ว่าด้วยเรื่อง* การทำบุญ *

คำว่า บุญ หมายถึงการชำระหรือล้างจิตใจให้บริสุทธิ์ ผ่องใส

ไม่ว่าจะเป็นการทำบุญในงานมงคล หรืออวมงคล ถ้าจะทำให้ถูกต้องและได้ผลดี ควรเป็นเรื่องของการทำจิตใจให้บริสุทธิ์สะอาด

ไม่ใช่ทำด้วยความโลภ ความโกรธ หรือ ความหลง

คำว่า บุญ อาจกล่าวอธิบายได้ ๓ ประการ คือ

๑. กล่าวโดยเหตุ ได้แก่การทำความดีซึ่งรวมถึงการเว้นความชั่วด้วย๑. กล่าวโดยเหตุ ได้แก่การทำความดีซึ่งรวมถึงการเว้นความชั่วด้วย

๒. กล่าวโดยผล ได้แก่ความสุข

๓. กล่าวโดยสภาพ ได้แก่การที่จิตใจได้รับการชำระล้างให้บริสุทธิ์ ผ่องใส ซึ่งสรุปได้ว่า การทำบุญคือการทำความดี นั่นเอง

วิธีการทำบุญ ๑๐ ประการอย่างย่อ

๑. การเอื้อเฟื้อ ให้ปัน

๒. การรักษาศีล

๓. การทำใจให้สงบ ทำปัญญา ( ความรู้แจ้งเห็นจริง)ให้เกิดขึ้น

๔. การอ่อนน้อมหรือแสดงคารวะ

๕. การขวนขวายในกิจการที่ชอบที่ควร คือ ช่วยผู้อื่น หรือ ช่วยงานสาธารณะ

๖. การให้ส่วนบุญ คือการแบ่งส่วนบุญให้ผู้อื่น

๗. การพลอยยินดีในการทำความดีของผู้อื่น

๘. การฟังธรรมหรือฟังคำแนะนำอันเป็นธรรม

๙. การแสดงธรรมหรือให้คำแนะนำอันเป็นธรรม

๑๐. การทำความเห็นให้ถูกให้ตรง (ตามทำนองคลองธรรม)

ในทางพระพุทธศาสนาได้วางหลักเกณฑ์การทำบุญไว้ ๓ ประการ คือ

ทาน
ศีล
ภาวนา เรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ

ทาน แปลว่า

การให้ คือ ตั้งใจให้ สละให้ หรือ บริจาค ในทางพระพุทธศาสนา กำหนดวิธีการทำบุญที่เป็นทานไว้หลายอย่าง โดยมีวัตถุประสงค์ของการให้ทานดังนี้

๑. เพื่ออนุเคราะห์ คือ ช่วยเหลือผู้มีความต้องการ

เช่นประสบภัย หรือขาดแคลน หรือได้รับความทุกข์ยาก ด้วยความกรุณา คือคิดจะช่วยให้พ้นทุกข์

๒ .เพื่อสงเคราะห์

คือเกื้อกูลกันในระหว่างญาติเพื่อนบ้าน มิตรสหาย เป็นการแสดงไมตรีจิตต่อกัน ด้วยความเมตตา คือคิดจะให้เป็นสุข

ทั้งข้อ ๑ และ ๒ เป็นการแสดงออกซึ่งความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ ไม่เห็นแก่ตัว

๓. เพื่อบูชาคุณ เช่น บูชาคุณบิดา มารดา ผู้มีอุปการะอื่นๆ รวมทั้งพระภิกษุสามเณร ผู้ประพฤติดี ประพฤติชอบ เป็นการบูชาท่านผู้ควรบูชา

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ว่าด้วยเรื่อง* การทำบุญ * (อ่าน 258 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้