------เหนื่อยนัก พักสักนิด------

[แดงคนดี]

เหนื่อยนัก พักสักนิด

ในช่วงวันหยุดที่ว่างเว้นจากการทำงาน และมีเวลาพักผ่อนอยู่กับบ้านหรือไปท่องเที่ยวตากอากาศตามสถานที่ต่างๆ บางคนได้นอนตื่นสาย ได้มีโอกาสปฏิบัติภารกิจที่คั่งค้างมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หรืออาจได้ทำในสิ่งที่อยากทำต่างๆ นานา ที่สำคัญจะเป็นโอกาสดีที่ทำให้มีเวลาทบทวนตัวเอง การพักผ่อนที่แท้จริงนั้นมิใช่อยู่ที่การพักกายอย่างเดียว จะต้องมีเวลาพักใจด้วย
 
การพักใจ ไม่ต้องวิตกกังวลถึงปัญหาต่างๆ ไม่ต้องวุ่นวาย หรือหมกมุ่นเรื่องงาน ด้วยการพยายามทำจิตใจให้ว่าง ผ่อนคลาย สบายๆ มีความรู้สึกที่สดชื่น เบิกบาน ผ่องใส ปลอดโปร่ง ซึ่งความรู้สึกเหล่านี้ก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง

ในทางธรรมะท่านบอกว่า " สุขหรือทุกข์อยู่ที่ความคิด " ความทุกข์เกิดจากตัวเราเท่านั้น ไม่ใช่เกิดจากใครทั้งสิ้น บุคคลอื่นและสิ่งแวดล้อมนั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ทำให้เราทุกข์ ถ้าใจของเราไม่ยอมเป็นทุกข์เสียอย่าง สิ่งเหล่านี้จะมาทำอะไรได้ จริงมั้ย.. จะแก้ทุกข์คงต้องแก้ตรงที่ " ตัวเรา " ไม่ใช่ไปแก้ที่ตัว " ตัวเขา " ตรงอื่นเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุด

ลองสำรวจตัวเราสิว่า สิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาที่ทำให้เราทุกข์ไหม

1. อยากจะควบคุมผู้อื่นหรือเปลี่ยนแปลงผู้อื่นอยู่บ่อยๆ
2. อยากให้เขาเป็นได้ดั่งใจของเราทุกเรื่อง
3. เราขาดแคลนมากไป
4. เรามีมากไป
5. มัวแต่คำนึงถึงเรื่องคั่งค้างใจแต่ในอดีต
6. มัวแต่จินตนาการและสร้างฝันในเรื่องอนาคต
7. ตั้งความหวังเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ ในชีวิตไว้สูงเกินไป
8. ไม่ได้ใช้ศักยภาพของตนเองได้เต็มที่หรือสุดฤทธิ์
9. ขาดเพื่อนคิด เพื่อนคุย และเพื่อนร่วมทุกข์ ร่วมสุข
10. ชาตินี้เกิดมาไม่มีใครสักคนยอมรับตัวเราเลย
11. มักน้อยเนื้อต่ำใจ ไม่เคยมองเห็นคุณค่าในตัวเองเลย

หากสำรวจแล้วทั้ง 11 ข้อ พบว่าเป็นปัญหาแต่ไม่เกิดทุกข์ก็อย่าวิตกกังวลถึงมันเลย ถือว่าเป็นโชคดีที่ไม่ต้องมีใครมาเยือนบ่อยๆ แต่ถ้าเป็นปัญหาแล้วก่อให้เกิดทุกข์ทั้งกายและใจ คงต้องรีบหาหนทางแก้ไขปัญหานั้นๆ เพื่อจะให้ความทุกข์ลดน้อยลง จนกระทั่งหมดไป และมีแต่วันดีคืนดี ตามลำดับ

มีผู้รู้เขียนไว้ว่า " ความทุกข์สำหรับวันไหน ก็ควรจะเพียงพอสำหรับวันนั้น ทำไมต้องนำมาทุกข์มาทำให้ใจกระสับกระส่าย วุ่นวายในวันพรุ่งนี้อีกด้วยเล่า "

แม้ว่าบางช่วงของชีวิตจะเป็นทุกข์ก็ตาม แต่คนฉลาดและคนที่มีสติปัญญา ต้องพยายามแสวงหาความสุขจากชีวิตให้ได้ โลกนี้ สังคมนี้ จะดีและมีความสงบสุข ก็ด้วยสมองและฝีมือของมนุษย์ที่คิดเก่งและคิดดีทำดี

เราทุกคนล้วนมีส่วนในการปรุงแต่งชีวิตของเราเอง ปรุงแต่งสังคมให้น่าอยู่และปรุงแต่งโลกให้สวยงาม เพื่อจะได้อยู่ร่วมกันอย่างสันติไม่เบียดเบียนกันและกัน

รสอาหารมีการปรุงแต่งได้ฉันใด จิตใจของเราและร่างกายของเราก็สามารถปรุงแต่งได้ฉันนั้น ดังคำกล่าวที่ว่า " ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง " ซึ่งเป็นการบอกว่า คนเราจะสวยงามได้ก็เพราะการปรุงแต่งนั่นเอง คือการปรุงแต่งทางกาย ซึ่งเป็นการปรุงแต่งภายนอกด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ เครื่องประดับ และการปรุงแต่งทางใจ ซึ่งเป็นการปรุงแต่งภายในด้วยความรู้สึกที่ดี และคิดแต่สิ่งที่ดีๆ
แม้ในยามทำงานที่ต้องเหน็ดเหนื่อย ทั้งสมองและร่างกาย จิตใจ ก็ควรนึกถึงงานในทางที่ดี มีความรักในงานที่ทำ นึกแล้วให้สบายใจ มีความร่าเริงเบิกบานมีความสุขในการทำงาน ก็จะสามารถทำงานได้อย่างสร้างสรรค์และมีความสุข

ในครอบครัวแต่ละครอบครัวอาจพบปัญหาได้หลากหลาย หากคนในครอบครัวรู้จักจัดการ ให้อภัย มีความเอื้ออาทรต่อกัน มีความซื่อสัตย์ ความรัก ความจริงใจให้กันและกัน เชื่อว่าปัญหาต่างๆ ก็จะผ่านพ้นไปด้วยดี ทุกคนในครอบครัวมีความสุข

ชีวิตในช่วงวันหยุด เช่น วันหยุดสุดสัปดาห์ หากได้มีเวลาพักผ่อนทั้งกายและใจ ได้ออกกำลังกาย คิดทบทวนสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาทั้งดีและไม่ดี อย่างมีสติ มีเวลาปรุงแต่งจิตใจ เป็นการสร้างภูมิคุ้มกันจิตใจ เตรียมพร้อมเพื่อการยิ้มรับวันใหม่ที่จะได้ทำงานอย่างมีความสุขกับงานและเพื่อนร่วมงาน รวมทั้งผู้บังคับบัญชา ที่เราคิดถึงเขาแต่ในส่วนที่ดีๆ เพื่อชีวิตของเราในการก้าวต่อไปจะได้พบแต่รอยยิ้ม มีความสุขกายและสุขใจ ทั้งตัวเราและคนรอบข้าง
วันหยุดหน้า อย่าลืมให้รางวัลชีวิตด้วยการพักกาย พักใจสักนิด นะคะ


ป.ล...เป็นห่วงสุขภาพกายและใจของเพื่อนๆชาวนาวี22ค่ะ ?
 

["เด็กแว็นซ์"]

เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวที่อ่านแล้วสุขใจ...สบายใจ...พี่แดงนำเสนอได้ตรงใจมากมายเลยจิง ๆ  มีแนวคิด  มุมมองแฝงธรรมมะ.....ทำให้คนอ่าน ๆ แล้วคิดตาม
 
 จะแก้ทุกข์คงต้องแก้ตรงที่ " ตัวเรา " ไม่ใช่ไปแก้ที่ตัว " ตัวเขา "

จากการลองสำรวจตัวเองดูอย่างที่พี่แดงบอก  จิง ๆ แล้วไม่มีอะไรเลย  "ทุกข์" เพราะใจเรายึดติดในสิ่งนั้นมากกว่า.....เราเป็นคนที่สามารถกำหนดมันได้  ทุกข์  หรือ สุข

มีผู้รู้เขียนไว้ว่า " ความทุกข์สำหรับวันไหน ก็ควรจะเพียงพอสำหรับวันนั้น ทำไมต้องนำมาทุกข์มาทำให้ใจกระสับกระส่าย วุ่นวายในวันพรุ่งนี้อีกด้วยเล่า " ถูกเลยค่ะพี่เราเองต่างหากที่ทำให้ตัวเองเป็นทุกข์....ถ้าเรารู้จักปล่อยวาง และ ไม่ยึดติด  ชีวิตเราคงมีความสุขมากมาย

                           +++++++ขอบคุณมากนะค่ะพี่แดงที่นำเสนอสิ่งดี ๆ ตลอดมา+++++++

[แดงคนดี]

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ความสุข, ความเศร้า, ความรู้ และอื่นๆรวมทั้ง ความรัก วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจม ดังนั้นทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ มีเพียงความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ

ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งนาทีสุดท้าย เมื่อเกาะใกล้จะจม
ความรักจึงร้องขอความช่วยเหลือจากความรวยซึ่งแล่นเรือผ่าน แต่ความรวยตอบว่า "ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้เพราะเรือของฉันน่ะเต็มไปด้วยเงินและทองแล้ว มันไม่มีที่ให้คุณหรอก"

ความรักตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัว ซึ่งผ่านมาด้วยเรือลำงามเหมือนกัน "ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย" "ฉันช่วยเธอไม่ได้หรอก ความรัก เธอน่ะเปียกปอน อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย" ความเศร้าได้พายเรือใกล้เข้ามา ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก "ความเศร้าอนุญาตให้ฉันขึ้นเรือเถอะนะ" "โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ" ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงเรียกร้องขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังมีความสุข

ทันใดนั้นเองมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา "มานี่สิความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง" เป็นเสียงของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก จนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อชายแก่คนนั้น จึงหันไปถามความรู้ "ใครหรอที่เป็นคนช่วยฉัน" ความรู้ตอบว่า "เวลา"

"แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ" ความรักสงสัย ความรู้จึงตอบความรักไปว่า


"ก็เพราะมีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน"


ป.ล. ขอบคุณเวลาที่ช่วยพิสูจน์ความรัก

                     


เรื่องราวของความรัก...นี้ให้ชาวนาวี22 *พิเศษ...น้องโม..คนดีค่ะ

ขอบอกน้องโมว่า......กำลังใจจากพี่แดงมีให้เสมอค่ะ

["เด็กแว็นซ์"]

โห! โดนทุกเม็ดเลยพี่แดง....ชอบๆๆๆๆ


ป.ล. ขอบคุณเวลาที่ช่วยพิสูจน์ความรัก ช่ายตอนนี้รู้สึกขอบคุณเวลาจิง ๆ ถึงแม้มันจะผ่านมาไม่นาน....อาจจะดูเหมือนว่าทำไมหายไวจัง  เป็นเพราะ  เวลาทำให้เราได้เรียนรู้ที่จะอยู่  เรียนรู้ที่จะก้าวไปข้างหน้า และที่สำคัญ  เป็นเพราะกำลังใจจากพี่แดง นาวี22  และ  ความอบอุ่นที่เราได้รับจาก ที่นี่ในวันนี้....เคยคิดที่จะก้าวไปจากที่นี่....เคยคิดที่จะหนีปัญหา  แต่สุดท้ายความรัก  ความจิงจัย  ความอบอุ่นที่เราได้รับทำให้เราได้หันกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
             
                                +++++++++ขอบคุณจ๊ะนาวี 22(ของเค้าดีจิง ๆ)+++++++++++                       

[แดงคนดี]

ความรักคือ...
เคยมีใครถามคุณไหมว่า "ความรักคืออะไร"
คิดว่าวันนี้มีคำตอบให้คุณแล้วละ
คำที่ใช้แทนคำว่า"ความรัก" ได้ดีที่สุด
น่าจะเป็นคำว่า "ใส่ใจ"

หากคุณคิดที่จะบอกรัก
หรือรู้สึกตัวเองเริ่มที่จะรักใครสักคน
ลองถามตัวเองดูว่า คุณใส่ใจเค้ามากน้อยแค่ไหน

ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความเอาใจ
หากคนรักของคุณจำได้ขึ้นใจว่า
คุณเคยพูดว่าอยากได้อะไร แล้วเค้าหาซื้อของชิ้นนั้นให้
ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อของเยอะแยะมากมายเพื่อเอาใจ...
นั่นแหละถึงเรียกว่า...ค ว า ม ใ ส่ ใ จ
ควาใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง
หาคนรักของคุณโทรหาคุณทุกคืน
ถามว่ากลับบ้านหรือยัง
เพียงเพราะเค้าเป็นห่วง
ไม่ต้องการให้คุณได้รับอันตรายในยามดึก
ไม่ใช่กลัวว่าคุณจะไปกับคนอื่น...
นั่นแหละเรียกว่า ค ว า ม ใ ส่ ใ จ

ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความมีน้ำใจอย่างเดียว
หากแต่มีความถนอมน้ำใจด้วย
หากคนรักของคุณทำอะไรเพื่อคุณสักอย่างด้วยความตั้งใจ
แต่คุณกลับไม่ชอบมัน
คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะพูดอะไรออกไป
ใ ส่ ใจ ในความรู้สึกของเค้าด้วย

หากคุณทะเลาะกับคนรัก
แต่แล้ววันรุ่งขึ้น คนรักของคุณยังโทรมา
แสดงความเป็นห่วงในเรื่องต่างๆ เหมือนทุกๆวัน
ทั้งๆที่ยังไม่หายโกรธ..
นั่นแหละเรียกว่า...ค ว า ม ใ ส่ ใ จ
หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง เอาไว้ทีหลัง
เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ..
นั่นแหละ เรียกว่า ค ว า ม ใ ส่ ใ จ

คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครสักคนคอยใส่ใจเราบ้าง
หากคุณต้องเดินทางไกล
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า
"ถึงหรือยัง" "ปลอดภัยดีไหม" "เหนื่อยไหม"

หากคุณต้องปฏิบัติภารกิจสำคัญ ไม่ว่าจะเรื่องงานหรือเรื่องเรียน
มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณจำได้
และโทรมาบอกว่า "โชดดีนะ" "ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้"

หากคุณต้องขับรถคนเดียว มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า
"ขับรถดีๆนะ"

หากคุณป่วยไข้ไม่สบาย มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
ถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนคุณให้คุณ
"กินยาและพักผ่อนมากๆ"

ความใส่ใจ กับความเกรงใจ คล้ายกันในหลายๆด้าน
คุณอาจคิดว่า ยิ่งคบกันสนิทสนมกันมากเท่าไหร่
ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจให้มากเหมือนคนที่เพิ่งเริ่มรู้จักกัน
แต่เราไม่คิดอย่างนั้น ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่
ต้องยิ่งเกรงใจซึ่งกันและกัน

ความเกรงใจเป็นสิ่งที่ดี
และเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์อันยั่งยืน
คุณเห็นไหมละว่า

ไ ม่ ย า ก เ ล ย ที่ จ ะ แ ส ด ง ค ว า ม ใ ส่ ใ จ ต่ อ ใ ค ร สั ก ค น

การเดินทางมาถึงของความรัก

จะมีสักกี่คนที่สมหวังในความรัก แบบที่ไม่ต้องลงทุนไปเดินหา
วิ่งหาให้เหนื่อยใจ แล้วยังต้องไปเจอกับอาการอกหักซ้ำๆซากๆ
เพราะเกิดไปหลงรักเขาข้างเดียวอยู่ร่ำไป
คงจะมีหลายๆ คนที่ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
มิเช่นนั้นแล้ว เพลงฮิตหลายๆเพลงบนโลกใบนี้
คงจะไม่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักี่ไม่สมหวัง รันทด
แอบรักอยู่ตลอดเวลาอย่างที่เราได้ยินได้ฟังกันบ่อยๆ
.............................................
การเป็นคนหนึ่งที่เคยตกอยู่ในสภาพแบบนั้น
เคยเจ็บปวดกับความรักมาเหมือนคนปกติทั่วไป
และทุกครั้งก็มักจะเกิดจากความคาดหวังจนมากเกินไป
หวังว่าการที่เราทุ่มเทมอบใจให้กับใครสักคนจนหมด
เราก็จะได้รับสิ่งเดียวกันนั้นตอบแทนคืนกลับมา
แต่มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น
เพราะเราไม่สามารถไปบังคับจิตใจใครให้เป็นไปอย่างที่
เราต้องการได้
เช่นเดียวกับการที่ไม่มีใครสามารถมาบังคับจิตใจเราได้เหมือนกัน
...........................................
เคยตามหารักแท้ ด้วยความพยายามอย่างมาก
เพื่อหวังที่จะได้มีใครสักคนมาใช้ชีวิตร่วมกับเรา
เดินไปด้วยกนบนทางเดียวกับเรา
เพราะรู้ตัวเองเสมอว่ายังไม่อาจที่จะสามารถเดินอยู่ได้
ด้วยตัวคนเดียวโดยปราศจากคนข้างกาย
ความเหงามักจะมาเยือนให้หัวใจมันรู้สึกหดหู่ได้ตลอดเวลา
แม้กระทั่งในยามที่ได้อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายก็ยังรู้สึก
เหมือนอยู่ตัวคนเดียว
แต่ยิ่งพยายามตามหารักแท้เท่าไหร่
ระยะทางมันก็ยิ่งยาวไกลขึ้นเรื่อยๆ ลำบากขึ้นเรื่อยๆ
เหมือนพยายามปีนป่ายหน้าผาสูงชัน
เพื่อที่ไปเด็ดดอกไม้สวยๆ สักดอกบนยอด
แต่สุดท้ายกลับไม่พบอะไร
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนสร้างความท้อแท้และอ่อนล้า
จึงจำเป็นที่จะต้องสั่งตัวเองให้หยุดตามหาในสิ่งที่คิดว่า
มันคงไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะเริ่มรู้สึกว่าใช้เวลากับมันมากพอแล้ว
เสียทั้งใจเสียทั้งความเป็นตัวของตัวเอง การได้หยุดอยู่เฉยๆ เสียบ้าง
มันน่าจะทำให้ตัวเองกลับมีค่าขึ้นมาบ้าง
อย่างน้อยก็ทำให้ตัวเองไม่ต้องหมกมุ่นอยู่กับเรื่อง
รัก ๆ ใคร ๆ จนไม่เป็นอันทำอะไร
...........................................................
การให้เวลากับงาน กับเพื่อน กับคนรอบข้าง
หันไปหาและรับฟังเรื่องราวของคนอื่นบ้าง
มันก็ช่วยทำให้สบายใจขึ้นได้
จนลืมเรื่องของตัวเองไปได้อย่างน่าประหลาด
ผ่านการอยู่ด้วยใจของตัวเองคนเดียวมานาน
จนกระทั่งวันหนึ่ง ชีวิตเรียบๆ เรื่อยๆ ก็เหมือนมีดาวหาง
พุ่งเข้าชนอย่างจัง แต่เป็นดาวหางที่มาพร้อมกับ
ความสดชื่นสวยงาม ได้พบกับคนๆหนึ่งซึ่ไม่คิดว่าจะมีตัวตน
อยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว คนที่เต็มใจไปกับเราทุกสถานการณ์
ให้เวลากับเรา เข้าใจในสิ่งที่เราเป็นและคิดเหมือนๆ กับเรา
เป็นคนที่ไม่มีอะไรพิเศษมากกว่า "เพื่อน"
สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่านี่คือ ความรัก
และเป็นความรักที่เคยใช้เวลามาทั้งชีวิตเพื่อตามหา
แต่มันกลับตรงเข้ามาหาเองในขณะที่ความต้องการหยุดนิ่ง
มันอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่คาดฝันแต่ก็เกิดขึ้นจริง
เวลาผ่านมาหลายปีก็ยังมีคนๆนี้ยืนอยู่เคียงข้างด้วยความรัก
ความเอาใจใส่ที่ไม่เคยลดน้อยลงไปเลย ตรงกันข้าม
มันกลับมากขึ้นทุกวันจนกลายเป็นความผูกพัน
................................
ผมอาจเคยคิดว่า จะมีสักกี่คนที่สมหวังในความรัก
แบบที่ไม่ต้องลงทุนไปเดินหา วิ่งหาให้เหนื่อยใจ
แต่ถึงวันนี้ผมก็รู้ว่าตัวเองโชดดี ที่ได้เป็นคนหนึ่งที่สมหวัง
และได้เรียนรู้อย่างที่หลาย ๆ คนเรียนรู้
บางทีความรัก ถ้าเรายิ่งพุ่งเข้าใส่มันจะกลับยิ่งหนีเราไป
แต่ถ้าเราหยุดนิ่งอยู่เฉยๆ สักวันมันจะเดินทางมาหาเราเอง

....ไม่เหนื่อยดี...