ลานกวี22

[vinitaya]

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

ห้าธันวามหาฤกษ์เบิกฟ้าไทย
เฉลิมราชย์ฉลองชัยทุกท้องถิ่น
ภูมิพลมหาราชนครินทร์
พระภูมินทร์ผู้ทรงธรรมนำชาติไทย

เป็นเอกองค์กษัตรามหาบุรุษ
ทรงเยี่ยมยุทธปราชญ์สยามตามสมัย
คีตกวีปรีชาชาญผลงานไกล
ทุกแว่นแคว้นใกล้ไกลประจักษ์กัน

ทรงแซ็กโซโฟนเสียงหวานสะท้านจิต
ทรงลิขิตประพันธ์เพลงบรรเลงฝัน
สุดไพเราะเพราะพริ้งยิ่งสำคัญ
ทุกเขตขันธ์รู้ทั่วไปในโลกา

วิศกรรมทรงสร้างทางประดิษฐ์
ทรงค้นคิดกังหันน้ำที่ล้ำค่า
ที่เลื่องชื่อลือไกลชัยพัฒนา
แก้ปัญหาน้ำเสียได้เร็วไวจริง

ชลประทานสร้างเขื่อนใหญ่ในประเทศ
ทรงดำริแก้เหตุน้ำท่วมยิ่ง
หลายเขื่อนสร้างมีผลดีทวีจริง
แก้ปัญหาหลายสิ่งยิ่งผลดี

ได้น้ำช่วยทำนาในหน้าแล้ง
ตามลำคลองไม่ขอดแห้งน้ำล้นปรี่
มีน้ำใช้อาบกินสิ้นทั้งปี
ผลผลิตจึงมากมีส่งออกไป

สร้างแก้มลิงแก้ปัญหาน้ำหลากท่วม
เป็นแหล่งรวมเก็บน้ำหลากฝากเอาไว้
ช่วยบรรเทาน้ำท่วมหนักจักผ่อนคลาย
ความเสียหายลดลงไปไม่รุนแรง

ล้วนมากมีที่พระองค์ได้ทรงสร้าง
คิดแนวทางช่วยไทยไปทุกแห่ง
รอยพระบาทยาตราพาจัดแจง
ถึงเป็นแหล่งห่างไกลไปด้วยพระองค์

ธ  จึงเป็นที่รักเป็นหลักมั่น
ธ  จึงเป็นราชันย์ผู้สูงส่ง
ธ  จึงเป็นศูนย์รวมใจไทยมั่นคง
ธ  ดำรงทรงคุณธรรมนำชาติไทย

ขอกราบบาทถวายชัยในดิถี
เฉลิมพระชนม์มีบรรจบสมัย
เวียนมาถึงอีกครั้งด้วยตั้งใจ
ขอน้อมถวายพระพรชัยพระจักรี

ขอพระองค์เทรงสำราญผ่านพิภพ
ชันษาครบเกินหมื่นสมัยนี่
โรคาพาธปลาตหายกลายเป็นดี
พระประสงค์สิ่งใดมีสำเร็จเทอญ

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
 ข้าพระพุทธเจ้าชาวนาวี 22

[แดงคนดี]

                               ธ คือศูนย์รวมใจไทยทั่วหล้า

                               ธ  คือราชาผู้สูงส่ง

                               ธ  คือผู้พิทักษ์ไทยให้อยู่ยง

                               ธ  คือองค์มิ่งขวัญของชาวไทย

[แดงคนดี]

เคยเขียนกันวันก่อนบทกลอนเก่า

คอยขัดเกลาเฝ้าเพียรค่อยเขียนใหม่

หาสัมผัสจัดลงให้ตรงใจ

ผลัดกันเขียนเวียนอ่านไปไม่เบื่อเลย


ฉันเขียนเธอเขียนเปลี่ยนความฝัน

เป็นสีสันบนกระดาษวาดเฉลย

บางถ้อยคำฉันเสนอเธอคุ้นเคย

บางถ้อยคำเธอเอ่ยฉันเคยคุ้น


เป็นมิตรรักนักกลอนคนนอนดึก

คอยนั่งนึกตรึกตรองสมองหมุน

เพียรร้อยกรองสนองกานท์หวานละมุน

แสนอบอุ่นกรุ่นไอมิตรไมตรี


อ่านถ้อยคำสำนวนช่างชวนฝัน

เธอจำนรรจ์ฉันจำนนค้นถ้วนถี่

ยากจักเพียรเขียนพร่ำคำกวี

สำนวนดีมีคำตอบมอบต่อเธอ


ฉันอายกลอนอ่อนด้อยอันน้อยค่า

ไม่ค่อยกล้าหาคำนำเสนอ

ใจจริงนั้นอยากสรรคำคอยบำเรอ

กลัวคำเก้ออ่อนหัดสัมผัสเลือน


ฉันนั่งนึกนอนคิดกลอนติดขัด

แสนอึดอัดขัดใจความไม่เคลื่อน

น่าอนาถขาดประเด็นคิดเป็นเดือน

คำเลื่อนเปื้อนเหมือนปนบ่นจังหนอ


กลอนเธอนั้นฉันดูอยู่เสมอ

มิเผยอเสนอหน้ามาตอบต่อ

เฝ้าคอยอ่านงานใหม่จรดใจรอ

รอ รอ รอ ขอ..แค่อ่าน... งานกวี...จากพี่ยา

[vinitaya]

โอ้เอ๋ย?..อนาถใจ

การเมืองวุ่นวายวน
แสนสับสนคนวนเวียน
สับข้างเข้าย่างเยียน
ผสมพันธ์กันนังนุง

ดึงดูดกันปรู๊ดปร๊าด
ชิงอำนาจที่มาดมุ่ง
ยึดจับสลับปรุง
ดูคละคลุ้งด้วยกลิ่นคาว

ขายตัวและขายตน
ต่อรองผลประโยชน์ฉาว
หมดสิ้นศรัทธาชาว
เหมือนแร้งราวไล่ล้วงเล็ม

ประเทศถูกรุมทึ้ง
ถูกแดกดึงดุจเต็มเต็ม
เปลี่ยนกลุ่มคนรุมเล็ม
ทากตอมเต็มอนาถใจ

เราต่างแค่รุมจ้อง
ได้แต่มองเขาทำไป
สังเวชทุเรศใจ
นี่หรือไรนักการเมือง

เขายึดประโยชน์ตั้ง
ตนมุ่งหวังมะลังเรือง
ประเทศไม่ประเทือง
ไม่เป็นไรกูได้พอ

สันดานมุ่งจะแดก
คอยแถแถกเข้าแลกขอ
ประโยชน์ที่โปรดรอ
เข้างาบงับเข้าจับจอง

ฉิบหายไทยวายวอด
มลายมอดทอดร่างกอง
ย้ายก๊กขึ้นปกครอง
จ้องจับจองประโยชน์เมือง

ปริแปลกแตกตั้งขั้ว
เพราะเมามัวกิเลสเรือง
มุ่งคิดเป็นพิษเมือง
ไทยถูกล้างจนวางวาย

อนาถนักการเมือง
ทำแต่เรื่องที่เสียหาย
ก่อเหตุทุเรศอาย
ทุบทำลายไทยม้วยมรณ์

ทึกทักเห็นยักโยก
กลับข้างโขกให้โยกย้อน
คุมคนเข้าแรมรอน
เหมือนไล่ต้อนฝูงควายวัว

เข้าคอกตอกฝาขัง
จับกำบังขังคุกขั้ว
เกาะกุมเข้าคุมตัว
กลัวย้ายข้างวางคนคุม

โอ้เอ๋ย...อนาถใจ
ประชาธิปไตยโดนไฟสุม
ถูกจับบังคับกุม
ด้วยกลุ่มคนที่เหม็นคาว

ทำลายจนไร้หลัก
เสียรูปลักษณ์จนเลอะราว
ดองดึงให้ถึงคราว
ถูกเข่นฆ่าประชาธิปไตย


วินิตยา
13/12/51

[nukoy99]

ว้าว ๆ มาแล้วทันต่อเหตุการณ์ พี่วิ เจ้าเก่ามาแล้วจ้า คิดถึงมากค่ะ

[แดงคนดี]

พระธรรมคำสอนในตอนนี้
มาเป็นที่ชี้ไปไม่ให้หลง
ทั้งความสุขความทุกข์ต้องปลดปลง
ต้องให้ลงสายกลางทางดำเนิน

สิ่งที่ผิดคิดเสียว่าจะพาทุกข์
ไม่ให้สุขในบั้นปลายให้หน่ายหนี
สิ่งให้สุขนั้นหนอก็ความดี
ซึ่งเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้เกี่ยวใจ

จงทำดีชี้นำคำว่าตน
เกิดเป็นคนทั้งทีจงดีใจ
ทำชั่วนั้นอุทิศไปเพื่อใคร
จงถามใจจะตอบตรง...คงเป็นตัว.

ก่อนจะรับความรู้มาสู่จิต
ฉันยังคิดใคร่ครวญหวนหลักฐาน
แม้จะล้นฟ้ามาอย่างวิมาน
จะทนทานไตร่ตรองมองดูใจ

ถึงเลิศล้ำลุ่มลึกผนึกเพชร
แม้จะเผ็ดเร้าร้อยค่อนช้อนใส่
ก่อนจะรับความรู้มาสู่ใจ
เพื่อจะใช้ให้ตรงดำรงธรรม.

[vinitaya]

เป็นแบบนี้.....ยินดีกันนักหรือ

สิบห้าธันวาตั้งตารอ
อยากรู้หนอนายกใหม่ใครกันนั่น
จะขั้วเก่าขั้วใหม่หรือใครกัน
จะบิดผันหรือซื่อตรงคงสัญญา

ตามแถลงจับมือถือคำมั่น
จะผูกพันมั่นหมายไม่หายหน้า
จะยกมือโหวตให้ในสัญญา
จะยืนหยัดเดินหน้าพากันไป

ดูจำนวนตัวเลขสุดเสกสรร
พอรวมกันสองขั้วช่างมั่วใหญ่
เกินจำนวนมากอยู่ดูกระไร
แล้วของใครไหนแท้แน่สำคัญ

ข้างไหนจริงยิ่งนักน่าพักรอ
ไม่วิ่งง้อดูดใครที่ไหนนั่น
นั่งตีขิมยิ้มเยาะหัวเราะกัน
จนถึงวันโหวตเสียงเพียงแต่รอ

แต่ที่เห็นหาเป็นเช่นนั้นไม่
ยังวิ่งไล่ต้อนกันสนั่นหนอ
กวาดเสียงเพิ่มเติมอยู่ดูไม่พอ
ไล่ตามตื้อตามง้อกันระงม

ทั้งทางลับทางแจ้งสำแดงเดช
กลัวเกิดเหตุผิดพลาดอาจขื่นขม
แพ้เสียงโหวดขึ้นมาพาระทม
ฝันจะล่มสลายลับดับสิ้นลา

ได้ยินเสียงกูก้องร้องให้กลับ
คืนมาจับข้างเก่าเฝ้ารอหนา
ให้หวนคืนพวกพ้องร้องเรียกพา
ฉีกสัญญาหมั้นหมายให้หายที

จึงได้เห็นการกั๊กยึกยักโยก
ไม่รู้โชคออกข้างทางไหนนี่
เลยอยู่มันสองขั้วจึงมั่วมี
บอกตัวเลขแต่ละทีมีมากมาย

กลัวจะตกขบวนรถด่วนเดิน
ไม่ขัดเขินตั้งแต้มคูอยู่สองสาย
หวังขึ้นรถทุกขบวนอย่างสบาย
ไม่ต้องเสี่ยงขึ้นผิดสายให้หน่ายใจ

ชาติจะเป็นเช่นไรไม่ต้องคิด
ขอให้ได้ดังจิตที่คิดไข
ใครจะตายจะเป็นไม่เป็นไร
ร่วมรัฐบาลให้ได้เท่านี้พอ

เศรษฐกิจโลกสลายละลายลับ
ไล่โถมทับไทยถิ่นสิ้นสดใส
เสียงระงมคนทุกข์ไร้สุขใจ
ร้องร่ำไห้ตกงานสุดทานทน

เพราะเจอหนักสองซ้ำกระหน่ำซัด
การเมืองขัดแย้งกันปั่นป่วนผล
เกิดวิกฤตโลกร้ายทำลายคน
พิษภัยล้นรุกลามคุกคามไทย

ยังหมายมาดแข่งเข่นเขม่นมุ่ง
เพิ่มความยุ่งยากแท้จะแก้ไข
เพราะมุ่งหวังตั้งท่าจะคว้าชัย
ตั้งรัฐบาลแย่งกันใหญ่ให้ชีวี

ทั้งสองฝ่ายจึงสำแดงด้วยแรงฤทธิ์
สร้างสิ่งผิดเพื่อกำชัยในวิถี
เป็นรัฐบาลคณะใหม่ได้ดิบดี
อยู่บนกองซากชีวีของกรรมกร

เป็นแบบนี้ยินดีกันนักหรือ
ได้ยิ่งใหญ่สร้างชื่อลือกระฉ่อน
เกิดความทุกข์ท่วมไทยไม่สังวร
คนเดือดร้อนเพราะท่านทำเหยียบซ้ำเติม

วินิตยา
14/12/51

[vinitaya]

พระธรรมคำสอนในตอนนี้
มาเป็นที่ชี้ไปไม่ให้หลง
ทั้งความสุขความทุกข์ต้องปลดปลง
ต้องให้ลงสายกลางทางดำเนิน

สิ่งที่ผิดคิดเสียว่าจะพาทุกข์
ไม่ให้สุขในบั้นปลายให้หน่ายหนี
สิ่งให้สุขนั้นหนอก็ความดี
ซึ่งเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้เกี่ยวใจ

จงทำดีชี้นำคำว่าตน
เกิดเป็นคนทั้งทีจงดีใจ
ทำชั่วนั้นอุทิศไปเพื่อใคร
จงถามใจจะตอบตรง...คงเป็นตัว.

ก่อนจะรับความรู้มาสู่จิต
ฉันยังคิดใคร่ครวญหวนหลักฐาน
แม้จะล้นฟ้ามาอย่างวิมาน
จะทนทานไตร่ตรองมองดูใจ

ถึงเลิศล้ำลุ่มลึกผนึกเพชร
แม้จะเผ็ดเร้าร้อยค่อนช้อนใส่
ก่อนจะรับความรู้มาสู่ใจ
เพื่อจะใช้ให้ตรงดำรงธรรม.

มีธรรมนำชีวัน...พลันสุขใจ

พระพุทธองค์ทรงตรัสดำรัสสอน
ให้สังวรทางธรรมนำสุขสันต์
โลกสงบสุขเกิดกำเนิดพลัน
ด้วยธรรมท่านพุทธองค์ทรงตรัสรู้มี

สิ่งที่ผิดอย่าทำซ้ำไกลห่าง
ให้ปล่อยวางจากใจไปเสียนี่
ให้ยึดเหนี่ยวเกี่ยวใจในสิ่งดี
นำชีวีมีคุณค่าราคาคน

จงทำดีมีค่าควรล้วนทุกสิ่ง
อย่าหยุดนิ่งสร้างความดีมีทุกหน
ละวางชั่วตัวร้ายหายห่างตน
จะเกิดผลสุขใจในชีวี

ถ้าน้อมรับคุณธรรมมานำจิต
แล้วหยุดคิดตรองดูจะรู้นี่
สิ่งที่ผ่านพ้นไปในชีวี
กลับสิ่งที่จะมีมาค่าต่างกัน

ถึงหนทางที่เดินดำเนินชีวิต
มีคุณธรรมนำจิตให้สุขสันต์
จิตสะอาดสดชื่นทุกคืนวัน
มีธรรมมะนำชีวันพลันสุขใจ

[แดงคนดี]

มดแดงคิดถึงหน่อย มดตะนอยคิดถึงจัง

มดอยู่ในรัง อยากบอกจัง...คิดถึงเธอ 

แอบคิดถึง เธออยู่ เธอรู้ไหม

เธอคงนอน หลับไป ในความฝัน

หากกระซิบ "ฝันดีนะ" กับพระจันทร์

จะได้ยิน ถึงความฝัน นั่นไหม....เธอ

[vinitaya]

หัวใจนักรบ..ที่อยูแนวหน้า

น้ำค้างพราวพรมพร่างในกลางดึก
นอนกอดปืนความรู้สึกคิดหวั่นไหว
ห่วงลูกเมียอยู่หลังทุกครั้งไป
จะรูไหมว่าใจห่วงเจ้าดวงมาลย์

เพราะหน้าที่ปกป้องบ้านทหารกล้า
จำจากมาป้องไทยไกลถิ่นฐาน
รักษาชาติดำรงไทยให้ยืนนาน
สู้ภัยพาลคิดแยกแตกไทยครอง

ด้วยสองมือถือปืนยืนปกป้อง
คอยสอดส่องแดนดินถิ่นไทยผอง
มิให้ใครไหนกล้ามาลำพอง
คิดแตกไทยไปครองต้องผจญ

ยอมพลีกายรักษาถิ่นแผ่นดินเกิด
ด้วยชูเชิดศาสน์กษัตริย์รัฐไทยผล
จะพลีกายป้องแดนแคว้นไทยจน
ดับชีพชนรักษาชาติไม่ขลาดกลัว

แต่ใจซิห่วงจริงยิ่งยอดขวัญ
ทุกคืนวันหมองหม่นจนทุกข์ทั่ว
ห่วงเมียลูกที่จากไกลใจหมองมัว
หมดสิ้นสุขหวั่นกลัวจะมีภัย

กายลำบากไม่บ่นอดทนได้
แต่หัวใจห่วงหลังทุกครั้งให้
จิตว้าเหว่หวาดหวั่นสั่นหนาวใจ
ทุกข์ระทมตรมไหม้ใจคิดถึง

วินิตยา
16/12/51

[vinitaya]

มดแดงคิดถึงหน่อย มดตะนอยคิดถึงจัง

มดอยู่ในรัง อยากบอกจัง...คิดถึงเธอ 

แอบคิดถึง เธออยู่ เธอรู้ไหม

เธอคงนอน หลับไป ในความฝัน

หากกระซิบ "ฝันดีนะ" กับพระจันทร์

จะได้ยิน ถึงความฝัน นั่นไหม....เธอ

พระจันทร์งง...มิรู้จะบอกใคร อิอิอ

มดเอ๋ย....เจ้ามดน้อย
ตัวกระจ้อยคอยคิดจิดเพ้อฝัน
มองพระจันทร์กระซิบสั่งยังผูกพัน
ทุกคืนวันยังคิดถึงคนิงเธอ

น่าสงสารเจ้ามดจะมดแรง
แหงนคะแคงคอตั้งนั้งมองเสมอ
เสียงร้องสั่งฝากจันทร์นั่นถึงเธอ
น่าสงสารจริงเออเจ้ามดตะนอย

พระจันทร์พลันเหลียวมองจ้องตาแล
เห็นเจ้ามดมองชะแง้อยู่หงอยหงอย
ฝากน้ำถ้อยร้อยคำบ่นพร่ำคอย
เต้นหยอยหยอยร้องฝากไปให้ใครกัน

บอกให้แจ้งแถลงคำจะนำบอก
กลัวจะออกบอกไปให้ผิดนั่น
เพราะไม่แจ้งเจาะจงจำนงกัน
ว่าเธอคนนั้นเขาคนนี้มีชื่อไร

[vinitaya]

มดแดงคิดถึงหน่อย มดตะนอยคิดถึงจัง

มดอยู่ในรัง อยากบอกจัง...คิดถึงเธอ 

แอบคิดถึง เธออยู่ เธอรู้ไหม

เธอคงนอน หลับไป ในความฝัน

หากกระซิบ "ฝันดีนะ" กับพระจันทร์

จะได้ยิน ถึงความฝัน นั่นไหม....เธอ

พระจันทร์งง...มิรู้จะบอกใคร อิอิอ

มดเอ๋ย....เจ้ามดน้อย
ตัวกระจ้อยคอยคิดจิดเพ้อฝัน
มองพระจันทร์กระซิบสั่งยังผูกพัน
ทุกคืนวันยังคิดถึงคำนิงเธอ

น่าสงสารเจ้ามดจะมดแรง
แหงนคะแคงคอตั้งนั้งมองเสมอ
เสียงร้องสั่งฝากจันทร์นั่นถึงเธอ
น่าสงสารจริงเออเจ้ามดตะนอย

พระจันทร์พลันเหลียวมองจ้องตาแล
เห็นเจ้ามดมองชะแง้อยู่หงอยหงอย
ฝากน้ำถ้อยร้อยคำบ่นพร่ำคอย
ส่งเสียงถ้อยฝากคำไปให้ใครกัน

จะบอกให้ยังไม้แจ้งแถลงจิต
กลัวจะผิดบอกไปใครคนนั่น
เจ้าไม่แจ้งเจาะจงจำนงกัน
ว่าเธอคนนั้นเขาคนนี้มีชื่อไร

[แดงคนดี]

?? เธอคนนั้นคือคนดีนาวี22
เขาคนนี้คือพี่ชายคนดีที่แดงรัก
ใครคนนั้นจะเป็นใครไม่สำคัญ
ขอให้มีใจที่คงมั่นเท่านั้นพอ ??

การที่ได้คิดถึงใครสักคน
ตอนที่ฟ้ากำลังหม่นอยู่ตรงนี้
น้ำตาที่ไหลกลั่นจากหัวใจที่มี
และฉันเชื่อว่าความห่วงใยจากตรงนี้จะถึงเธอ

ไม่ว่าเธอจะอยู่ตรงไหน
ในตอนที่ตะวันลาไปยังห่วงเสมอ
แม้หัวใจอาจห่างไกลไม่ได้เจอ
แต่ความคิดถึงยังอยู่เสมอนานเท่านาน ??

[แดงคนดี]

บรรพชนก่อนเก่าของชาวไทย
ปกถิ่นไทยไว้เพื่อคนรุ่นหลัง
ยอมเสียเลือดเสียเนื้อเหลือกำลัง
ศพได้ฝังในแผ่นดินถิ่นของไทย

เพื่อหวังให้คนไทยรุ่นลูกหลาน
ได้สืบต่อให้ยาวนานชั่วกาลขัย
แต่หากท่านได้เห็นไทยฆ่าไทย
คงน้อยใจว่าเหตุใดต้องฆ่ากัน

เสียแรงกูสู้อุตส่าห์รักษาไว้
หวังว่าไทยคงยิ่งใหญ่เหมือนดังฝัน
กลับทะเลาะวิวาทถึงฟาดฟัน
เข้าโรมรันกันเองไม่เกรงกลัว

อันพวกกูสู้อุตส่าห์เสียเลือดเนื้อ
ปกป้องเชื้อแผ่นดินถิ่นเหนือหัว
โลหิตกูที่หลั่งไหลไปจากตัว
ชำระทั่วแผ่นดินจนสิ้นกาย

แม้มังสาจะกลายเป็นเถ้าธุลี
แม้บัดนี้หยดเลือดจะเหือดหาย
หวังว่าลูกหลานไทยจะไม่ตาย
โดยที่ไทยฟาดฟันไทยกันเอง

[vinitaya]

ขอต้อนรับ?..นายกคนที่ยี่สิบเจ็ด

ขอต้อนรับครับท่านอภิสิทธิ์
ได้สมคิดมุ่งมาดปรารถนา
ได้สมหวังเสียทีในชีวา
ได้เป็นนายกนำพาประไทย

เป็นคนที่ยี่สิบเจ็ดสำเร็จผล
ประชาชนรอความหวังอีกครั้งให้
เศรษฐกิจฟื้นดีสามัคคีไทย
กลับคืนสู่สมัยที่รุ่งเรือง

จัดรัฐบาลโปรดตรองมองประโยชน์
ให้ยึดหลักความรุ่งโรจน์ในทุกเรื่อง
เศรษฐกิจค้าขายในนอกเมือง
ความขุ่นเคืองต้องกำจัดขัดแย้งไป

นำคนดีมีชื่อฝีมือเด่น
เข้ามาเป็นรัฐมนตรีมีมากไว้
จะได้ช่วยลดแรงที่แคลงใจ
ชิงตำแหน่งแย่งใหญ่ประโยชน์มี

เลิกกลุ่มก๊วนจัดตั้งขึ้นนั่งใหญ่
แต่ฝีมือบ่มิไก๊ไร้ศักดิ์ศรี
ขอขึ้นนั่งเพื่อยศศักดิ์จักได้มี
เกียรติประวัติเสนาบดีของเมืองไทย

ขอให้ยึดประเทศเป็นที่ตั้ง
อย่ารอรั้งตั้งท่าชักช้าให้
เสียโอกาสประเทศมีทุกทีไป
อย่าชักช้าร่ำไรให้รีบทำ

นำประเทศฝ่าวิกฤติไม่ผิดพลาด
นำพาชาติพ้นภัยที่ไล่ซ้ำ
นำพาคนมีสุขสิ้นทุกข์กรรม
เป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ไทยต้องการ

อย่ามัวเมาอำนาจที่วาดหวัง
อย่าได้ฟังพวกสอพลอรอเชียร์ท่าน
อย่าลืมตัวหลงตนจนเสียการ
อย่าหลงลืมความสมานสามัคคีไทย

วินิตยา
17/12/51