พระพิราพเต็มองค์ ทรงไม้เท้าหัวเสือ ชุดแรกก่อนทำซุ้ม

ประวัติพระพิราพโดยย่อ

พระไภราวะหรือไภรพ หรือไภราพ เป็นปางหนึ่งของพระศิวะ ซึ่งนับถือว่าเป็น นาฏราช คือผู้ให้กำเนิดนาฏศิลป์แก่มนุษย์ แล้วยังถือกันว่าพระไภราพนี้เองเป็นต้นกำเนิดแห่งท่ารำ ?วิจิตรตาณฑวะ? ซึ่งเป็นท่ารำที่วิจิตรพิสดารหนึ่งใน 108 ท่า ของพระศิวะ พระไภราวะ เป็นที่นับถือเคารพบูชาและเกรงกลัวยิ่งในหมู่นาฏศิลปินอินเดีย แถบลุ่มน้ำคงคา โอริสา มหานที และจันทรภาค โดยเฉพาะที่เมืองพาราณสี เชื่อว่าการบูชาเทวรูปนี้ตามบ้านจะป้องกันโรคภัยไข้เจ็บ ขจัดเสนียดและประทานพรให้ด้วย

สอดคล้องกับที่ ไมเคิล ไรท์ ระบุว่าชาวเมืองพาราณสีมีรูปเคารพที่ภาษาพื้นเมืองเรียกว่า ?กาศีลิงคพิราปฺปา? มีลักษณะเป็นเสาหลักมียอดเป็นหัวยักษ์ผู้คนนิยมเซ่นสังเวยด้วยเนื้อดิบและเหล้า ?เป็นตำรวจ แทนองค์พระอิศวรวิศวนารถผู้เป็นประธานในพาราณสี, คอยฟาดฟันผู้บังอาจกระทำความชั่วในเมืองนั้น? และยังได้ตั้งข้อสังเกตอีกว่าพิราพป่า ในภาษาไทย คงมาจากคำว่า ?พิราปฺปา? ในภาษาพื้นเมืองพาราณสีนั่นเอง ส่วนในประเทศเนปาล พระไภราพ หรือกาโลไภราพ เป็นเทพเจ้าที่มีผู้นับถือและเกรงกลัวมาก ด้วยว่าเป็นเพทแห่งสงครามและความตาย ขณะเดียวกันก็เป็นเทพผู้ประทานพรและขจัดโรคภัยไข้เจ็บด้วยเช่นกัน

ความเชื่อด้านนาฏศิลป์และดนตรีไทยส่วนหนึ่งคงได้รับอิทธิพลมาจากอินเดียโดยผ่านมาทางชวาและขอม แล้วไทยคงจะรับจากขอมอีกทอดหนึ่ง ดังเช่นความเชื่อในการบูชาพระไภราวะหรือพระพิราพนี้ ซึ่งปรับประยุกต์เข้ากันได้กับความเชื่อเดิมของคนไทยที่นับถือผี และเซ่นสรวงสังเวยด้วยเนื้อดิบ และเหล้าอยู่แล้วได้อย่างแนบสนิท อ.ประเมษฐ์ บุณยะชัย แห่งสถาบันนาฏ ดุริยางคศิลป์ กรมศิลปากร ได้ตั้งข้อสังเกตว่านาฏศิลป์ชั้นสูงมักเกี่ยวกับชีวิต และความตาย การสร้างสรรค์และการทำลายซึ่งเป็นสิ่งตรงกันข้ามกัน แต่รักษาดุลยภาพของกันและกันไว้ได้ การร่ายรำของพระศิวะนาฏราชนั้นเป็นการสร้างสรรค์และการทำลายอยู่ในตัว รูปพระศิวะปางนาฏราชในทางปฏิมานวิทยามักจะทำเป็นรูปทรงเหยียบอสูรไว้ด้วยพระบาทขวาหมายถึงการทำลายความชั่ว พระบาทซ้ายยกขึ้น ทำท่ารำงดงามเป็นการสร้างสรรค์ศิลป์ รอบๆ เป็นวงเปลวเพลิงหมายถึงการหมุนเวียนของจักรวาล การบูชาเทพเจ้าฝ่ายนาฏศิลป์ปางดุร้ายก็คงเข้าในคตินี้เช่นกัน

ความชาญฉลาดของโบราณจารย์ไทยประการหนึ่งคือการสามารถประยุกต์และผนวกเอาความเชื่อพระพิราพในรูปแบบเทพเจ้า และตัวโขน เข้าไว้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้อย่างแนบเนียน ดังที่กล่าวมาแล้วว่า หน้าพาทย์หรือท่ารำองค์พระพิราพ เป็นหน้าพาทย์ชั้นสูงสุด เป็นหน้าพาทย์เฉพาะองค์พระพิราพในฐานะเทพเจ้า ซึ่งไม่มีโอกาสที่จะใช้กับการแสดงอื่นๆ หากไม่มีการแสดงย่อมเกิดการสูญหายได้ด้วยว่าไม่มีผู้สืบทอด ประการหนึ่ง ด้วยเหตุนี้โบราณจารย์จึงได้นำมาบรรจุไว้ในการแสดงโขนตอนพระรามเข้าสวนพิราพ ซึ่งมีนามพ้องกับ พระไภราพหรือพิราพ ซึ่งเป็นปางหนึ่งของพระอิศวรนั่นเอง โดยท่ารำและเพลงที่แสดงถึงภาวะความเป็นเทพเจ้านั้นจะปรากฏในตอนออกท่ารำหน้าพาทย์องค์พระพิราพ ที่ศิลปินผู้รับบทจะต้องถือกำก้านใบมะยมด้วยมือซ้ายและถือหอกด้วยมือขวานั่นเอง เป็นการแสดงเบิกโรงต้นเรื่องที่มีความขลัง ศักดิ์สิทธิ์เมื่อสิ้นกระบวนรำจึงเป็นการดำเนินเรื่องตามบทบาทของพิราพอสูรในเรื่องรามเกียรติ์ต่อไป

ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าพระพิราพนั้นแท้จริงแล้วคือปางดุร้ายปางหนึ่งของพระอิศวรเป็นเจ้า ทำนองเดียวกับเจ้าแม่กาลี หรือ ทุรคา ซึ่งเป็นปางดุร้ายของพระอุมา นั่นเอง

เครดิต: ขอขอบคุณ คุณเมื่อไรจะหายเหงา จากเวปพันทิพครับ

--------------------------------------------------------------------------------

ประวัติพระพิราพ(เพิ่มเติม)คาถาและการบูชา

ตำนานพระพิราพ พระอิศวรอวตารภาคดุ ( หรือพระพิราพ )
-เทพอสูรผู้เป็นบรมครูสูงสุดแห่งนาฏศิลป์ บรมครูผู้ประทานโชคลาภความสุข ความเจริญ ความร่มเย็นเป็นสุข และอำนาจ แห่งมหาเสน่ห์เมตตาชั้นสูงสุด
-เทพเจ้าผู้ประทานชีวิตและความตาย
-เทพเจ้าแห่งพลังอำนาจการลบล้างคุณไสยมนต์ดำ ป้องกันกันและปราบปรามภูตผีปีศาจ และอาถรรพณ์ร้ายทุกชนิด

พระพิราพนับเป็นบรมครูองค์สำคัญพระองค์หนึ่งที่หมู่นาฏศิลป์ทั้งหลายให้ความเคารพในฐานะบรมครูผู้ศักดิ์สิทธิ์ ทรงฤทธิ์แรงครูชั้นสูง ทั้งนี้คติในการนับถือพระพิราพว่าเป็นบรมครูนั้นสืบเนื่องประเพณีการนับถือพระไภราวะของชาวอินเดียและเนปาล โดยพระไภราวะนั้นคือภาคหนึ่งของพระอิศวรที่แสดงรูปกายออกมาเป็นยักษ์ที่ทรงอิทธิฤทธิ์ ตามคติตำนานแต่โบราณกล่าวว่า พระไภราวะนี้มีฤทธิ์ในการปราบภูตผีปีศาจ ในสมัยก่อนเมื่อเกิดโรคระบาดคร่าชีวิตผู้คนทั้งหลาย ขาดที่พึ่งจึงได้ระลึกถึงพระไภราวะผู้ประทานชีวิตและความตายอันเป็นภาคมหาปราบภาคหนึ่งของพระศิวะเจ้า เมื่อคนทั้งหลายต่างพากันบูชาพระไภราวะแล้ว โรคร้ายทั้งหลายทั้งปวงก็หายไป บังเกิดความร่มเย็นเป็นสุขขึ้นมาอีกครั้ง ดังนั้นการนับถือพระไภราวะนี้จึงมีคติที่นับถือกันว่าผู้ใดก็ตามที่นับถือบูชาแล้ว ผู้นั้นจะปราศจากภยันอันตราย อาถรรพณ์ร้ายทั้งปวง ทั้งยังช่วยให้เกิดสุขภาพที่แข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บทั้งหลาย

คติการนับถือพระไภราวะนี้เข้ามาในไทยพร้อมกับวิชานาฏศิลป์ คำว่าพระพิราพนั้นก็มาจากคำว่า ?ไภราวะหรือไภรวะ? แล้วภายหลังเพี้ยนมาเป็น ?พระไภราพ? จนที่สุดก็กลายมาเป็นคำว่า ?พระพิราพ? ในคติของชาวนาฏศิลป์ที่นับถือพระพิราพนั้นก็เนื่องจากเชื่อถือกันว่า พระพิราพนี้เป็นบรมครูทางฝ่ายยักษ์ผู้สูงสุดและยังถือว่าพระพิราพนี้เป็นผู้ประทานโชคลาภ เสน่ห์เมตตามหานิยม อุดมด้วยทรัพย์สมบัติ ผู้ที่เคารพบูชาพระองค์จะเป็นเมตตามหานิยมแก่คนทั้งหลาย บังเกิดความเจริญสูงสุดในชีวิตทุก ๆ ด้าน ทั้งเรื่องการงาน การเงิน และจะมีความร่มเย็นเป็นสุขห่างไกลจากโชคร้ายภยันอันตรายทั้งหลายอย่างน่าอัศจรรย์ แม้ว่าจะต้องประสบเคราะห์หามยามร้ายอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี หากมีพระพิราพบูชามีบารมีแห่งพระองค์คุ้มหัวคุ้มเกล้าแล้วไซร์ ย่อมปลอดภัย ผ่อนหนักเป็นเบา
แคล้วคลาดไปได้อย่างน่าอัศจรรย์ แม้นว่าบ้านใดมีผู้ป่วยเรื้อรังมานานหรือญาติมิตรทั้งหลายเจ็บป่วยขาดที่พึ่ง เกรงว่าจะรักษามิได้ ก็ให้ระลึกถึงคุณบรมครูพระพิราพ จุดธูปเทียนสักการะ ตั้งจิตอธิฐานถึง คุณพระพุทธเจ้าคุณพระธรรมเจ้า คุณพระสังฆเจ้า และคุณบรมครูอสูรเทพพระพิราพเอาเถิดจะเกิดผลดีเป็นแน่แท้ อำนาจแรงครูจะช่วยปัดเป่าโรคร้ายเสนียดจัญไร เคราะห์ร้าย ทั้งหลายให้พินาศไปเอง แม้ว่าจะประสงคืได้เลื่อนยศเลื่อนตำแหน่งอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือประสงค์เงินทองมิให้ขาดมือ ปรารถนาอยากมีโชคมีลาภ ก็ให้จุดธูปเทียนบูชาพระองค์แล้วตั้งจิตอธิฐานขอให้พระองค์โปรดประทานพรอันสิ่งเป็นมงคล ก็จะสมหวังในกาลทุกเมื่อแลฯ

อนึ่งเรื่องเกี่ยวกับพระพิราพนี้ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างศีรษะโขนก็ดี การสร้างพระพิราพเต็มองค์ในรูปแบบวัตถุมงคลก็ดี หรือแม้กระทั่งการร่ายรำท่ารำพระพิราพหรือการบรรเลงเพลงหน้าพาทย์พิราพก็ดี ล้วนแล้วแต่เป็นความศักดิ์สิทธิ์ด้วยกันทั้งสิ้นสำหรับการรำท่ารำพิราพเต็มองค์นั้น ครั้งหนึ่งเกือบสูญหายไปจากวงการนาฏศิลป์ ในราวปี พ.ศ.2504 นั้นได้ จัดให้มีการถ่ายทอดท่ารำขึ้นที่หน้าพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทด้วยเหตุนี้จึงได้มีการสืบสานตำนานท่ารำพระพิราพเต็มองค์และคติความเชื่อความนับถือพระพิราพมิให้สูญหายไปจากวงการนาฏศิลป์ของไทยเราสืบมาจนถึงปัจจุบันนี้

วาทะสิทธิ์ วันที่ 1 มกราคม 2551
คัดข้อมูลจากใบบูชาพ่อพิราพ หลวงพ่อกาหลง เขี้ยวแก้ว

เครดิต:ชมรมคนรักพ่อแก่

--------------------------------------------------------------

คาถาอัญเชิญพระพิราพ กฎข้อสำคัญของพระพิราพ

จึงจะเป็นสิริมงคลแก่ตัวท่านเอง เครื่องสังเวย ได้แก่
( ไข่ดิบ 5ฟอง ) ( ข้าวตอก 1 ถ้วย ) ( น้ำผึ้ง 1 ถ้วยชาเล็ก ) ดอกไม้หรือพวงมาลัย ( รวมกันให้ได้ 3 สี ขึ้นไป ) วางตั้งลงพานบูชา เป็นการรับครูจุดธูป 5 ดอก เทียน 2 เล่ม

ตั้งนะโม 3 จบ สวดบูชาพระรัตนตรัย เสร็จแล้ว ( สวด อิติปิโส ถึง โลกัสสาติ ) จากนั้นจึงสวดพระคาถาอัญเชิญพระพิราพรับเครื่องสังเวย ดังนี้

อิมัง สัจจะวานัง อะธิษฐามิ ทุติยัมปิ อิมัง สัจจะวานัง อะธิษฐามิ ตะติยัมปิ อิมัง สัจจะวานัง อะธิษฐามิ พุทธัง
องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา ธัมมัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา สังฆัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา

พุทโธ สิทธิฤทธิ์ ธัมโม สิทธิ์ฤทธิ์ สังโฆ สิทธิฤทธิ์ สุขะ สุขะ ชัยยะ ชัยยะ ลาภะ ลาภะ สัพพะธัมมานัง
ประสิทธิเม ประสิทธิเต พุทโธสวัสดีมีชัย ธัมโมสวัสดีมีชัย สังโฆสวัสดีมีชัย ปะติตัง สุรังคันธัง อะธิษฐามิ
พุทธัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา ธัมมัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา สังฆัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา
พุทโธสิทธิ์ฤทธิ์.......................อะธิษฐามิ ตะติยัมปิ พุทธัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา ตะติยัมปิ ธัมมัง
องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา ตะติยัมปิ สังฆัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา

พุทโธสิทธิ์ฤทธิ์.......................อะธิษฐามิ
อิมัสสะมิง วันทามิ อาจาริยัง สัพพะไสยยัง วินาสสันติ สิทธิการะ อัปปะระปะชา อิมัสสะมิง สิทธิ ภะวันตุ สัพพะทา
นะมัสสิตะวา อาจาริยัง อิสิโลกะนาถัง พุทธะสะรามิ นะมัสสิตะวา อาจาริยัง อิสิโลกะนาถัง ปะติปะติบูชา วันทิตะวา
อสูรเทพานัง มะหันตะพะลัง อันตะรายัง วินาสสันติ สิทธิการิยะ พิราธาสูรยัง วิชชาจาระณาสัมปันนัง นะมามิหัง
อัคคีพาหูบุปผัง อะหังวันทา อาจาริยัง สัพพะไสยยัง วินาสสันติ
สิทธิปะระปะชา อิมัสสมิง ภะวันตุเม ทุติยัมปิ อัคคีพะหูบุปผัง..................ภะวันตุเม เม ตะติยัมปิ อัคคีพะหูบุปผัง.
.................ภะวันตุเม ( จากนั้นให้กล่าวต่อว่า )

?ข้าพเจ้า...........................ขอฝากเนื้อฝากตัวเป็นลูกหลานเป็นลูกศิษย์แห่งพระองค์ท่านพระพิราพผู้เป็นบรมครูและขอไดโปรดให้ท่านมีเมตตาประทานพรประทานโชคลาภตามสมควรแก่ลูกด้วย ? และหากต้องการอธิษฐานขอพรใดๆ ก็กล่าวคำอธิษฐานตามแต่ปรารถนาเถิดพระคาถาข้างต้นนี้ใช้กล่าวสวดบูชา
เฉพาะตอนที่ถวายเครื่องสังเวยเท่านั้นส่วนคาถาที่ใช้สวดบูชา ติดตัวทุกวันให้ใช้บทสวดที่จะกล่าวถึงต่อไปสำหรับการบูชานี้จำเป็นอย่างยิ่งในครั้งแรกที่ได้รับพระพิราพไปสักการบูชาจะเป็นผลที่ดีอย่างยิ่ง เพราะเป็นที่รู้ๆกันอยู่ว่า ?พระพิราพ? ท่านมีฤทธิ์ดชแรงมาก ส่วนการบูชาในวันอื่นๆ ที่นอกจากนั้น ก็ขึ้นอยู่กับความศรัทธาโดยไม่จำเป็นว่าจะต้องทำเป็นประจำ

วาทะสิทธิ์ 1 มกราคม 2551
คัดข้อมูลจากใบบูชาพ่อพิราพ หลวงพ่อกาหลง เขี้ยวแก้ว

เครดิต:ชมรมคนรักพ่อแก่

ผู้ที่รับบูชาพระพิราพไปคราวแรกจะต้องตั้งเครื่องสังเวยบูชาครูในวันพฤหัสแรก

--------------------------------------------

คาถาบูชาพระพิราพ

นะโม 3 จบ

อิมัง สัจจะวานัง อะธิษฐามิ ทุติยัมปิ อิมัง สัจจะวานัง อะธิษฐามิ ตะติยัมปิ อิมัง สัจจะวานัง อะธิษฐามิ พุทธัง
องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา ธัมมัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา สังฆัง องค์พิราธัง ขอเอหิจงมา พุทโธ สิทธิฤทธิ์ ธัมโม
สิทธิ์ฤทธิ์ สังโฆ สิทธิฤทธิ์ สุขะ สุขะ ชัยยะ ชัยยะ ลาภะ ลาภะ สัพพะธัมมานัง ประสิทธิเมประสิทธิเต พุทโธ
สวัสดีมีชัย ธัมโมสวัสดีมีชัย สังโฆสวัสดีมีชัย ( ท่อง 3 จบ )

ยักษะ สะวะรูปะ ชฎา ธะรายะ ปินากะ หัสสะตายะ สะนาตะนายะทิวะยายะ เทวายะ ทิคัมพรายะ ตัสสะไมยะการายะ นะมะศิวายะ

เมื่อท่องคาถาเสร็จตามนี้แล้ว ให้ระลึกถึง คุณพระพุทธเจ้า คุณพระธรรมเจ้า คุณพระสังฆเจ้า คุณบิดามารดา พระอิศวร พระพรหม พระนารายณ์ มีพระพิราพเจ้าเป็นบรมครูอสูรเทพเป็นที่สุด พร้อมทั้งเหล่าบริวารทั้งหลาย คุณครูบาอาจารย์ทั้งหลายเป็นที่สุด แล้วอาราธนาตั้งอธิษฐานให้คุณครูติดตามปกปักรักษาข้าพเจ้า แม้นว่ามีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจอันใดพึงอธิษฐานให้แรงครูช่วยดูแลปกป้องคุ้มครอง หากปรารถนาโชคลาภก็เช่นกัน หรือเรื่องใดๆก็ตาม และหากสมปรารถนาแล้วไซร์ให้ทุกบุญอุทิศให้ครูบาอาจารย์ มีพระพิราพเจ้าเป็นต้น จะบังเกิดความสุข ความร่มเย็น โชคลาภก็จะมามิขาดสาย บังเกิดความเจริญรุ่งเรืองสืบไปเป็นนิตย์ และหากมีคนเจ็บไข้ได้ป่วยให้อาราธนาองค์ ?พระพิราพ? ลงทำน้ำทิพย์มนต์ท่องคาถาทั้งสองบท

จุดธูป 5 ดอก เทียน 2 เล่ม บูชาคุณครูตั้งจิตระลึกคุณครูถึงให้มั่น ทำใจให้สงบ วางจิตให้เป็นกลาง ปล่อยวางความกังวลทั้งปวง ท่องคาถาบทแรก 3 จบ บทที่สอง 3 จบ แล้วขอพรคุณพระศรีรัตนตรัย คุณบิดามารดา คุณครูบาอาจารย์ มีพระพิราพเป็นที่สุด อธิษฐานระลึกถึงบุญกุศลที่ตนเคยทำมาตั้งแต่อดีต มีอาทิ การให้ทาน การถือศีล และสวดมนต์เจริญจิตภาวนา เป็นต้น ตั้งสัจจะอธิษฐาน ลงไปให้แน่วแน่ ขอให้น้ำนี้เป็นน้ำทิพย์ ด้วยเดชแห่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของครูบาอาจารย์และบุญกุศลที่ข้าพเจ้าทำมา อธิษฐานน้ำให้เป็นยาวิเศษแก่ผู้ที่เจ็บป่วย โดยบอกกล่าวแก่ครูบาอาจารย์ไปว่า ผู้ที่เจ็บป่วยนั้นชื่อว่าอะไร ป่วยเป็นอะไร ขอให้เขาหายจากอาการนั้นๆ โดยพลัน หายจากความเจ็บปวดทุรนทุราย ตั้งจิตเชื่อมั่นในครูบาอาจารย์ให้แน่วแน่เถิดสำเร็จทุกประการ
เมื่ออธิษฐานทำน้ำทิพย์มนต์เรียบร้อยแล้วนำไปให้ผู้ป่วยผู้นั้นดื่มบ้าง ลูบหน้าลูบตาบ้าง แบ่งไปอาบน้ำบ้าง อาการจะดีขึ้นโดยพลัน แม้นจะประสงค์เสกน้ำล้างหน้าเป็นเมตตามหานิยมก็ได้เช่นกัน อาราธนาองค์พ่อพิราพขอให้พระองค์ประทานเสน่ห์เมตตามหานิยมชั้นสูงแก่ข้าพเจ้า กล่าวอาราธนาคุณพระพิราพโดยท่องบทแรกเพียงบทเดียวก็ได้ ท่อง 3 จบ เสกลงไปในน้ำที่เราจะล้างหน้านั้น ตั้งจิตใจให้ดีแล้วเอาน้ำนั้นลูบหน้าโดยลูบจากปลายคางขึ้นไปบนหน้าผาก
ทำอย่างน้องสามครั้ง น้ำที่เหลือล้างหน้ารดหัวตามปกติ เป็นเสน่ห์เมตตามหานิยมอย่างยิ่งแลฯ หากทำให้รักก็จะรักจนลุ่มหลงด้วยฤทธิ์แรงครู แต่ห้ามผิดครูผิดศีล คือหารักใครชอบใครแล้วสำเร็จด้วยแรงครูดังนี้ห้ามทิ้งขว้าง ห้ามปอกลอก จะมีภัยพิบัติแก่ตัวเอง ต้องนำผู้นั้นออกงานเชิดหน้าชูตา เลี้ยงอุปถัมภ์ด้วยความจริงใจ หากประสงค์ให้เกิดลาภยศสรรเสริญ โชคลาภสิ่งหนึ่งสิ่งใด พึงทำบุญอุทิศให้คุณครูบาอาจารย์มีพระพิราพพร้อมทั้งเหล่าบริวารเป็นที่สุด แล้วหมั่นท่องคาถา บูชาพระองค์ด้วยดอกมะลิ ดาวเรือง กุหลาบบานไม่รู้โรย ดอกรัก ทุกวันพฤหัสได้ยิ่งดี จะบังเกิดสิริมงคล ลาภยศชื่อเสียงเงินทองโชคลาภจะหลั่งไหลมาไม่ขาดเลยแลฯ

เครดิต:ชมรมคนรักพ่อแก่

	ผู้เขียน	หัวข้อ: พระพิราพเต็มองค์ ทรงไม้เท้าหัวเสือ ชุดแรกก่อนทำซุ้ม (อ่าน 3963 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้