หน้า: 1 ... 3 4 [5]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: กระทู้มันส์ๆจากสมาชิกในเว๊บบอร์ดเก่า (มาเม้าส์..เผาๆ กันใหม่นะ)  (อ่าน 12105 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 5 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
nukoy99
Hero Member
*****

คะแนนจิตพิสัย +12/-1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2122


scrolly_99@hotmail.com
เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #60 เมื่อ: 05 สิงหาคม 2008, 02:14:13 am »

อะโหยังมาได้ 5555

บันทึกการเข้า

ค่าของคนอยู่ที่ผลงาน...แต่ผลงานที่ได้ก็ไม่ได้วัดค่าของคนได้เสมอไป..
แดงคนดี
Living In Lebanon
Administrator
Hero Member
*****

คะแนนจิตพิสัย +106/-2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 14177


~สาวสกลนคร~

daeng.navy22@hotmail.com
เว็บไซต์
« ตอบ #61 เมื่อ: 05 สิงหาคม 2008, 04:06:09 am »

อะโหยังมาได้ 5555



> ในขั้วโลกเหนือ .

> ยังมีหมีขาวอยู่สองตัว ( ความจริงมีมากกว่านั้น

> แต่นิทานเรื่องนี้มีหมีมาเกี่ยวข้องแค่สองตัว )

>

> หมีตัวผู้ชายชื่อว่า หมีบีโฮลเด้ Beholde หมีตัวผู้หญิงชื่อว่า หมีอาเลนี่

> Alene

> หมีขั้วโลกสองตัวนี้เป็นแฟนกัน

>

> หมีบีโฮลเด้เป็นหมีเข้มแข็งที่สามารถใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวคนเดียวได้

> ค่อนข้างจัดเป็นหมีรักสันโดษอยู่บ้าง

>

> ส่วนหมีอาเลนี่เป็นหมีขี้เหงาแถมทำอะไรก็ไม่ค่อยเป็น

> ส่วนใหญ่เธอมักจะพึ่งพาหมีบีโฮลเด้อยู่ตลอด เวลา

>

> วันหนึ่งหมีอาเลนี่พูดขึ้นมาว่า ?แต่งงานกันเถอะนะ?

> หมีบีโฮลเด้ไม่ยิ้มและไม่ตอบอะไร เพราะมัวแต่คิดในใจอยู่ว่า .

> เขาก็อยู่ของเขาตัวเดียวได้นี่นา แล้วทำไมจะต้องแต่งด้วย

> หมีอาเลนี่อ้อนต่อว่า ?ชั้นชอบที่มีคุณคอยดูแลอยู่ตลอดเวลา

> คุณทำให้ชั้นมีความสุข?

>

> ถ้าเป็นหมีหนุ่มตัวอื่นก็คงจะเป็นปลื้มไปแล้วที่ได้ยินแฟนพูดยอกันแบบนี้

> แต่หมีบีโฮลเด้เป็นหมีคิดมาก

> เขาคิดว่าการดูแลคนรักได้เป็นแค่คุณสมบัติที่คนเป็นแฟนกันจะต้องมีเท่านั้น

> แต่ไม่ใช่เหตุผลของการเลือกที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตเลย

>

> วันรุ่งขึ้นหมีบีโฮลเด้หายไปจากบ้าน . . . แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย !

> หมีอาเลนี่ร้องไห้ตัดพ้อต่อว่าหมีบีโฮลเด้ว่า

> ทำไมต้องทิ้งกันด้วย ชั้นหาอาหารก็ไม่ค่อยเก่ง ทำอะไรก็ไม่ค่อยเป็น

> แต่ก่อนก็ทำให้ชั้นมาตลอดแล้วจู่ๆก็มาทิ้งกันไปเฉยๆเลยเนี่ยนะ

> หมีบีโฮลเด้ใจร้าย หมีบีโฮลเด้ใจร้ายที่สุด. .

>

> และแล้วเวลาก็ผ่านไปหนึ่งปี

> เป็นหนึ่งปีที่หมีขาวทั้งสองตัวได้เรียนรู้อะไรมากมาย

>

> ในเวลานี้หมีอาเลนี่ไม่ใช่หมีหน่อมแน้มขี้เหงาตัวเดิมที่ทำอะไรไม่เป็นอีกแล้ว

> เธอเข้มแข็งขึ้นมาก

> เธอรับรู้แล้วว่าการใช้ชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวเองเป็นความรู้สึกที่ดีถึงเพียงไหน

> และเมื่อหมีอาเลนี่สามารถดูแลตัวเองได้

> นานเข้าเธอก็เริ่มเกิดความรู้สึกว่าอยากจะได้ดูแลคนที่เธอรักบ้าง

> เธอไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน และก็พลันพบว่า

> เธอได้พลาดอะไรไปบ้างเมื่อตอนที่ยังมีหมีบีโฮลเด้อยู่ด้วย

> เธอเอาแต่พึ่งพาหมีบีโฮลเด้ตลอด

> จนตัวเธอเองไม่มีโอกาสได้ทำอะไรดีๆให้กับเขาบ้างเลย

>

> เธอไม่เคยหาอาหารมาป้อนเขาบ้าง ไม่เคยรับฟังปัญหาของเขา

> เธอซบไหล่เขาตลอดเวลาแต่ไม่เคยให้ไหล่ของเธอเป็นที่พักพิงกับเขา เลย

> ตอนนี้เธอรู้สึกแล้วว่าเธอสมควรโดนทิ้งจริงๆ . . .

>

> ส่วนหมีบีโฮลเด้...
หมีบีโฮลเด้หลังจากที่หนีมาก็ไม่ได้ไปไหนไกล

> เขาเฝ้าอยู่ข้างกายหมีอาเลนี่มาโดยตลอด

> เขามักจะปลอมตัวเป็นเนินหิมะไปติดตามคอยดูแลเธออยู่อย่างเงียบๆเสมอๆ

> โดยเฉพาะช่วงแรกๆที่หมีอาเลนี่ยังจับปลาไม่เป็น

> หมีบีโฮลเด้ต้องคอยไปแอบจับปลาแล้วเอามาวางทิ้งไว้ที่ข้าง ๆ

> หลุมน้ำแข็งให้

>

> ด้วยความที่หมีอาเลนี่เป็นหมีหน่อมแน้ม

> เธอก็เข้าใจว่าปลาคงจะหนาวเลยกระโดดขึ้นมานอนตากแดดเล่นล่ะมั๊ง

> จนกระทั่งนานเข้า..หมีอาเลนี่ก็สามารถดูแลตัวเองได้

> และเธอก็ไม่ต้องการการดูแลอย่างลับๆจากเขาอีกต่อไป

>

> นั่นทำให้หมีบีโฮลเด้มีเวลาเพลิดเพลินไปกับธรรมชาติตามประสาหมีโสดไปวัน ๆ

> อย่างมีอิสระมากขึ้น

> หมีบีโฮลเด้ไม่มีภาระอะไรให้ต้องห่วง ให้ต้องกังวล

> เหมือนเช่นตอนที่ยังอยู่กับหมีอาเลนี่อีกแล้ว

>

> แรกๆเขาก็สบายใจ

> แต่พอนานเข้าเขาก็เริ่มรู้สึกว่าชีวิตเหมือนจะขาดอะไรบางอย่างไป

> แค่ขาดอะไรบางอย่างไปยังไม่พอ แต่กลับยังมีความเหงามาแทนที่อีกด้วย

>

> และแล้วเขาก็เข้าใจความรู้สึกของหมีอาเลนี่ขึ้นมาในทันที

> เขารับรู้แล้วว่าการมีใครสักคนคอยเฝ้าเคียงข้างอยู่ทุกเวลาเป็นความรู้สึกที่ดีถึงเพียงไหน

> ตอนนี้เขารู้สึกแล้วว่าเขาไม่น่าทิ้งเธอมาจริงๆ . .

>

>

> และแล้วเมื่อวันสุดท้ายของฤดูร้อนก่อนที่จะถึงช่วงจำศีลอันแสนยาวนานในฤดูหนาวมาถึง

> หมีอาเลนี่นั่งอยู่บนก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งข้างๆเนินหิมะ

> แม้เธอจะเข้มแข็งและสามารถอยู่ด้วยตัวคนเดียวได้แล้ว . . .

> แต่เธอก็กลับมีน้ำตาไหลออกมา

>

> ?กลับมาหาชั้นเถอะนะ ชั้นมีอะไรที่อยากจะชดเชยให้กับคุณมากมาย?

> เธอพูดคนเดียวทั้งน้ำตา

>

> ?ผมก็ขอโทษ ต่อไปนี้ผมจะไม่ทิ้งคุณไปไหนอีกแล้ว?

> หมีอาเลนี่ประหลาดใจที่มีเสียงตอบกลับมา

>

> เนินหิมะข้างๆเธอเริ่มขยับ...

> และก็ยืนขึ้นมากลายเป็นหมีบีโฮลเด้นี่เอง

>

> หมีอาเลนี่ยิ้มทั้งน้ำตา ?แต่งงานกันเถอะนะ ชั้นอยากจะดูแลคุณ

> ชั้นอยากจะทำให้คุณมีความสุข?

> คราวนี้หมีบีโฮลเด้ก็ยังคงไม่ตอบอะไรเช่นเดิม เขาเพียงแต่ยิ้ม . . .

> และก็ใช้เพียงแค่รอยยิ้มนี้กับแววตาเท่านั้น แทนคำตอบว่าตกลง

>

> ?หน้าหนาวปีนี้คุณกับผมมานอนจำศีลด้วยกันนะ?

>

> มันจะต้องเป็นหน้าหนาวที่อบอุ่นและมีความสุขมากแน่ๆ

> หมีอ่อนแอต้องการคนดูแล

> ถ้าไม่รู้จักความสุขของการได้ดูแลคนอื่นบ้าง มีแฟนไปก็กลายเป็นภาระแฟนเปล่าๆ

>

> หมีเข้มแข็งที่ใช้ชีวิตเพียงลำพังได้


> แต่ถ้าไม่รู้จักความอ้างว้างบ้าง ก็ไม่รู้จะมีความรักไปทำไม

 ยิ้มกว้างๆ ยิ้มกว้างๆ
บันทึกการเข้า

bam
Sr. Member
****

คะแนนจิตพิสัย +1/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 263


^_^รักน่ะ..แต่เราเลิกันเถอะ^_^

kimberry98@hotmail.com ไม่เข้าใจ บ่มีค่ะ
เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #62 เมื่อ: 09 กันยายน 2009, 07:28:43 pm »

ไม่ได้หายไปไหน
แต่อยู่ในใจเสมอ
บันทึกการเข้า
แดงคนดี
Living In Lebanon
Administrator
Hero Member
*****

คะแนนจิตพิสัย +106/-2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 14177


~สาวสกลนคร~

daeng.navy22@hotmail.com
เว็บไซต์
« ตอบ #63 เมื่อ: 09 กันยายน 2009, 11:43:41 pm »

ไม่ได้หายไปไหน
แต่อยู่ในใจเสมอ

มดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไปไงมาไงนี่................คิดถึงงงงงงงงงงงง จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บันทึกการเข้า

error
Sr. Member
****

คะแนนจิตพิสัย +6/-0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 340

pakeer_deepsea@hotmail.com
อีเมล์
« ตอบ #64 เมื่อ: 10 กันยายน 2009, 01:21:10 am »

คิดถึงคนบ้านนี้จัง
บันทึกการเข้า

อ่ะโหหห......ดีใจมากๆๆที่เป็นส่วนหนึ่งของ N@vY 22  นะคะ ...^^
แดงคนดี
Living In Lebanon
Administrator
Hero Member
*****

คะแนนจิตพิสัย +106/-2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 14177


~สาวสกลนคร~

daeng.navy22@hotmail.com
เว็บไซต์
« ตอบ #65 เมื่อ: 11 กันยายน 2009, 02:41:06 am »

คิดถึงคนบ้านนี้จัง

คิดถึงแต่บ้านเหรอ..............ไม่คิดถึงคนที่นี่บ้างไงจ๊ะ น้องจาร์ อิอิ

น่าน.........สาวๆนาวี22 ..........เริ่มกลับมาวิ่งเล่นแล้ว

เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บันทึกการเข้า

หน้า: 1 ... 3 4 [5]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: