o ^_^ o ฝากไว้ให้...

[ภ.ภาพวาด]

หมดแรง



เอ่า!!!งานพี่  ที่ให้มา  ก่าจะเสร็จ
เล่นเอาเคล็ด  ขัดยอก  บอกไม่ถูก
จ่ายมาเลย  ค่ารักษา  แลยายูก
พ่อบุญปลูก  ลูกชาย  จ่ายโดยไ้ว



ทั้งต้นทุน  กำไร  ในสินค้า
น้องแจงมา  ให้รู้  ดูออกไหม
สลักส่ง  ลงลายมือ  สื่อให้ไป
คงใช้ได้  นะนี่  คุณพี่ชาย



หนึ่ังวันเต็ม  เอ็มหนึ่งโหล  โชว์ความเก่ง(เอ็ม16กินไม่เป็น  กินเป็นแต่เอ็ม79)
รีบครัดเคร่ง  เร่งพลัง  หวังสมหมาย
พองานเสร็จ  เคล็ดทั้งตัว  หัวจรดปลาย
นอนสิ้นลาย  กายล้า  หน้าจอคอม

ภาพวาด

ส่งแล้ว  งานที่สัี่่งน้อง  ได้รับแล้วSMSบอกภาพด้ยค่ะพี่ภพ

[ภ.ภาพวาด]

ขอพัก..



เหนื่อยจังวันนี้
แต่พี่อย่าห่วง
แค่เพียงใจดวง
โดนถ่วงอารมณ์



สับสน..ว้าวุ่น
คิดคุ่น  หมักหมม
อ่อนล้า..(แต่)หาตาม
แค่จมคามคิด



แต่ยังร่าเริง
บันเทิงสุดฤทธิ์
แม้จักอ่อนจิต
ใช่ปิดตัวตาย



อยากขอเวลา
สักคราคงหาย
ขอพักใจกาย
ให้คลายคามมน



ยังยิ้มและสู้
แม้หนูหมองหม่น
เป็นเพียงวังวน
จะพ้นไม่นาน



รับรองด้วยรัก
ว่าจักห้าวหาญ
ไม่ยอมร้าวราน
กับม่านน้ำตา


ภาพวาด

[admin]

กลอนนี่ไม่มีวันหยุดจริง ๆ นะ .... ชื่นชมครับ .... แอบอ่าน 

[ภ.ภาพวาด]

กลอนนี่ไม่มีวันหยุดจริง ๆ นะ .... ชื่นชมครับ .... แอบอ่าน 

สวัสดีค่ะพี่

มีค่ะ  วันที่พี่ภพ  พี่ชายภาพกลับมา  ภาพจะจบกลอนนี้ 
(แอบอ่าน  แล้วให้หนูเห็นตัวอย่างนี้  แอบไม่มิดนะคะ55)

ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

..เข้าใจตัวเอง..



คิดอะไร  ได้มาก  หลังจากนิ่ง
เพราะทุกสิ่ง  จริงแล้ว  พี่แล้วจ๋า
มันอยู่ใกล้  ปลายจมูก  ติดลูกตา
เพียงแต่ว่า  ถูกขัง  ฝังก้นใจ



ในวันนี้  ที่วาง  หาทางแก้
จึงได้แล  แท้ถ่อง  ความผ่องใส
เห็นจุดมอด  บอดมี  ที่เป็นไป
กับทางใหม่  ให้ก้าว  ไม่ร้าวราน



หนูเอาตัว  ไปพัวพัน  ไม่ปั่นแบ่ง(เวลา)
จึงหมดแรง  แก่งกำลัง  เหมือนครั้งผ่าน
ทำให้ใจ  ไร้ความสุข  ทุกข์รุกราน
ทรมาน  นานนับ  กับชีวิน



อารมณ์ที่  มีนั้น  มันไม่นิ่ง
คอยแต่ทิ้ง  ดิ่งร่วง  ดังถ่วงหิน
สุขเดี๋ยวเดี๋ยว  เปลี่ยวเหงา  เศร้าอาจิณ
ให้หมดสิ้น  ความเยือกเย็น  เคยเป็นมา



พอได้มอง  ตรองดู  จึงรู้แจ้ง
ว่าเรี่ยวแรง  แห่งใจ  ที่ใฝ่หา
คือความเป็น  ตัวเรา  แต่เยาว์นา
ที่ใครว่า  ข้าหยิ่ง  หญิงทนง



น้องพูดน้อย  กับคนทัก  ไม่มักจี่
น้องพูดดี  กับคนดี  ที่เสริมส่ง
น้องพูดหยอก  หลอกเล่น  เช่นคนตรง
น้องพูดปลง  กับคนร้าย  ที่หมายลวง



แต่ที่ผ่าน  นานมา  นั้นหาใช่
ด้วยเอาใจ  ใส่หน้าเว็บ  เก็บเป็นห่วง
ทิ้งบทกลอน  ย้อนคำ  ช้ำแดดวง
จึงเป็นบ่วง  ควงครอง  ให้หมองใจ



ต่อแต่นี้  พี่จ๋า  ข้าคิดแล้ว
จะแน่แน่ว  แถวเส้น  ขีดเน้นใหม่
ทำสิ่งชอบ  ตอบกลอน  อักษรไทย
ไม่หลงใหล  ในสิ่งฝืน  หลับชื่นชม



เวลาวัน  สองวัน  ฉันใช้สิทธิ์
ตรองและคิด  จิตหม่น  ทนขื่นขม
ต้นกำเนิด  เกิดมี  ที่พาตรม
ไม่เป็นปม  จมไป  ในใจเรา



รู้ช่องทาง  สร้างก่อ  ก็แก้ไข
หาทางไป  ได้ดี  ไม่มีเศร้า
จากยิ้มร่า  ตาไซร้  ไร้แสงเงา
ก็วับวาว  ราวเหงา  เศร้าไม่มี


ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

..ร้าน  กับ  สาส์นฝาก...



ในวันนี้  หน้าร้าน  แลการค้า
มีงานมา  มากมาย  ตั้งหลายอย่าง
ทั้งขายเชื่อ  ขายสด  จดไม่วาง
ยาวเป็นหาง  ถึงพรุ่งนี้  เลยพี่ชาย



ก็บอกผัด  ปัดไป  ไม่รับปาก
เพราะว่ายาก  หากจะส่ง  ตรงดั่งหมาย
ขืนนัดแนะ  และไม่ทัน  มันจะวาย
เรื่องการขาย  พ่อสอนไว้  อยากให้ตรง



เมื่อรับปาก  ทำไม่ได้  ดังให้สัจ
จะอึดอัด  ขัดเคือง  เรื่องของส่ง
เขาจะใช้  เราไม่ทัน  มันพะวง
ขางรายคง  เลิกซื้อคบ  จบกันเลย



จึงต้องดู  ให้ดี  ในทีท่า
อย่าคิดว่า  รับของ  แล้วมองเฉย
เขามาซื้อ  คือให้เงิน  อย่าเมินเมย
ทุกคนเอย  คือเทวา  ตาต้องมอง



เรื่องพ่อแม่  แม้ไกล  ใจอยากฝาก
อย่าคิดมาก  เลยพี่  ไม่มีหมอง
สุขภาพ  ร่างกาย  ไม่เป็นรอง
ยังแคล่วคล่อง  ว่องไว  ไม่เปลี่ยนแปลง



ถามถึงพี่  มีสุข ทุกข์ใดบ้าง
ก้ตอบอย่าง  ที่เคย  เอ่ยว่าแกร่ง
ทำงานมาก  ยาก..มี  พี่ทุ่มแรง
แลขันแข่ง  กับตัวเอง  เคร่งอยู่นาน



แม่ยังฝาก  อีกมาก  แสนหลากหลาย
ให้พี่ชาย  แน่นหนัก  อย่าหักหาญ
หากไม่ไหว  อย่าขืน  ฝืนร้าวราน
จงกลับบ้าน  หาแม่พ่อ  หนอลูกชาย


ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...นกถูกยิง...



พี่มาโนช  เอานกมา  น่าสงสาร
ถูกคนพาล  ใจร้าย  หมายเข่นฆ่า
ยิงที่ปีก  ฉีกขาด  บาดเจ็บมา
ต้องรักษา  ทาแผล  แก่ตั้งนาน



เป็นนกเขา  ลำเนาไพร  จากไหนนี่
ดวงไม่ดี  เกือบตกอับ  ดับสังขาร
ถูกเขายิง  ดิ่งร่วง  จากบ่วงมาร
เกือบวายปราณ   ถ้าไม่มี  พี่โนชแล



เขาไปเจอ  เก็บมา  ยารักษา
จนร่างมา  สองอาทิตย์  พิษบาดแผล
เกือบจะหาย  คล้ายปิด  สนิทแท้
แต่พี่แก  จะไม่อยู่  คอยดูมัน



เลยต้องฝาก  แม่เรา  เอามาเลี้ย
ให้กินเพียง  กล้วย-แตงโม  โธ่ นกนั่น
ถ้าหายดี  จะปล่อยป่า  พนาวัลย์
ให้นกนั้น  กลับคืนถิ่น  แผ่นดินเดิม


ภาพวาด

กะว่าถ้าหายจะปล่อยไป  แต่ถ้าบินไม่ได้  ภาพจะเลี้ยงไว้ อิอิ

[ภ.ภาพวาด]

อิอิ  แต่งกลอนไม่ออก  เลยเอาสภาพโทรมๆ  มาให้ดู 

คิดถึง พี่ๆ  มากเจ้าค่ะ  ไม่ได้กวนอารมณ์ใครเหงาไป2-3วันเลย
พี่ๆเว็บนี้โทรมาหาแต่ละคน  ซึ้งน้ำใจมากเลยอ่ะ

พี่ภพโทรมา หาย ยังล่ะ  จะได้ไปทำงานให้พี่ต่อ อู้อยู่นั่นหละ  เป็นไง ฟังน้ำตาแทบไหล(บอกเรื่องราวเกี่ยวกับเว็บ ทั้ง ที่ บ้านกลอน และ o.p )

 พี่ติ งี้  โทรมา ก็ให้กินแต่ยา    อร่อยก็ไม่อร่อย  รู้ไหม  หนูตั้งสติก่อนกินแต่ละเม็ด 15 นาทีแนะ

พี่มิว  อีกคน  ไปหาหมอ  นะ  ไม่ไปพี่ภพเป็นห่วงนะ  เล่นไม้ตายทุกทีเลย

พี่น้ำเพชร  เร็วๆกลอนเยอะเลยรอให้มาต่อ 

.....(ขอไว้o.p จะเขียนให้ซึ้งน้ำใจไปเลย)....

ต่อไป  พี่คนไหนไม่สบายดื้อไม่กินยานะ  ฮึ  ภาพจจะจับตีด้วยไม้หน้า 3 เลย
(ไม่ว่าคำพูดไหนอย่างไร จากพี่ สาว พี่ชาย คนไหน ภาพรู้สึกอบอุ่นค่ะ ขอบคุณค่ะ)

[ภ.ภาพวาด]

..ทราบข่าวว่าพี่ไม่สบาย..


รู้ว่าพี่(ภพ)  ไม่สบาย  มากมายนัก
ให้หน่วงหนัก  ในจิต  แสนคิดถึง
เป็นอะไร   มากไหม  อย่างใดจึง-
พี่(ทัน)อ้ำอึ้ง  แปลกแปลก  จากแรกเคย



ฟังคำกล่าว  เล่าไข  ในเหตุก่อ
ใจน้องท้อ  ห่อหด  ไม่อดเฉย
พี่ภพจ๋า  ครานี้  พี่ชายเอย
เป็นอะไร  มาไหมเอ๋ย  เผยตอบที



พี่แดงฝาก  ความห่วงใย  ใส่ผสม
เป็นคำคม  ห่มรัก  สลักศรี
จากเขาโวย  วายว่า  มาเมื่อกี้
ก็บอก"พี่  นี้ห่วงมาก"  ฝากให้มา



เสียงสัญญาณ  ผ่านแดน  จากแคว้นต่าง
มาคั่นกลาง  อย่างรู้  ดูทีท่า
ภาพคนนี้  และพี่แดง  แกล้งนิทา
แล้วพี่ทัน  โทรหา  มาขวางคำ



กดสายรับ  ถึงกับนิ่ง  สิ่งที่รู้
ว่าพี่หนู  ป่วยไข้  ใจระส่ำ
ตั้งสติ  ถามข่าว  ให้กล่าวย้ำ
ห้วงลำนำ  คำเผย  เอ่ยกำกวม



พี่ทันว่า  พี่ภพพับ  หลับไปแล้ว
ใจน้องแก้ว  กระตุกวูบ  ใครสูบสวม
อยากได้ยิน  เสียงสักนิด  ชิดใจรวม
แต่น้ำท้วม  ล้นปาก  ยากบอกไป



หายเร็วคืน  เร็ววัน  อันไข้พิษ
สิ่งศักดิ์สิทธิ์  ทั่วทิศา  พาขับไล่
บุญน้องมี  ที่ทำ  บำเพ็ญไว้
ขอมอบให้  ไปถึงพี่  ที่ไกลกัน


ภาพวาด

พี่ภพ  เป็นไงบ้างคะ ภาพเป็นห่วงจัง  คุยกับพี่แดง ถึงพี่ภพ  อยู่ๆ พี่ทันก็โทรมา บอกว่าพี่ภพไม่สบาย เข้าโรงพยาบาลให้น้ำเกลือ2ขวด แต่ไม่ยอมนอน
ทำไมล่ะคะ    ภาพกับพี่แดงเป็นห่วงพี่ภพนะ

~*นี่เป็นกลอนที่พี่แดงแต่งให้พี่ภพนะคะ...คลิ๊ก*~

[ภ.ภาพวาด]

...ห่วง...


โทรไปตาม  ถามข่าว  เรื่องราวพี่
ว่าจะมี  อาการใด  เป็นไงบ้าง
หลังจากภาพ  ทราบรู้  ผู้ไกลทาง
จึงไหวหว่าง  กลางทรวง  ห้วงหทัย



พี่ทันเอ่ย  เผยมา  ว่าไข้ลด
น้องยังอด  ห่วงพี่  นี้ได้ไม่
ด้วยว่าห่าง  ทางจุด   นั้นสุดไกล
จะมีใคร  ไหนคู่  คอยดูแล



หวังพี่ทัน  นั้นเล่า  เขาก็ชาย
จะเคียงกาย  คลายหมอง  อย่างน้อง-แม่
ไม่สะดวก  หรอกหนา  คราเทคแคร์
จะพาแย่  เอาด้วย  ช่วยซ้ำเติม



คิดแล้วเซ็ง  เคร่งขรึม  นั่งซึมหนอ
ทั้งแม่พ่อ  ก็ห่วงนัก  ส่งรักเสริม
พี่ภพจ๋า  ไข้ทุเลา  เบาจากเดิม
หรือว่าเพิ่ม  มากขึ้น  ให้มึนเมา



ฟังคำกล่าว  ข่าวมา  น้องหาเชื่อ
ด้วยในเนื้อ  วาจา  คราที่เล่า
มีอะไร  บางอย่าง  ขวางเป็นเงา
บอกว่าเขา  พูดไม่หมด  สะกดคำ



แต่อย่างไร  ก็เถอะ  เฮอะไม่สน
เพราะกังวน  อยู่กับไข้  ใจระส่ำ
พี่ทันว่า  พี่ภพเพ้อ  ละเมอคำ
ทุกลำนำ  คือบ้าน  ที่ขานมา



หายเร็วเร็ว  นะพี่  ที่น้องรัก
อย่าเจ็บหนัก  มากมาย  ไปเลยหนา
ยิ่งอยู่ไกล  ใจยิ่งห่วง  ดวงชีวา
พี่ชายจ๋า  ข้าคนึง  คิดถึงจัง


ภาพวาด

ปล.เป็นกลอนที่แต่ง  วานนี้ แต่งลงที่o.pได้ที่เดียวเพราะญาติมา  เลยต้องออก
ทำเป็นทวงนะพี่ภพ 

[ภ.ภาพวาด]

...เพราะเป็นน้อง...


ที่สงสัย  ใคร่รู้  เพราะหนุนี้
เป็นน้องพี่  อย่างไร  ไฉนถาม
เล่นด้วยกัน  มาแต่น้อย  คอยเดินตาม
จึงรู้ความ  ผิดแปลก  แตกต่างไป



คำพูดบอก  ออกจากปาก  ฝากตามสาย
มีความหมาย  หลายจุด  สุดสงสัย
ทั้งวาจา  อ่ำอึ้ง  ซึ่งมีไซร้
มันไม่ใช่  ในท่าทาง  อย่างที่เคย



แต่ชั่งเหอะ  เพียงวันนี้  พี่โทรหา
ได้ยินว่า  สบายดี  ที่เฉลย
ถึงเสียงแหบ  แบบอุ้อี่  ไม่ดีเลย
ก็ยังดี  ที่มาเผย  เอ่ยให้ฟัง


ภาพวาด

ก็คนมันสงสันคือสงสัย  ถ้าไม่มีอะไร  ทำไมพี่ทันโทรมารายงานอาการป่วยถึงอ่ำอึ่งล่ะคะพี่

[ภ.ภาพวาด]

...รักษากายให้ดี...



คงหายดี  แล้วเป็นแน่  แหมพี่ขา
ไม่โทรมา  บอกอาการ  เหมือนวานก่อน
แต่อย่างไร  ให้รู้  ผู้ไกลจร
จงพักผ่อน  นอนบ้างหนา  อย่าเคร่งเกิน



รักษากาย  ให้ดี  นะพี่ภพ
เพื่อมาสบ  มาเรียง  อยู่เคียงเหิน
คุณพ่อ-แม่  น้องนี้.รอ  ขออย่าเมิน
หากมัวเพลิน  หลงเมืองไกล  ....ทำร้ายกัน



หกปีกว่า  ว่านาน  ก็นานนัก
แต่น้องจัก  รอพี่  ที่รักมั่น
สายเลือดเดียว  เกี่ยวคล้อง  น้องพี่นั้น
จะรอวัน  กลับมา  หาครอบครัว


ภาพวาด

อย่าโหมงานมากนะจ๊ะ  เดี๋ยวภาพจะให้คุณพ่อเอาไปเรียวไปตีถึงอเมริกาเลย555

[ภ.ภาพวาด]

...ภูมิใจในตัวพี่...



น้องภูมิใจ  ในตัวพี่  มากที่สุด
เป็นเหมือนจุด  หลักกล้า  คอยพาข้าม
แม้เมื่อล้ม  ตรมตรอม  พร้อมเคียงยาม
พาฝ่าหนาม  ความลำบาก..เดินจากมา



เป็นผู้นำ  คร่ำเคร่ง  ที่เก่งนัก
เป็นเสาปัก  หลัก  ไปภายหน้า
เป็นลูกพ่อ  ลูกแม่  แต่เยาว์มา
เป็นพี่ข้า  ที่ฟ้ามอบ..ต้องขอบคุณ



แม้วันนี้  ที่ต้องไกล  ไปต่างแคว้น
ต่างดินแดน  แสนห่าง  อย่างว้าวุ่น
แต่สิ่งหนึ่ง  ซึ่งเชื่อมใย  ไว้เป็นทุน
คือออมอุ่น  ครอบครัว  เป็นตัวโยง


ภาพวาด

[ภ.ภาพวาด]

...คิดไปเอง ใช่ไหม?...



คุณแม่ป่วย  ด้วยอาการ  ว่าไข้ขึ้น
มีทั้งมึน  ปวดหัว  ตัวร้อนจี๋
เป็นบ่อยนัก  หนักหน่วง  ในช่วงนี้
จนบางที  กลัวจับจิต  คิดมากไป



น้องวุ่นวาย  กระส่วยกระสับ  คับทรวงอก
ทั้งวิตก  หมกมุ่น  คุ่นคิดใคร่
กลัวเสียจัง  ดั่งมีดมี  จี้คอไว้
ไม่มีแรง  ปัดไป  ให้ไกลตัว



ภาพคงคิด  มากไป  ใช่ไหมจ๊ะ?
ตอบซิคะ  จะได้รู้  ว่าหนูมั่ว
เจ็บจริงจริง  ยิ่งคิด  ยิ่งหมองมัว
ใจสั่นรัว  กลัวจับจิต  ความคิดมน



พี่ภพขา  บอกภาพหน่อย  ถ้อยคำกล่าว
ว่าเรื่องราว  คราวนี้  ที่หมองหม่น
เป็นเพราะจิต  คิดเอง  เกรงกังวน
จึงเจ็บจน  ทนกลืน  ขื่นขมทรวง



อยากได้ฟัง  จังหนา  วาจาพี่
ถ้อยวจี  ที่ว่าจิต  น้องคิดห่วง
แต่จริงแล้ว  ไม่มีไร  ในแดดวง
เพียงแค่หน่วง  หนักนั้น  สัญชาตญาณ



อยากได้ยิน  คำเผย  เอ่ยเติมเต็ม
ให้แข็งเข้ม  ..เล็มความทุกข์  ที่บุกผลาญ
กลัวจังหนา  อนาคต  บทร้าวราน
กลัวจะทาน  ไม่ไหว  ใจอ่อนแอ



ไม่กล้าแม้  แต่จะเผย  เอ่ยสลัก
กลัวเขียนลักษณ์  ลายลง  ส่งเป็นแซ่
ฟาดหัวใจ  ให้ซ้ำ  ย้ำดวงแด
เมื่อรู้แน่  ..แค่ใช่จิต  คิดไปเอง


ภาพวาด

พี่ภพ  ภาพกลัวค่ะ กลัวทุกอย่างเลย

[ภ.ภาพวาด]

...คุณแม่หายแล้ว/พี่ติแกล้งภาพ(แงงงงงง)...


แม่หายดี  แล้วพี่จ๋า  อาการป่วย
ฝากมาด้วย  ความคิดถึง  หนึ่งหอบใหญ่
อ่ะอ่ะเอ่า  เอาไป  ให้ทั้งใจ
มีมากมาย  เลือกได้  ในหอบความ



ทั้งห่วงใย  ใจรัก  สลักซึ้ง
ทั้งคำนึง  ถึงพี่  นี้เกินห้าม
ทั้งหมื่นแสน  แทนมิได้  ในบทความ
ทั้งหวังตาม  ถามคราว  ข่าวลูกชาย



และพี่ล่ะ  จะฝากคำ  ลำนำใด
ส่งมาให้  ไถ่ตาม  ยามห่างหาย
แม่ท่านรอ  แลคำนึง  ถึงไม่คลาย
หวังก่อนตาย  ได้พบพี่  นี้มาเจอ



ภาพเปล่าเผย  เอ่ยจัด  สัมผัสษร
ให้รานรอน  ซ่อนรักส่ง  ตรงเสนอ
แค่แม่เรา  เล่าบอก  ออกนะเออ
พูดเสมอ  อยากเจอพี่  ที่อยู่ไกล



และอีกเรื่อง  เนื่อยด้วยมี  พี่ติแกล้ง
เขาปลอมแปลง  เป็นผู้ฉิง  หญิงไม่ใช่
แถมพูดจีบ  บีบขมับ  คับทรวงใน
น้องอึ่งไป  ไร้คำตอบ  มอบกลับคืน



พออึดอัด  ขัดใจ  ในทีท่า
จึงถามหา  จากพี่แดง  แปลงความยื่น
ถามพี่มิว  เพื่อย้ำ  เกลียวคำกลืน
แลแช่มชื่น  เมื่อรู้แจ้ง  ผู้แกล้งกัน



ดูเขาซี  พี่ติอำ  ทำอึดอัด
คิดอยากซัด  หมัดตรง  ส่งเป็นสัน
ฝากไว้ก่อน  จะเอาคืน  ชื่นชีวัน
เล่นให้มัน  หรรษา  มีฮาเฮ


ภาพวาด