศวาส  เป็นบาดบ่วง
คล้องทั้งใจ  ไว้ด้วยใจ  ใจครองควง
จะดิ้นลน  พ้นบ่วงพัน  ฉันคงตาย



ตัดซะก่อน  ตอนนี้  ฤดีข้า
ขืนชักช้า  ก็เป็นเชื้อ  รู้เมื่อสาย
หากจะตัด  ดับให้มอด  คงวอดวาย
ด้วยเชื้อร้าย  กลายเกาะ  เพาะในใจ



จากวันนี้  และต่อไป  ใครคนนั้น
เป็นเพียงวัน  ฝันลม  พรมผ่านใกล้
ปะทะร่าง  ซ่านเซ  เดินเขวไป
แต่หาได้  มีความหมาย  มากมายเลย



ที่หยามเหยียด  เกียรติฉัน  ในวันก่อน
มิอาวรณ์  ดอกหนา  พี่ยาเอ๋ย
นึกแล้วว่า  เป็นคำคม  คารมเชย
ที่พูดเผย  เอ่ยปะเหลาะ  เพียงเลาะเล็ม



อโหสิ  ให้สิ้น  ได้ยินไหม
จากนี้ไป  ใยเยื่อเรา  เท่ารูเข็ม
ไม่อาจกูล  พูนเพิ่ม  เติมให้เต็ม
เพราะคุณทอน  กร่อนเล็ม  เป็นเข็มรู

...

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

ให้เวลา  พากาล  นี้ผ่านผัน
แล้วต่างกัน  หันหาย  ใช่ไหมหนา
พอร่วงเลย  นาที  จากนี้มา
คงยากยา  กว่าคืน  ได้ยืนเคียง


ปล่อยเวลา  ให้ผก  พาอกตรม
กลืนความขม  ถมทับ  ลับ..ถ้อยเสียง
ความเข้าใจ  กลายเป็นเบน  รักเอนเอียง
แล้วเหลือเพียง  ความผิด  ที่ติดใจ


สุดท้ายรัก  หักลบ  แล้วจบลา
เพราะล่วงมา  กว่าจะเผย  เอ่ยใดได้
ปล่อยเวลา  ให้เธอ  ได้เพ้อไป
สุดท้ายไง  ไม่เข้าจิต  ผิดที่เรา


เปลี่ยนจากขอ  มาเป็นให้  ได้ไหมหนา
แล้วพูดจา  ให้รู้เรื่อง  อย่าเคืองเขลา
มีสิ่งใด  ในจิต  คิดเออเอา
ก็บอกเล่า  เศร้ามา  ดีกว่าเออ

ภาพวาด
12/12/52

[ภ.ภาพวาด]

...ว่าที่ลูกเลี้ยง...



ใกล้ว่าที่  ลูกเลี้ยง  อีกเพียงนิด
ให้หมองจิต  คิดหนัก  เป็นนักหนา
กลัวตำแหน่ง  แฝงความตรม  จมน้ำตา
จะเข้ามา  ฆ่าใจ  ตายทั้งเป็น



กลัววันนั้น  จะมาถึง  ซึ่งไม่อยาก
กลัวลำบาก  ยากต่อตี  ชีวีเข็ญ
กลัวหลายสิ่ง  หลายอย่าง  มิวางเว้น
กลัวเป็นเช่น  ละคร  สะท้อนใจ



กลัวว่าแรง  แข็งกล้า  ข้าเคยมี
พอหมดที่  ยึดหลัก  เคยพักใกล้
อาจอ่อนล้า  กว่าจะสู้  กับผู้ใด
จะล้มไป  ไม่เป็นท่า  ไม่น่ามอง



บอกกับตัว  กลัวนี้  ที่มีอยู่
อย่าให้รู้  ถึงหูเขา  เราจะหมอง
แปรเป็นทุน  หนุนนำ  ตามครรลอง
คงมีช่อง  ส่องทาง  เราย่างไป



เรื่องแม่เลี้ยง  ลูกเลี้ยง  คงเลี่ยงยาก
เหมือนหนามจาก  ฝากกั้น  แสนหวั่นไหว
อยากจะข้าม  หนามดง  ฝ่าพงไพร
ก็ข้ามไป  ได้ยาก  ลำบากจริง



ต้องแผ้วถาง  ทางที่  นี้ให้เหมาะ
แล้วค่อยเลาะ  ลัดดู  อย่ากรูวิ่ง
หากพลาดท่า  เสียที  ไร้ที่อิง
คงโดนทิ้ง  ไว้ในดง  แห่งพงไพร



จะร้องเพรียก  เรียกหาใคร  ให้มาช่วย
ฉันคงม้วย  มรณา  ก่อนว่าได้
ตัวคนเดียว  เปลี่ยวนัก  ชักอ่อนใจ
กฏกรรมใด  ไหนกัน  นำฉันมา

...

ภาพวาด
17/11/53

**มีคุณแม่ เพียงคนเดียว ในชีวิต

[ภ.ภาพวาด]

...น้ำตา...


ภาพวาด : น้ำเงิน   &   ดารารุณ : ม่วง


น้ำตาที่ไหลริน
หมดแล้วสิ้นซึ่งความรัก
ห่วงใยเคยปกปัก
หมดความภักดิ์หลั่งน้ำตา

น้ำตาที่รินไหล
เหมือนกับใจที่โหยหา
จนใจแจ้งวาจา
ดวงแดข้าไม่ฝืนทน



น้ำตา  รินลาเศร้า
โศกรุมเร้า  บรรเทาได้
ร้องร่ำ  ความช้ำใน
ให้หลั่งไหล  ไปจากตา

ปล่อยปลด  สลดจิต
ด้วยมิ่งมิตร  ฤทธิ์แรงล้า
รินหยด   รดลงมา
เพื่อความกล้า  ท้าเดินไป

เพื่อนจ๋า  น้ำตาเจ้า
จงล้างเศร้า  ที่เผาไหม้
ล้างกรด  ที่รดใจ
ล้างหทัย  ให้แกร่งที



ยิ้มรับกับน้ำตา
ยิ้มเริงร่าน้ำตานี้
ยิ้มโรยโหยฤดี
ลวงชีวีว่าปลดปลง

รอยยิ้มที่ริมแก้ม
ยังคงแต้มคราบความหลง
เศษซากความซื่อตรง
ที่ดิ่งลงความเศร้าใจ

น้ำตาที่หยาดหยด
ทำสลดไร้สดใส
ไม่นานคงจางไป
พร้อมใจที่แหลกลาน



วันนี้  ที่ร้องไห้
ด้วยเศร้าใจ  หทัยผลาญ
ร้องออก  บอกเล่าขาน
ด้วยสายธาร  ม่านน้ำตา

พรุ่งนี้  จะลุกไหว
จะก้าวไกล  ไปข้างหน้า
เจ็บนี้  จะชินชา
เป็นรอยตรา  พาแกร่งยืน

ร้องเข้า  เอาให้ออก
ความช้ำชอก  ยอกใจขื่น
เจ็บหนัก  ต้องพักกลืน
เพียงชั่วคืน  จะยืนเอง



ร้องไห้ในวันนี้
กับชีวีแสนเส็งเคร็ง
ชอกช้ำจำละเลง
ใจร้องเพลงสลดทรวง

จะร้องไปถึงไหน
อีกนานไหมน้ำตาร่วง
รอยน้ำคล้ำเป็นดวง
กับวันลวงที่ผ่านมา

นานไหมจึงจะหยุด
ถึงจะหลุดพ้นน้ำตา
นานไหม...จึงมีค่า
ในสายตาของสักคน



วันนี้  ที่ฉันร้อง
เอาความหมอง  นองใจตน
ไหลไป  ในวังวน
กระแสชล  ม่านน้ำตา

พอที  ฤดีไหว
พรุ่งนี้ไป  ใจไม่ล้า
เจ็บหนัก  ขอพักลา
ไม่อยากตรา  พาโศกตรม

สร้อยแสง  แรงอาทิตย์
จะสะกิด  ปลิดใจข่ม
ลาแล้ว  แก้วใจจม
ความขื่นขม  ปมหัวใจ



ยามยิ้ม รักก่อปม
รักระทม น้ำตาไหล
แก้ได้ หรือปมใจ
แก้ยังไง ช่วยบอกที

เพียงแค่ นั่งร้องไห้
แล้วหัวใจ จะหลีกหนี?
แน่หรือ ดวงฤดี
จะหลีกลี้ ด้วยน้ำตา



ไหลริน  แลรินไหล
ทุกหยดใส  ใจร่ำหา
ช้ำฟก   อกอุรา
ให้เยียวยา  น้ำตาใจ

เก็บกัก  ก็หนักอก
ดั่งวิหก  ตกเพลิงไหม้
แรงร้อน  รอนรอนไป
ผลาญเผาไหม้  ไร้ขมคลุม

เหลือร่าง  ที่เปลือยเปล่า
กับเขม่า  ให้เร้ารุ่ม
ปีกขน  ห่อกายนุ่ม
ถูกไฟสุม  ให้อาลัย



เศษใจ ไหม้เพราะรัก
น้ำตาชัก เริ่มหลั่งไหล
ไหลมา มาดับไฟ
ไฟในใจ ที่ร้อนรน

น้ำตาที่ร่วงริน
มาดับสิ้นเสียวายชน
จบแล้วดวงกมล
หมดแล้วกลแห่งรักเรา



ไฟโหม  โรมพัดหนัก
หัวใจรัก  กลายเขม่า
น้ำตา  แลความเหงา
พร้อมความเศร้า  ยิ่งเร้ารุม

เศษผง  ความศงกา
เพียงมายา  คลาไฟสุม
น้ำตา  ที่ชื้นชุ่ม
ก็ดับกลุ่ม  ไฟมอดลง



น้ำตา ดับไฟรัก
แม้เคยภักดิ์ สุดลุ่มหลง
จบรัก ที่มั่นคง
จบรักลง ด้วยน้ำตา

น้ำตา ไหลบ่าแก้ม
ความเศร้าแซม ความรู้สา
เรื่องรัก ที่ผ่านมา
ความโศกา พาหวั่นกลัว



เจ็บมาน้ำตาเยียว
ความเด็ดเดี่ยวจักเป็นรั้ว
จากนี้ฤดี-ตัว
จะไม่มัวดั่งวัวควาย

เจ็บแล้วที่แคล้วผ่าน
จะอาจหาญทุกการหมาย
เจ็บยากจากความตาย
เหมือนร่างกายได้ชีวิน


ภาพวาด & ดารารุณ

**พี่ขอบคุณน้องดาวมากนะจ๊ะที่มาแต่งกลอนเป็นเพื่อนพี่  สนุกมากจ๊ะ 

[ภ.ภาพวาด]

...น้ำตา...


ช่วงเวลาที่ดีที่สุด : เขียวออน   &   ภาพวาด : เขียวเข้ม


น้ำตานั้น วันนี้ ไม่มีค่า
ขอจงอย่า หวั่นไหว ใจแปรผัน
ช่างมันนะ เรื่องร้าย ในคืนวัน
ยิ้มสู้พลัน เชิดไว้ ให้หน้าตรง

อย่าก้มหน้า น้ำตา จะตกพื้น
จงลุกยืน มองไป ในประสงค์
ใจเจ้านั้น อย่าท้อ ทระนง
จงมั่นคง ความคิด พิชิตใจ



น้องขอร้อง  ร้องให้พอ  พอวันนี้
ให้น้ำตา  ไหลปรี่  นี้รินไหล
ขอให้เพื่อน  จากนัยตา  ยาหทัย
และลุกยืน  สู่ชัย  ในเร็ววัน

ถึงน้ำตา  แปรว่ารอน  ใจอ่อนแรง
แต่ความแกร่ง  แห่งฤดี  ที่คงมั่น
ก็มาจาก  ความอ่อนไหว  ในความหวั่น
พอโศกศัลย์  พลันเบา  เราจึงยืน



อย่าเพิ่งยอม..ทดท้อ..ต่อชีวิต
อย่าแพ้พิษ..แห่งความเศร้า..เหงาโศกศัลย์
ยังมีคน..อีกมากมาย..ทรมาน
เขาเหล่านั้น..แสนสาหัส..ยิ่งกว่าเธอ

เช็ดน้ำตา..ของเธอ..ให้เหือดแห้ง
เทพยดา..หาใช่แกล้ง..ให้เธอเก้อ
อย่าให้คราบ..น้ำตา..ไหลล้นเอ่อ
บังสายตา..ของเธอ..จากความจริง



ม่านน้ำตา  ไหลบัง  ดังม่านหมอง
ความช้ำชอก  ละลอกขื่น  กลืนใจหญิง
เจ็บที่เจ็บ  ใช่จะเก็บ  เจ็บมาอิง
น้องจะทิ้ง  สิ่งโศกศัลย์  น้องสัญญา

น้องเชื่อพี่  มีมีหลายคน  อยู่บนทุกข์
น้องจะปลุก  ใจลุกยืน  ฝืนแกร่งกล้า
แม้ตอนนี้  แรงจะถอย  น้อยนิดหนา
แต่เชื่อว่า  อีกไม่นาน  ใจหาญเออ



วันนี้อาจขาดแรงแสดงปีก
อยากหลบหลีกซุกซ่อนตอนผิดหวัง
พักสักนิดคิดใหม่ให้จริงจัง
เรื่องรักชังใหญ่แค่ไหนในชีวิต

ที่เสียไปเพียงเสียความรู้สึก
อาจเหมือนมีแผลลึกในห้วงจิต
แต่ที่เหลือคือยังมีชีวิต
ค่อยค่อยคิดรักษาอย่าท้อใจ



จะไม่ท้อ  จะขอแกร่ง  ด้วยแรงจิต
แม้แรงฤทธิ์  พิษขื่น  สะอื้นไหว
จะประดัง  ประเด  เททับไป
ก็จะไว้  ในทุกทาง  เพื่อย่างเดิน

เหนื่อยและล้า  น้ำตาหยด  ที่รดไหล
แต่หาใช่  ใจจะพอ  ท้อจนเกิน
ยังสู้ไหว  ยังก้าวได้  ในเขาเนิน
แม้เผชิญ  สิ่งเลวร้าย  ไม่หน่ายเลย


ช่วงเวลาที่ดีที่สุด & ภาพวาด

**ขอขอบคุณพี่หมอมากๆนะคะ ที่มาร่วมต่อกลอนกับภาพ  ขอบคุณค่ะ

[ภ.ภาพวาด]

ผิดที่ใจ  เท่านั้น  นั่นน่ะหนา
โดนรักมา  ล่าลวง  ทำทรวงไหว
เมื่อรักลบ  จบที่ลา  พาตัดใย
ที่เหลือไว้  ให้หรือ  คือน้ำตา


ผิดที่ใจ  ยังเกี่ยว  ไม่เลี้ยวหลีก
แม้โดนฉีก  ซีกอก  จกใจหนา
ด้วยยังรัก  แสนรัก  ปักอุรา
แม้น้ำตา  ไหลหลั่ง  ยังรักเธอ

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

[wma=300,50]http://www.charyen.com/UploadedFiles/in/44d8ec0c8430c083b822e370b974fda7.wma[/wma]

♪ ไม่ใช่ฉัน


ไม่ใช่ฉัน  มันไม่  ใช่ตัวฉัน
สิ่งเสกสรร  ปั้นเสริม  ที่เติมขึ้น
ล้วนเลิศเลอ  เธอจับ  ปรับให้มึน
ไม่มีกึ๋น  คราบเก่า  ของเราเลย



คนแสนชืด  จืดรส  ไม่สดใส
ถูกเปลี่ยนไป  ให้แสบ  แบบที่เผย
เพื่อตรงตาม  ความต้องการ  ด้านคู่เชย
ทั้งที่เคย  เผยตน  เป็นคนปอน



ถูกเสริมใส่  ให้เลิศ  แลเฉิดฉาย
เป็นคู่กาย  หมายข้าง  อย่างคนก่อน
เพื่อแทนเงา  เขาคู่  ผู้อาทร
จึงซับซ้อน  ซ่อนทับ  กับตัวตน



จะต้องเป็น  เช่นนี้  นี่นานไหม
ต้องเป็นใคร  ไม่ใช่ฉัน  พลันสับสน
เปลี่ยนแปลงตัว  หัวใจ  ให้หนึ่งคน
ทั้งที่ผล  ตนรู้  และรู้ดี



เธอฝันใฝ่  ในแบบ  ที่แอบแฝง
สิ่งแสดง  แจ้งจัด  รัศมี
ไม่ใช่ตัว  ไม่ใช่ตน  ฉันคนนี้
ทุกอย่างที่  เป็นอยู่  รู้สำรอง



อยากให้รัก  รักตาม  ความเป็นฉัน
ผูกสัมพันธ์  มั่นไว้  ให้มีสอง
ไม่ต้องเสริม  เติมใด  เพียงใจครอง
คงสมปอง  ของชีวิต  และจิตใจ



รักที่ฉัน  เป็นฉัน  ฉันคนนี้
ไม่ใช่มี  ใครซ้อน  ซ่อนเป็นไส้
แล้วตัวฉัน  เพียงเงา  ตามเขาไป
มันไม่ใช่  ไม่ใช่ฉัน  ฉันที่เป็น

...

ภาพวาด
24/11/53