ถึงคุณรัตนะ (ใหม่) เรื่องค่ายอาสาพัฒนาชนบท

ขอโทษด้วยครับ....นึกนานไปหน่อยครับ
เนตที่บ้านก็โดนรุกรานอยู่เรื่อย...ต้องยก
ไปเสียกระตังค์ถึงจะได้ใช้ใหม่... อายจัง

โดยส่วนตัวผมเองนั้นมีความเห็นว่าน้อง ๆ
เค้ายังไม่สมควรได้ของที่ระลึกจากพวกพี่ ๆ
น่ะครับ(ทั้ง ๆ ที่ผมเองก็ได้ให้พวกเค้าไป
เยอะแล้วเหมือนกัน) ด้วยเหตุผลที่ว่า นัก
ศึกษาสมัยนี้ดูเปลี่ยนไปเยอะนะครับ อาจ
จะเล่าเรียนเก่ง ไม่รู้เรียนอะไรกันนัก แต่ถ้า
เป็นการทำงานจริง ๆ จัง ๆ ก็จัดว่าน่าจะเป็น
เด็กประถมเท่านั้นเอง ผมเคยพูดให้ใครต่อ
ใครหลายคนฟังแล้ว..เค้าก้อหาว่าผมคิดมาก อายจัง

อีกอย่างหนึ่งก็คือ เห็นคุณเด็กลาดกระบัง
บ่น ๆ ถึงความเคารพที่มีต่อเสด็จพ่อของน้อง
ๆ นักศึกษา ที่อาจจะไม่มีระเบียบหรือขาด
อะไรต่อมิอะไรไปบ้างนั้น...ก็คงจะเป็นเรื่อง
จริงครับ เพราะว่าปัจจุบันพณิชยการพระนคร
แบ่งออกเป็น 2 คณะ คือ บริหาร กับศิลปกรร
มศาสตร์ ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนเป็นแต่เพียงคณะ
บริหารเท่านั้น พอแบ่งคณะกัน ก็เลยเป็น
2 กลุ่มที่แก่งแย่งแข่งขันกัน เรียกว่าแข่งกัน
ตั้งแต่อาจารย์จนกระทั่งนักศึกษาเลยทีเดียว
ขนาดจัดพิธีก็ยังลำบากในหลาย ๆ เรื่องเลย
หละครับ...พวกศิษย์เก่าอย่างพวกผมก็ได้แต่
ทำใจกันไป

อาจจะพูดดูเหมารวมไปบ้าง จนน้อง ๆ ดูเป็น
เด็ก ๆ กันไปหมด คนทำงานดี ๆ ก็มีครับ แต่
ด้วยวัยหรือเปล่าที่ทำให้ผมไม่เข้าใจความคิด
พวกเค้ากันเท่าไหร่นัก หากพี่วีนัสสนใจจะมอบ
ของที่ระลึกให้จริง ๆ นั้นก็น่าจะอยู่ประมาณ 60
-70 คนนะครับ ผมก็นึกอยู่ตั้งนานไม่รู้จะพูด
ยังไงดี เลยพูดกันตรง ๆ ยังงี้แหละครับ

น่าเสียดายวันอาภากรที่ผ่านมาไม่ได้เจอพี่นะครับ
พอดีผมโดนลากออกไปทานอาหารกับรุ่นพี่ที่ชม
รมครับ(ปฏิเสธก็ไม่ได้ครับผิดนัดมาหลายงานแล้ว)
กลับมาเห็นน้องส้มบอกว่าพี่วีนัสมาและกลับไป
แล้ว ขอขอบคุณพี่ ๆ ที่ให้ความสนใจและเห็น
ถึงความตั้งใจในการทำงานของน้อง ๆ ด้วยนะครับ
หากผมพูดผิดพลาดไปประการใดต้องขออภัยมา ณ
ที่นี้ด้วยครับ

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ถึงคุณรัตนะ (ใหม่) เรื่องค่ายอาสาพัฒนาชนบท (อ่าน 549 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้