เรือพระราชพิธี

[admin]

เพื่อน ๆ ที่ทำงานอยู่น่าจะให้ข้อมูลที่เป็นความรู้ได้ดีกว่านะครับ ... 

[admin]

รอ ๆ

[nukoy99]

ว้าว ๆ  ฉวย ๆ 

[แดงคนดี]

ชอบๆๆค่ะ แล้วเรียกชื่อว่ารัยค๊ะนี่ไม่มีชื่อค่ะ

พี่ๆทหารเรือจ๋า..ช่วยมาบอกข้อมูลด้วยจ้า

[ฉัตร]

ภาพสวยอะ

แต่อยากได้แบบเต็มลำแล้วก็ชื่อด้วยนะคะ

ให้ดีขอแบบจัดเรียงเป็นคบวนเต็มยศเลยจะดีนะคะ

แบบชอบมากมายช่วยหนน่อยนะคะพี่วีนัสสสสสสสสสส


นะคะ

[แดงคนดี]

  นั่งรอ....เหมือนกันค่ะ...คิดว่า พี่ๆทหารเรือที่ใจดีคงมาลงให้ดูนะค๊ะ 

[admin]

รอด้วยคน ต้องนอนรอ เพราะแค่เรื่องบทเห่เรือที่ตกลงว่าจะเอามาให้นี่ก็ปีที่ 3 แล้ว อาจต้องถึงกับ นอนหลับรอ ....... 

[ฉัตร]

"กาพย์เห่เรือฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" ท่วงทำนองความงดงามแห่งภาษาไทย
 
โดย ผู้จัดการออนไลน์ 24 พฤษภาคม 2549 19:27 น.





สุพรรณหงส์ทรงพู่ห้อย งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์ 
 
 
       บทที่ 1
       สรรเสริญพระบารมี       
               ยอกรเหนือเกศก้ม           กราบยุคล
       แทบบาทองค์ภูมิพล                ผ่านฟ้า
       หกสิบวัสสานุสนธิ์                   เสวยราชย์
       เชิญเทพอวยชเยศหล้า             โลกพร้องพรถวาย
       
               ยอกรขึ้นเหนือเกศ           กราบบทเรศองค์ภูมิพล
       หกสิบวัสสาดล                       เป็นมงคลครองแผ่นดิน
               เดชะพระบารมี               จำเจริญศรีจำเริญสิน
       เย็นจิตอยู่อาจิณ                     ทุกธานินทร์เทิดพระนาม
               คือแสงทิพย์ที่ส่องไทย     คือสายใยแห่งทวยสยาม
       ยิ่งยาววันยิ่งแวววาม                 ยิ่งยาวยามยิ่งร่มเย็น
               หัตถ์ทิพย์แห่งท่านไท้       กำจัดไข้กำจัดเข็ญ
       ถอนทุกข์ขุกลำเค็ญ                 เย็นทั่วหน้ามาทุกฉนำ
               แผ่นดินที่ทรงครอง         แผ่นดินทองแผ่นดินธรรม
       คราวเข็ญเข้าครอบงำ              ทรงดับเข็ญทุกคราวครัน
               เหน็ดเหนื่อยนั้นหนักนัก    ทรงงานหนักอเนกอนันต์
       วักพักเพียงสักวัน                    ก็แสนน้อยดูนานเกิน
               วังทิพย์คือท้องทุ่ง          ม่านงานรุ้งคือเขาเขิน
       ร้อนหนาวในราวเนิน                มาโลมไล้ต่างรสสุคนธ์
                ย่างพระบาทที่ยาตรา      ยาวรอบหล้าฟ้าสากล
       พระเสโทที่ถั่งท้น                    ถ้าไหลรวมคงท่วมไทย
               ทรงธรรมโดย?ทรงทำ?    พระทรงนำอเนกนัย
       ยึดรอยยุคลไคล                     ย่อมคว้าชัยให้โลกชม
                ยามภัยพิบัติเบียน          จำจนเจียนจวนจ่อมจม
       ทรงเสกชีวิตตรม                    ให้กลับฟื้นขึ้นยืนตน
                ถิ่นโหยระหายหิว           ที่เหือดแห้งทุกแห่งหน
       ย่อมชื้นด้วยหยาดชล              ที่ทรงชุบให้ฉ่ำทรวง
                คือธารเมตตาธรรม        อันลึกล้ำทะเลหลวง
       เอิบอาบกำซาบปวง                ทุกลมปราณด้วยปรานี
                แผ่ผายข่ายการุณย์        เบิกบัวบุญพระบารมี
       คุ้มครองป้องธาตรี                  ให้บานชื่นรื่นเริงชนม์
                ทศธรรมล้ำสถิต            ทศทิศไร้ทุกข์ทน
       พระเดชอดุลย์ดล                    ทั้งสากลจึงเกริกไกร
                ข้าเจ้าเหล่านาวิน           ข้าแผ่นดินสำนึกใน
       น้อมธรรมที่นำไทย                  ถวายชัยธิราชา
                 ศีลสัตย์คือสายสร้อย     บรรจงร้อยแทนมาลา
       บุญผองบำเพ็ญมา                  น้อมบูชาเป็นราชพลี
                 เดชะพระไตรรัตน์         พระปรมัตถบารมี
       เทวาทุกราศี                          อัญเชิญช่วยอวยชัยถวาย
                 ขอจงทรงพระเจริญ       พระชนม์เกินร้อยปีปลาย
       อาพาธพินาศหาย                   ภัยพาลพ่ายพระภูมิพล
                 จงพระเสวยสวัสดิ์         พูนพิพัฒน์ผองศุภผล
       พระหฤทัยไกลกังวล                ทุกทิพาราตรีกาล
                 พระประสงค์ทุกสิ่งเสร็จ   แม้สรรเพชญพระโพธิญาณ
       ดำรงรัชย์ชัชวาล                     ดั่งเวียงสวรรค์นิรันดร์เทอญ
       
       บทที่ 2
       ชมเรือกระบวน       
                 ลอยลำงามสง่าแม้น       มณีสวรรค์
       หยาดโพยมเพียงหยัน                ยั่วฟ้า
       สายชลชุ่มฉ่ำฉัน                      เฉกทิพย์ธารฤๅ
       ไหลหลั่งโลมแหล่งหล้า             หล่อเลี้ยงแรงเกษม
       
                 เรือเอยเรือพระที่นั่ง         พิศสะพรั่งกลางสายชล
       ลอบลำงามสง่ายล                   หยาดจากฟ้ามาโลมดิน
                 สุพรรณหงส์ทรงพู่ห้อย    งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์
       นารายณ์ทรงสุบรรณบิน             ลินลาศฟ้าอ่าอวดองค์
                 อนันตนาคราช               งามผุดผาดวาดแวววง
       อเนกชาติภุชงค์                       ลงเล่นน้ำงามเลิศลอย
                 กระบี่ศรีสง่า                  งามท่วงท่าไม่ท้อถอย
       เรือครุฑไม่หยุดคอย                 ยุดนาคคล้อยลอยเมฆินทร์
                 อสุรวายุภักษ์                ศักดิ์ศรีคู่อสุรปักษิน
       พายยกเพียงนกบิน                   ผินสู่ฟ้าร่าเริงบน
                 เรือแซงแข่งเรือดั้ง         พร้อมสะพรั่งกลางสาบชล
       เรือชัยไฉไลล้น                       ยลเรือกิ่งพริ้งเพราตา
                 ยักษ์ลิงกลิ้งกลอกกาย     แลลวดลายล้วนเลขา
       รูปสัตว์หยัดกายา                     พาโผนเผ่นเป็นทิวแถว
                 เรือน้อยลอยน้ำไหล        ล้อมเรือใหญ่ไหววับแวว
       พร่างพราวราวเพชรแพรว           พายพลิ้วกวักพรักพร้อมพาย
                 งามริ้วทิวทางแถว          ธงเพริศแพร้วแผ่วปลิวปลาย
       งามเรือเหลือลวดลาย               คล้ายเทพทิพย์หยิบลายผจง
                 อาภรณ์ผ้าแพรพรรณ      สวยสีสรรสวมทรวดทรง
       พลพายพายเรือลง                   ทิวธงถ้วนล้วนเฉิดฉัน
                 เสนาะศัพท์ขับเพลงเห่     เสียงเสน่ห์น้ำสนั่น
       เพลงทิพย์ไป่เทียมทัน               กลั่นจากทรวงปวงนาวี
                 ศิลปกรรมล้ำเลิศเหลือ     ลวดลายเรือล้วนโสภี
       ท่อนไม้ไร้ชีวี                          มีชีวิตคิดเหมือนเป็น
                 นาวาสถาปัตย์               ช่างเชี่ยวชัดชาญเชิงเช่น
       ยิ่งยลยิ่งเยือกเย็น                     เห็นสายศิลป์วิญญาณไทย
                 สมบูรณ์สมบัติชาติ         ควรประกาศเกียรติเกริกไกร
       ฝีมือลือเลิศใคร                       ไม่เทียบเทียมเยี่ยมนิยม
                 ควรสืบควรรักษา            ควรคู่ค่าควรเมืองสม
       ควรเชิดควรชื่นชม                    ควรภูมิใจไทยทั้งมวล
                  แม้นสิ้นจากถิ่นไทย        ห่อนเห็นใครมาคู่ควร
       แบบบทหมดกระบวน                 ล้วนเลิศแล้วแพรวพริ้งพราย
                 ขวัญเอยเป็นขวัญเนตร    ศิลป์พิเศษยังสืบสาย
       ลูกหลานวานอย่าวาย                อย่าดูดายศรีแผ่นดิน
                  ฝากโลกให้รู้จัก             ฝากศรีศักดิ์วิญญาณศิลป์
       ฝากชื่อลือธรณินทร์                  ฝากศิลป์ซับไว้กับทรวง
                  เห่เอยเห่เรือสวรรค์         เพลงคนธรรพ์ลั่นลือสรวง
       ฝากหาวเดือนดาวดวง                อย่าลับล่วงอยู่นิรันดร์เทอญ
       
       บทที่ 3
       ชมเมือง       
                  สยามเอยอุโฆษครื้น     คุณขจร
       สุขสถิตสถาพร                       ผ่านฟ้า
       ไตรรงค์ลิ่วลมสลอน                 อวดโลก
       ตราบเมื่อนี้เมื่อหน้า                 เมื่อโน้นนิรันดร์เกษม
       
                  สยามเอย สยามรัฐ       งามร่มฉัตรทัดเทียมโพยม
       กิตติศัพท์ขับประโคม               โครมครืนครั่งลั่นหล้าคง
                  สุโขทัยไกลสุด           ถึงอยุธยายง
       ธนบุรีลอยฟ้าลง                    ทรงศักดิ์ฟื้นคืนคุณขจร
                  รัตนโกสินทร์ศิลป์       สืบระบืออันบวร
       แม่นแม้นแดนอมร                  ถอนจากฟ้ามาเมืองดิน
                  เจ้าเอย เจ้าพระยา       ถั่งธารามาเรื่อยริน
       ทวยไทยได้อาบกิน                 ลินลาศลุ่มขุมกำลัง
                  งามเอย งามระยับ       แวววาววับวัดเวียงวัง
       ย่ำค่ำย่ำระฆัง                        วังเวงหวานซ่านซึ้งเสียง
                  เจดีย์ศรีสูงเหยียด        เสียดยอดท้าฟ้ารายเรียง
       ปรางค์ยอดทอดเงาเคียง          เลี้ยงตาเมืองเรื้องเรืองรมย์
                  พืชพันธุ์ธัญญาผล       เลี้ยงชีพชนดลอุดม
       นาสวนชวนชื่นชม                  ร่มรื่นรมย์ร่มพฤษ์ไพร
                  เจ้าเอย เจ้าพระยา       ถั่งธารามานานไกล
       เอิบอาบกำซาบใจ                  หล่อเลี้ยงไทยแผ่นดินทอง
                 รวงทองเหลืองท้องทุ่ง  แดดทอรุ้งเหนือเขื่อนคลอง
       ข้าวปลามาเนืองนอง               เรือขึ้นล่องล้วนเริงแรง
                 วัดวาทุกอาวาส            พุทธศาสน์ธรรมทอแสง
       น้ำใจจึงไหลแรง                     ไม่เคยแล้งจากใจไทย
                  พิสุทธิ์พุทธศาสน์         ธรรมประกาศมานานไกล
       ถึงถิ่นแผ่นดินไทย                   ประจักษ์ใจว่าสัจจริง
                  ทรงภพอุปถัมภก         ทรงยอยกเป็นยอดยิ่ง
       เผ่าไทยได้พักพิง                    จึงผุดผ่องผองภัยพาล
                  ร่มผ้ากาสาวพัสตร์        เฉกร่มฉัตรรุ่งเรืองฉาน
       เป็นถิ่นแห่งศีลทาน                 ทุกหย่อมย่านจึงร่มเย็น
                  ดินแดนแห่งกาสาว์      คือสมญาโลกย่อมเห็น
       ศีลธรรมที่บำเพ็ญ                   ช่วยดับเข็ญทุกคราวครัน
                  บัวบุญจึงเบ่งบาน         อยู่กลางธารหทัยธรรม์
       รอยยิ้มย่อมยืนยัน                   ถึงน้ำใจและไมตรี
                   นบไหว้พระไตรรัตน์     บำรุงศาสน์บำรุงศรี
       วิหารลานเจดีย์                       ล้วนรุ่งโรจน์โบสถ์ศาลา
                   พระแก้วอยู่เหนือเกล้า  ทุกค่ำเช้าเฝ้าบูชา
       ศีลทานสารศรัทธา                  เปรมปรีดาด้วยความดี
                   ราชันขวัญสยาม         ปิ่นเพชรงามปักธานี
       ร่มพระบารมี                          ศรีไผทฉัตรชัยชน
                   ไตรรงค์ธงชัยโชค       ลอยอวดโลกโบกลมบน
       ขวัญฟ้าขวัญตายล                  ล้นเลิศหลักศักดิ์ศรีสยาม
                  เมื่อนี้ตราบเมื่อหน้า      คงคู่หล้ากล้าเกียรติงาม
       ใครบุกรุกเขตคาม                   ตามหาญหักรักษ์แผ่นดิน
                  ฟ้าเอย ฟ้าสยาม          งามกว่าฟ้าทุกธานินทร์
       เพลงสยามทุกยามยิน               วิญญาณปลื้มดื่มด่ำใจ
                  ห้ารอบเสวยราชย์        ประชาชาติถวายชัย
       ร้อยรักภักดีไท้                       เทิดทูนไว้จักรีวงศ์
                  เทพไทถวายทิพย์        พระเลิศลิบลุประสงค์
       เกษมสุขทุกพระองค์               ขอจงทรงพระเจริญเทอญ
       
       นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย : ผู้ประพันธ์

มะมีเสียงมาให้คะแบบเปิดเจอใครสนใจบ้างคะพี่เวปจ๋าช่วยหาแบบมีเสียงให้ด้วยได้ปะคะ

[แดงคนดี]

  รอทหารเรือ ส่งข้อมูลมาไม่ทันใจ...สมาชิกเพื่อนๆที่น่ารักของเรายกมาเอง555

ขอบใจจ้า....คนดี.ชาว้วํบนาวี22ที่รัก อิอิ (มามะ มาหอมแก้มทีค่ะ) 

[venus]

เรื่องมันช่างน่าอาย ..... น่าอ๊าย ..... ย๊าย ๆ  ๆ หย่าย ยาย ย๊าย ยาย ... อะ อ๊าย .... 

["เด็กแว็นซ์"]

อยากจะคุยให้ฟังถึงความภาคภูมิใจครั้งนี้เหลือเกิน....วันที่มีพระราชพิธีได้มีโอกาสไปดูไม่อยากจะบรรยายเลย...ยืนอยู่ฝั่งท่าราชวรดิษฐ์ในส่วนที่จัดให้ครอบครัวทหารเรือชมพระราชพิธี.....เสียงเห่เรือดังไปทั่วคุ้งน้ำ....ไพเราะมากยืนตะลึงรอชมเรือพระราชพิธีเคลื่อนขบวนผ่านมาพยายามเก็บภาพแต่กล้องเจ้ากรรมถ่านหมด...(เพิ่งมาเข้าใจกระทู้เกี่ยวกับความรู้เรื่องถ่านกล้องดิจิตอล...โอ้พระเจ้าใช้ถ่านผิดมาตลอด ...มิน่าจะถ่ายทีไรถ่านหมดทุ๊กที) แต่อยากจะบอกว่าขบวนเรือสวยงามม๊าก...มาก.....เสียงเห่เรือก้อไพเราะดังกึกก้องไปทั่วคุ้งน้ำ(ประทับใจไม่รู้ลืม)ที่สำคัญแหะ แหะ มีคนสำคัญในใจได้มีโอกาสร่วมขบวนพิธีนี้ด้วย(เรือดั้ง)เลยได้มีบุญไปชม....ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ

[แดงคนดี]

                   เรือพระราชพิธี

                           


           แรกเริ่มเดิมที "เรือพระราชพิธี" นั้นหามีไม่ คงมีแต่เรือรบ โบราณ ซึ่งใช้ในแม่น้ำและออกสู่ท้องทะเล ต่อมาการรบทัพจับศึก ในแม่น้ำหมดสิ้นความสำคัญไปทีละน้อย เรือรบในแม่น้ำซึ่งเป็น เรือยาวทำด้วยไม้ ใช้ฝีพายล้วนเหล่านี้ จึงกลายมาเป็นเรือที่ใช้ใน พระราชพิธีต่างๆ ที่พระมหากษัตริย์ไทยเสด็จฯ กระบวนพยุหยาตรา ทางชลมารคจนเท่าทุกวันนี้

           ในประวัติศาสตร์การรบพุ่งของชาติไทยเรา อันมีราชธานี เก่า คือ สมัยกรุงศรีอยุธยาซึ่งแวดล้อมด้วยแม่น้ำลำคลองมากมาย จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้เรือรบในแม่น้ำเป็นสำคัญ และในรัช สมัยของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ์ ก็ทรงมียุทธวิธีที่จะรักษาพระ นครโดยอาศัยกำลังทัพเรือ จึงทรงประดิษฐ์เรือไชยและเรือรูปสัตว์ ขึ้น ต่อมาก็ยังประดิษฐ์เรือกราบขึ้นอีกชนิดหนึ่งด้วย เรือรบโบราณ เหล่านี้จึงแบ่งประเภทออกเป็น ๔ ชนิด คือ

           เรือแซ เป็นเรือโบราณของไทยซึ่งใช้ในแม่น้ำ เหตุที่ชื่อ "แซ" นั่น เข้าใจว่ามาจากคำว่า "เช" หมายถึง แม่น้ำ เรือชนิดนี้ใช้ ในการลำเลียงพล ศาสตราวุธ ยุทโธปกรณ์ เสบียงกรัง เป็นเรือที่ แล่นค่อนข้างช้า

           เรือไชย เป็นเรือที่ใช้ลำเลียงพล ศาสตรวุธ ยุทธโธปกรณ์ และเสบียง แล่นเร็วกว่า เรือแซ
 
           เรือรูปสัตว์ เรือชนิดนี้จะทำหัวเรือเป็นรูปสัตว์ต่างๆ มีครุฑ พญานาค เป็นต้น ใต้รูปสัตว์ก็จะมีช่องวางปืน ใหญ่ ใช้เป็นเรือปืนด้วย

           เรือกราบ มีลักษณะคล้ายเรือไชย แต่แล่นเร็วกว่า

           เรือรบโบราณของไทยเราที่ตกทอดมาเป็นเรือพระราชพิธีนี้ แม้จะสร้างขึ้นด้วยจุดประสงค์เพื่อใช้ในการ สงคราม แต่ก็เป็นเรือที่แกะสลักปิดทองเป็นลวดลายวิจิตรสวยงาม โดยเฉพาะหัวเรือและท้ายเรือจะเป็นส่วนที่สวย งามมาก บ้างก็เป็นรูปสัตว์ ยักษ์ และลิง ในวรรณคดีไทย ส่วนลำเรือนั้น ขุดจากซุงทั้งต้น ส่วนใหญ่นิยมใช้ไม้ตะ- เคียน เรือบางลำจึงจะเห็นว่าทำจากต้นไม้ที่ใหญ่มาก เช่น เรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ มีความยาวถึง ๔๔.๙๐ เมตร และความกว้าง ๓.๑๕ เมตร และเรือทุกลำล้วนใช้ฝีพายจำนวนมากมายในการแล่นเรือให้เคลื่อนไปอย่างคล่อง แคล่วราวมีชีวิตชีวา อย่างไรก็ดี เรือพระราชพิธี เป็นชื่อที่ใช้เรียกรวมถึงเรือชนิดต่างๆ ซึ่งใช้ประกอบในกระบวน พยุหยาตราทางชลมารค โดยที่เรือเหล่านี้ล้วนแบ่งลักษณะหน้าที่ออกไป

                    


                   เรือพระที่นั่ง

                                 

        เรือที่สำคัญที่สุดในกระบวนพยุหยาตราทาง ชลมารค คือ เรือพระที่นั่ง ซึ่งเป็นเรือที่พระมหา กษัตริย์ประทับ หากจะเทียบประเภทกับเรือรบโบ ราณแล้ว เรือชนิดนี้ก็คือเรือไชยนั่นเอง เรือพระที่ นั่งทุกลำจะประดับประดาและเขียนลวดลายวิจิตรยิ่ง มีข้อที่แตกต่างจากเรือลำอื่น คือ เรือพระที่นั่งจะ ไม่มีการกระทุ้งเส้าให้จังหวะฝีพาย โดยเปลี่ยนมาใช้ กรับแทน นอกเหนือจากนี้แล้วเรือพระที่นั่งยังมีชื่อ เรียกต่างๆ ออกไป คือ

           เรือต้น คือ เรือพระที่นั่งของพระมหา กษัตริย์ ซึ่งในภายหลัง หมายถึง เรือลำที่เสด็จฯ ลำลองเป็นการประพาสต้น
 
           
เรือพระที่นั่งทรง, เรือพระที่นั่งรอง คือ เรือลำที่พระมหากษัตริย์ประทับ และขณะเดียวกันก็มีเรือพระที่นั่งอีกลำ สำรองไว้ในกรณีที่เรือพระที่นั่งทรงชำรุด 
     
เรือพลับพลา คือ เรือที่ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์เปลี่ยนเครื่องทรง 
     
เรือพระที่นั่งกิ่ง เป็นเรือชั้นสูงสุดของเรือพระที่นั่ง ซึ่งจะสวยงามเป็นพิเศษ มีความเป็นมาว่า กษัตริย์ไทยในสมัยอยุธยาพระองค์หนึ่ง ได้รับชัยชนะกลับจากสงคราม มีผู้หัก กิ่งไม้มาปักเข้าที่หัวเรือ นับแต่นั้นมา ก็มีการเขียนลายกิ่งไม้ประดับที่หัวเรือ ด้วย และโปรดเกล้าฯ ให้เรียกว่า "เรือพระที่นั่งกิ่ง" 
     
เรือพระที่นั่งเอกชัย เป็นเรือพระที่นั่งเกือบเทียบเท่าเรือพระที่นั่งกิ่ง มีการแกะสลักลวดลายสวยงาม เช่นกัน ทรงโปรดเกล้าฯ ให้พระบรมวงศานุวงศ์ประทับในเรือพระที่นั่งเอกชัย ร่วมไปในกระบวนพยุหยาตราทางชลมารค ครั้นถึงสมัยรัตนโกสินทร์ก็แทบ จะไม่แบ่งแยกชั้นเรือพระที่นั่งกิ่งและเรือพระที่นั่งเอกชัยเลย 
     
เรือพระที่นั่งศรีสักหลาด เป็นเรือที่มักดาดกัญญาด้วยสักหลาดทุกลำ ต่อมาเรียกเพียงสั้นๆ ว่า "เรือพระ ที่นั่งศรี" เรือพระที่นั่งชนิดนี้มักมีลวดลายสวยงามตลอดข้างลำเรือ ใช้สำหรับ การเสด็จฯ ลำลอง ไม่ได้นำเข้ากระบวนพระราชพิธี ต่อมาภายหลังได้นำเข้า กระบวนพยุหยาตราด้วยเช่นกัน 
     
เรือพระที่นั่งกราบ เรือพระที่นั่งลำเล็กสำหรับใช้ถ่ายลำเสด็จเข้าคูคลองเล็ก
     
เรือพระประเทียบ ืคือ เรือที่นั่งสำหรับเจ้านายฝ่ายใน 

                         
     
           สำหรับเรือพระที่นั่งแทบทุกลำจะต้องทอดบัลลังก์บุษบก ทอดบัลลังก์กัญญา หรือพระที่นั่งกง ในส่วนกลาง ลำเรืออันเป็นที่ประทับ ส่วนบัลลังก์กัญญา มีหลังคาเป็นประทุนรูปคุ้มมีม่านทอดและที่สำหรับนั่งราบ หรือนั่งห้อยเท้า อย่างเก้าอี้ได้ ส่วนบัลลังก์บุษบก เป็นรูปบุษบกมีฐานสี่เสา หลังคาบุษบกมี ๕ ชั้น ปลายยอดมีุพุ่มทรงข้าวบิณฑ์ และ พระที่นั่งกง รูปร่างคล้ายเก้าอี้แต่ยกขึ้นสูง ประดับประดาอย่างงดงาม