ลานกวี22

[admin]

สิ้นแล้วความฝัน....เมื่อถึงวันพรุ่งนี้

ความจริงกับความฝัน..มันต่างกันเสียเหลือเกิน
ความจริงเราเผชิญ........เมื่อก้าวเดินไม่เปลี่ยนผัน
ดำรงอยู่อย่างนี้หนา................ถึงเวลาจะเปลี่ยนวัน
เหตุการณ์รักฉันได้พบ...........ไม่ลบเลือนออกจากใจ

ถึงแม้จะหลับ.......พอตื่นกลับยังยืนยง
ไม่หายลับหรือดับลง...ยังติดคงอยู่เรื่อยไป
อยากจะลืมลับให้ดับหาย...มลายสิ้นจากหทัย
ไม่รู้ว่าเป็นไฉน.....................ยังค้างใจไม่ลับลา

วันพรุ่งนี้...........ไม่มีอีกแล้วรักเราที่เฝ้าฝัน
คงจะเป็นวัน.....ที่ฉันไม่อยากตื่นฝืนใจให้โหยหา
ไม่มีอีกแล้วที่จะเป็น.................เช่นทุกวันที่ผ่านมา
คงต้องถึงเวลา......ที่ฉันจะหันหน้าสู้อยู่กับความเป็นจริง

ถึงแม้มันแสนจะเจ็บปวด...ใจร้าวรวดสักเพียงไหน
ฉันก็รู้ว่าเธอต้องจากไป......ถึงแม้ใจฉันจะโหยหาเธอยิ่ง
ไม่มีอีกแล้วทางรักฝัน...ที่สองเรานั้นจะเคียงคู่อยู่กันจริงจริง
หมดความฝันของฉันทุกสิ่ง..เมื่อความจริงพรุ่งนี้ฉันต้องยืนสู้อยู่เดียวดาย

vinitaya - 11/09/2006 19:24

[admin]

รักเผื่อเลือก

เธอมีรักอยู่แล้วใยไปมีอื่น
เที่ยวหยิบยื่นรักใครต่อใครหนอ
เห็นหลายหลากมากมีที่เคล้าคลอ
ทำพะนอชื่นชมนิยมยิน

แล้วใยมาบอกว่ารักฉันนักหนา
ทำมารยาเสแสร้งแกล้งถวิล
ว่าห่วงใยรักฉันมั่นชีวิน
ทำยลยินห่วงหาสารพัน

กับคนอื่นก็คงเป็นเช่นอย่างนี้
แกล้งทำดีว่าแสนรักเสียนักนั่น
แต่ใจจริงไม่ได้รักปักชีวัน
สร้างสัมพันธ์มากเหลือไว้เผื่อจอง

รักที่เห็นจึงเป็น ?รักเผื่อเลือก?
รักแต่เปลือกไว้เลือกสรรปันใจสอง
เมื่อเลือกรักปักประสงค์ตรงใจปอง
เขาก็ถองรักเราส่งลงจากใจ

?รักเผื่อเลือก?ทุกวันนี้มากมีเห็น
หวังรักเล่นเผื่อเลือกแล้วเสือกไส
ถ้าใครพบจะเหน็บหนาวร้าวรานใจ
ทุกข์หทัยขมขื่นนักถูกรักลวง

vinitaya - 12/09/2006 12:40

[admin]

รักสลักใจ

เป็นความรักสลักใจใครคนหนึ่ง
ที่ฉันซึ้งครวญคร่ำร่ำร้องหา
ทุกวันคืนร้องเพรียกเรียกกานดา
ใจฝันหาใฝ่ปองหวังครองชม

คงเป็นเพียงความคิดชีวิตนี้
ด้วยวิถีเราสองยากครองสม
เพราะฐานะแตกต่างทางสังคม
จึงต้องตรมขมขื่นไม่ชื่นจินต์

เธอเหมือนฟ้าเราเหมือนดินให้สิ้นหวัง
เกินใจรั้งเหนี่ยวเธอลงคงถวิล
ด้วยไม่อยากดึงดอกฟ้าโน้มมาดิน
ให้หมองสิ้นไร้ค่าราคาควร

จึงขอเพียงมีภาพรักสลักใจ
เก็บไว้ให้ชีวิตฉันซึ้งซ่านหวน
หล่อเลี้ยงใจให้ชื่นรื่นรัญจวน
ยามคิดทวนครวญถึงซึ่งรักเธอ


vinitaya - 12/09/2006 19:42

[admin]

ชมจันทร์ฝันถึงเธอ

ยามเย็นย่ำค่ำคืนยืนมองฟ้า
มองจันทราลอยเด่นเห็นสดใส
นวลแอร่มแจ่มนภากลางฟ้าไกล
เห็นสดใสงามผ่องต้องตาชม

ค่ำคืนเปลี่ยวเดียวดายภายในจิต
คร่ำครวญพิศจันทร์งามยามสวยสม
ใบไม้แกว่งไกวพลิ้วปลิวสายลม
คลายขื่นขมตรมเศร้าที่เหงาใจ

มองนภาฟ้าใสใจกระจ่าง
จันทร์ลอยคว้างงามผ่องส่องแสงใส
ยามเงียบเหงาเศร้าทรวงดวงหทัย
ให้ชื่นใจเมื่อชมจันทร์อันน่าชม

ค่ำคืนนี้ข้ามีจันทร์นั้นเป็นเพื่อน
มีดาวเดือนส่องสายคลายขื่นขม
มีจันทร์เพ็ญดาราพาชื่นชม
มีสายลมพัดเตือนเป็นเพื่อนใจ

ถึงจะเศร้าเหงาใจในคืนนี้
แต่ยังมีดาราจันทราให้
ได้ชมชื่นรื่นทรวงดวงหทัย
คลายเหงาใจมองจันทร์ฝันถึงเธอ

แสงจันทร์ผ่องส่องงามยามราตรี
สาดแสงสีนวลแอร่มแจ่มเสมอ
เหมือนชมพักตร์ผิวปรางนวลนางเธอ
ให้ข้าเพ้อครวญถึงเจ้าที่เฝ้าชม

vinitaya - 13/09/2006 08:20

[admin]

ใช้หนี้กรรม

ประเทศไทยในวันนี้มีกระแส
ผกผันแปรหมุนเปลี่ยนเวียนวนผัน
เดี๋ยวเว้นวรรคเดี๋ยวจะอยู่ดูวุ่นกัน
ใช้เชิงชั้นขันแข่งแต่งเรื่องราว

เหมือนโยนหินถามทางอย่างฉลาด
เช็คอำนาจเรตติ้งดูรู้ร้อนหนาว
เรตติ้งตกหรือยังดีมีแวววาว
เช็คเรื่องราวลองหยั่งชั่งใจคน

พลพรรคลูกสมุนจะหนุนไหม
ประชาไทยจะยังรักภักดีผล
สิบหกล้านยังแน่นเป็นแฟนตน
รักยังล้นเต็มหัวใจมีให้กัน

เลยไม่รู้เท็จหรือจริงยิ่งสงสัย
อยู่หรือไปให้ยากแท้จะแปรผัน
พลิกกลับไปกลับมาเขาว่ากัน
ตามไม่ทันท่านจริงสิ่งต้องการ

ถ้ายังอยู่ยุ่งตุงนังยั้งไม่หยุด
ประเทศทรุดปัญหามากยากประสาน
ศัตรูเยอะจ้องกำจัดปัดภัยพาล
อยากประหารผลาญชีวินให้สิ้นไป

เกิดเพราะกรรมกำหนดปรากฏเห็น
ตามประเด็นกฎแห่งกรรมที่ทำไว้
ใครทำดีต้องได้ดีทุกทีไป
ใครชั่วไซร์ให้ได้ชั่วแก่ตัวตน

เป็นกฎกรรมนำสนองคุ้มครองโลก
หาใช่โชควาสนานำพาผล
ดีหรือร้ายอยู่ที่กรรมนำพาตน
เกิดจากผลตนสร้างทุกอย่างมา

ถึงวันนี้คงเห็นแล้วแนวทางผล
กรรมตามตนมาประดังทุกข์จังหนา
หลายเรื่องราวฉาวโฉ่เริ่มโผล่มา
อนิจจากรรมเก่าเขาตามทวง

vinitaya - 13/09/2006 19:39

[admin]

แด่..นาวาเอกวินัย นาคะบุตร

ยี่สิบเอ็ดกันยายนทุกคนจำ
ติดเตือนย้ำอดีตกรีดใจเฉือน
เหมือนผ่านพ้นวันวานไม่ผ่านเลือน
เศร้าสะเทือนดวงจิตติดใจจำ

วีรกรรมของผู้กล้าทำหน้าที่
ป้องปฐพีถิ่นไทยได้เลิศล้ำ
ยอมสละชีพตนเป็นผลนำ
หวังสร้างทำสิ่งดีมีแก่ไทย

นาวาเอก วินัย นาคะบุตร
ผู้เยี่ยมยุทธ์ยอดคนบนนิสัย
ยึดหน้าที่ต้องรักษากว่าสิ่งใด
นาวีไทยทหารกล้าใจอารี

เป็นชายชาญทหารเรือผู้ล้ำเลิศ
มีถิ่นเกิดกรุงเก่านั้นมั่นศักดิ์ศรี
อยุธยาเมืองคนกล้านามธานี
ท่าเรือนี้เป็นเขตขามนามอำเภอ

หนองขนากชื่อตำบลคนรู้จัก
ถิ่นพำนักบ้านเกิดกำเนิดเสนอ
วิ่งวนเล่นยามเด็กเมื่อเล็กเจอ
ใครพบเธอต่างรู้จักรักวินัย



ยี่สิบสองธันวาคมปีศูนย์สอง
วันเกี่ยวข้องท่านเกิดกำเนิดไซร์
เป็นลูกของคุณพ่อศรีมีน้ำใจ
คุณแม่นารถให้กำเนิดได้เกิดมา

ในวัยเด็กพากเพียรเรียนหนังสือ
หวังสร้างชื่อเติบใหญ่ตั้งใจหนา
โรงเรียนอินทรวิทย์ประสิทธิ์วิชา
เรียนเล่ามาจนสำเร็จเสร็จมอสาม

ศึกษาต่อโรงเรียนชุมพลทหารเรือ
ร่วมเลือดเนื้อนาวีไทยในสยาม
ปีสองสองเข้าศึกษาพยายาม
ได้สมความมุ่งหวังตั้งใจปอง

ปีสองสี่สำเร็จการศึกษา
ได้ติดยศพันจ่าตรีดีใจผอง
เป็นทหารเรือไทยที่ใฝ่ปอง
รุ่นสองสองร่วมศึกษาสง่างาม

เริ่มชีวิตราชการทหารกล้า
เมืองสงขลาแดนดินถิ่นเขตขาม
ด้วยตำแหน่งพลยิงหมู่ดูงดงาม
ปฏิบัติตามหน้าที่ทหารทุกวานวัน

ปีสามสองสดใสได้ครองคู่
กับยอดชู้คู่ชมภิรมย์ขวัญ
คุณประนอมศรีภรรยายอดชีวัน
ร่วมฝ่าฟันทุกข์สุขกันนั้นเรื่อยมา

มีบุตรสาวหนึ่งคนที่ตนรัก
แจ้งใจนักรักของพ่อก่อรักษา
อาภาศิริลูกเกิดกำเนิดมา
เป็นขวัญตาขวัญใจให้ชื่นจินต์

ปีสีเจ็ดได้เลื่อนยศตามกฎมี
เป็นเรือตรีได้สมใจใฝ่ถวิล
ผ.บ.หมวดต่อสู้ยานเกราะเหมาะชีวิน
สมดั่งจินต์ตั้งใจใฝ่งานดี

แล้ววันหนึ่งเกิดเหตุในเขตตน
มีบางคนลักลอบยิงแล้ววิ่งหนี
ในหมู่บ้านตันหยงลิมอเข้าพอดี
จึงเกิดมีเหตุการณ์สะท้านใจ

นาวาเอกวินัยไปพบประสบเหตุ
เข้าสังเกตเหตุการณ์นี้ที่สงสัย
ใครคนทำกันนั้นไม่มั่นใจ
หวังสร้างให้เป็นเรื่องราวยุ่งยาวมี

จึงถูกเขาจับกุมไว้ใช้ต่อรอง
พร้อมลูกน้องเก็บอาวุธหยุดหลบหนี
ยอมให้จับโดยเชื่อว่าประชาดี
คงไม่มีใครทำร้ายให้วายชน

ด้วยรู้จักคุ้นกันนั้นเรื่องหนึ่ง
เพราะเคยพึ่งพากันนั่นอีกผล
ด้วยเป็นเขตปฏิบัติการงานของตน
ประชาชนต่างรู้จักเคยทักทาย


แต่เหตุการณ์หาเป็นเช่นนั้นไม่
เขาจับไว้หวังสร้างผลจนเสียหาย
ก่อเหตุการณ์สับสนจนวุ่นวาย
มุ่งทำลายความเชื่อถือให้ลือไกล

ผูกประเด็นสร้างเรื่องให้เคืองแค้น
ใช้เป็นแผนแยกประชาน่าสงสัย
สร้างแตกแยกให้เกิดผลต่อคนไทย
แบ่งแยกใจไทยสองฝ่ายให้หน่ายกัน

จึงถูกฆ่าอย่างอำมหิตผิดมนุษย์
ยากเกินสุดจะบรรยายวายดับขันธ์
มุ่งทำลายหลักฐานการสำคัญ
ทั้งข่มขวัญผู้คนนั้นให้หวั่นใจ

ยี่สิบเอ็ดกันยายนสี่แปดนั่น
ยังจำมั่นวีกรรมท่านทำไว้
ครบหนึ่งปีผ่านพ้นบนถิ่นไทย
จารึกใจจดจำวีรกรรมมี

นาวาเอกวินัยใจกล้าหาญ
ผู้สืบสานวีรไทยในครั้งนี้
ลูกอยุธยาแผ่นดินถิ่นคนดี
สร้างศักดิ์ศรีสมชื่อข้าคือไทย

ให้ลูกหลานเล่าขานผลงานต่อ
ที่ท่านก่อสร้างชื่อระบือไว้
เหมือนวีรบุรุษยุคเก่าเหล่าวีรไทย
ด้วยหัวใจรักชาติยิ่งกว่าสิ่งใด

ขอวิญญาณท่านนั้นจงครองสุข
หมดสิ้นทุกข์ ณ แดนสวรรค์ที่ฝันใฝ่
สถิตสถานวิมานแมนแดนฟ้าไกล
เหล่าคนไทยขอจดจำวีรกรรมเอย

vinitaya - 22/09/2006 16:08

[admin]

น้อมรำลึก 1 ปีวีรชนบ้านตันหยง

หวนรำลึกนึกย้อนหลังยังถวิล
หนึ่งปีสิ้นผ่านพ้นบนสยาม
ยี่สิบเอ็ดกันยายนสองห้าสี่แปดยาม
ณ เขตคามตันหยงลิมอเคยก่อการณ์

ชาวบ้านจับนาวิกไทยหัวใจแกร่ง
หวังแยกแบ่งมวลชนกับทหาร
จึงก่อเกิดวีรกรรมเป็นตำนาน
ให้เล่าขานสืบสานกันต่อไป

หนึ่งผู้กล้า...นาวาเอกวินัย....นาคะบุตร
ผู้เยี่ยมยุทธหาญกล้าจะหาไหน
สอง...นาวาตรีคำธร....ทองเอียดไง
นาวีไทยสองท่านนี้...คือวีรชน

ทั้งสองท่านยึดคำสั่งยอมหลั่งเลือด
ถูกเขาเชือดอย่างอำมหิตผิดเหตุผล
เพราะหวังดีมีธรรมน้อมนำตน
ยึดเหตุผลไม่รุนแรงแย้งต่อตี

ไปช่วยเหลือคนเจ็บที่ถูกยิง
โดยไม่กริ่งเกรงภัยในวิถี
เป็นเล่ห์กลลวงล่อเขาพอดี
ด้วยใจมีหวังช่วยคนพ้นภัยพาล

ถูกเขาล้อมยอมให้จับน่านับถือ
ทั้งที่มือถืออาวุธยุทธสังหาร
ด้วยหน้าที่มีอยู่จึงรู้การ
ไม่สังหารผลาญฆ่าประชาชน


เพราะสำนึกในจิตคิดรอบคอบ
ถ้ายอมตอบโต้ไปไม่ไร้ผล
แหวกวงล้อมออกมาได้ทั้งสองคน
แต่เกิดผลตามมาน่าหนักใจ

จะเข้าทางหลุมพรางเขาวางคิด
ทหารผิดเข่นฆ่าประชาไซร้
ปลุกกระแสแปรเปลี่ยนหมุนเวียนใจ
ประชาให้เกลียดทหารไปนานเนา

จึงตัดใจไม่คิดสู้รู้เขาล่อ
ไม่ยอมต่อตีหักตามหลักเขา
วางอาวุธยอมถูกจับสำรับเรา
จึงถูกเขาเฉือนเชือดอย่างเลือดเย็น

วีรกรรมสองท่านนี้มีค่าล้น
เพราะสร้างผลให้ไทยรักประจักษ์เห็น
เกิดพลังสามัคคีอย่างที่เป็น
เกิดประเด็นเห็นผลต่อคนไทย

ไทยทุกคนมิยอมให้หน้าไหนอีก
มาแยกฉีกผืนดินถิ่นอาศัย
จะยืนหยัดสู้จนชีพป่นไป
มิยอมให้แยกขวานทองดั่งต้องการ

ท่านทั้งสองชีพดับลงคงชื่ออยู่
เป็นนักสู้สองผู้กล้านาวีหาญ
เกียรติกระเดื่องเลื่องชื่อคือชายชาญ
ยอดทหารหาญสองผู้กล้านาวีไทย

ขอวิญญาณท่านทั้งสองจงครองสุข
หมดสิ้นทุกข์ ณ แดนสวรรค์ที่ฝันใฝ่
สถิตสถานวิมานแมนแดนฟ้าไกล
เหล่าคนไทยขอจดจำวีรกรรมเอย

vinitaya - 22/09/2006 16:12

[admin]

ฟ้าใหม่

สิบเก้ากันยาฟ้าเปลี่ยนสี
ความมืดมีเริ่มเปลี่ยนเวียนสว่าง
ฟ้ามืดดับลับแสงเริ่มแจ้งจาง
เห็นลางลางทางก้าวอีกคราวมี

เคยมืดมัวสลัวลับอับแสงส่อง
เริ่มเรืองรองผ่องใสในแสงสี
เกิดฟ้าใหม่ใสสว่างพราวพร่างมี
ส่องธานีไทยพ้นผ่านกาลมืดมน

สิ้นยุคมืดที่ครอบงำนำวิถี
สร้างความมีพวกของตัวทั่วทุกหน
ใช้เงินตราเข้าล่อลวงเป็นบ่วงกล
หลอกผู้คนทั่วถิ่นแทบสิ้นไทย

ฟ้าใหม่หนอทอแสงแห่งสีสัน
เพื่อฝ่าฟันสิ่งที่แย่แล้วแก้ไข
สร้างสิ่งดีพลิกฟื้นให้คืนไทย
เป็นฟ้าใหม่คุณธรรมนำชาติเอย


vinitaya - 25/09/2006 18:49

[admin]

วอนฝน..วอนฟ้า

ฝนตกหนักพักนี้มีแต่ฝน
ตกเสียจนท่วมแผ่นดินสิ้นสุขศรี
น้ำท่วมทับนับเนื่องทั่วเมืองมี
ทุกถิ่นที่แคว้นเขตประเทศไทย

ทั้งเหนือใต้อีสานกลางทั้งตกออก
ต่างช้ำชอกทุกข์ทนเพราะฝนไซร์
พายุพัดซัดมากแล้วจากไกล
ที่เหลือไว้คือทุกข์เศร้าเราทุกคน

ต้องสูญเสียทรัพย์สินสิ้นพืชพันธุ
ที่บากบั่นสรรค์สร้างเพื่อทางผล
หวังพึ่งพิงสร้างรายได้ใช้เลี้ยงตน
กลับถูกฝนน้ำท่วมหายมลายลาง

ขอวอนฝนวอนฟ้าเมตตาหน่อย
อย่าตกบ่อยเลยหนาเมตตาบ้าง
ตกแค่พอพืชพันธ์ดีทุกที่ทาง
แล้วให้จางตกไปได้ไหมฝน


vinitaya - 30/09/2006 16:36

[admin]

เฝ้าดูกัน....ต่อไป

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะดีร้าย
ยังทำนายยากนักประจักษ์ผล
ต้องติดตามดูไปด้วยใจตน
จะเกิดผลสิ่งใดเล่าให้เฝ้ารอ

นายกใหม่ใครนี่ที่ต้องดู
กับมวลหมู่รัฐมนตรีดีไหมหนอ
จะเป็นใครกันบ้างทุกอย่างรอ
ติดตามต่อยลยินชีวินดู

กลัวขึ้นต้นผลนำเป็นลำไผ่
พอเหลาไปบ้องกัญชาน่าอดสู
หมดความหมายไร้ค่าราคาชู
จากเริดหรูเหลือเพียงค่าราคาคุย

ถ้าเป็นจริงไม่คุ้มแน่คงแย่หนัก
ไทยจมปลักหนักลงเป็นผงผุย
ระส่ำระสายเศรษฐกิจติดหล่มลุย
ถดถอยดุ่ยเดินสะดุดถึงทรุดเซ

สิ่งที่คาดว่าจะดีคงหนีวับ
ที่เหลือกับเลวร้ายคล้ายแสร้งเส
หลอกให้หลงกลอุบายแล้วถ่ายเท
เริ่มหักเหประดุจดังเป็นวังวน

เป็นประหนึ่งหนีเสือปะจระเข้
แค่ถ่ายเทร้ายสู่ร้ายไม่วายผล
ยังทุกข์หนักไม่หายวุ่นวายวน
ขอทุกคน......เฝ้าดูกันนั้นต่อไป


vinitaya - 30/09/2006 16:42

[admin]

รักแท้?..มีไหม ?

อันความรักเป็นฉันใดใครรูบ้าง
ยามเอ่ยอ้างรักแท้มีแน่ไหม
อยากรู้จริงรักแท้นั้นเป็นฉันใด
เพราะที่ได้พบมาหาไม่เจอ

พบแต่รักลวงเล่นเห็นเกลื่อนกลาด
อยู่ดาดาษทั่วไปอย่าได้เผลอ
จะเจ็บช้ำถูกรักลวงดวงใจเออ
ถ้าได้เจอสุดเจ็บช้ำระกำมี

ใจระบมอกตรมระทมไหม้
ปวดฤทัยไหวหวั่นไม่ทันหนี
เจอรักลวงหลอกเอาเศร้าฤดี
ทุกข์ชีวีช้ำตรมระทมใจ

มีบ้างไหมรักแท้แน่นอนนัก
พร้อมจะรักฉันจริงไม่ทิ้งให้
อยู่เปลี่ยวเปล่าเศร้าทรวงดวงหทัย
อยากพบใครคนนั้นรักฉันจริง

รักคือรักรักมั่นจนวันตาย
มิเสื่อมคลายมั่นคงดำรงยิ่ง
ถึงแผ่นฟ้ามหาสมุทรสุดพังพิง
เธอยังจริงรักมั่นไม่สั่นคลอน

ในโลกนี้ยังมีไหมใครคนนั้น
ที่รักฉันมั่นไว้ไม่ถ่ายถอน
รักจากใจรักมั่นนิรันดร
ขอเว้าวอน...มีไหมใครคนนั้น....?

vinitaya - 01/10/2006 10:46

[admin]

?อำนาจ?

ประชาชนข้นแค้นแสนทุกข์เข็ญ
หลายประเด็นเรื่องราวมีทวีส่ง
น้ำมันแพงค่าแรงถูกผูกดำรง
เห็นคู่คงยงยืนผืนถิ่นไทย

จะเปลี่ยนยุคเปลี่ยนสมัยก็ได้เห็น
ทุกอย่างเป็นเหมือนกันมันสงสัย
ปากก็บอกเพื่อประชาน่าชื่นใจ
ไม่เห็นใครคิดแก้กันนั้นเรื่องจริง

พอได้ดีมีอำนาจที่วาดหวัง
กลับเผลอพลั้งลืมหมดโป้ปดยิ่ง
กลับทำตนผลพวงเพื่อช่วงชิง
ยึดแต่สิ่งตนนั้นพลันต้องการ

หวังลาภยศสรรเสริญเจริญพวก
ลืมผลบวกส่วนรวมร่วมไขขาน
เป็นอย่างนี้ให้ขื่นขมอุดมการณ์
คิดสืบสานอำนาจต่อรอประวิง

จะคอยดูอยู่ไม่ห่างอย่างตั้งอก
ด้วยวิตกจะเหมือนดังวาดหวังยิ่ง
ได้อำนาจแล้วเมามัวกลัวใจจริง
ทำทุกสิ่งแปรเปลี่ยนหมุนเวียนกลาย

เพราะ ?อำนาจ? เหมือนยาพิษชนิดดี
ที่มากมีฤทธิ์แรงยากแหนงหน่าย
มีอำนาจหลงอำนาจอาจวุ่นวาย
เห็นมากมายที่เป็นมาน่ากลัวจริง

vinitaya - 02/10/2006 08:15

[admin]

?งอน?

งอนใยเล่าเขาเหนื่อยนะที่จะง้อ
งอนใยหนอขุ่นเคืองกับเรื่องไหน
งอนเรื่อยเลยนะเจ้าไม่เข้าใจ
งอนทำไมให้เราง้อท้อใจจัง

งอนแล้วงามไม่มีที่คำเอ่ย
งอนเฉยเฉยที่ไหนได้สมหวัง
งอนอย่างนี้ทุกทีมันแย่จัง
งอนแล้วยังน่ารักไม่ยักมี

งอนให้ง้ออย่าหวังได้ดั่งคิด
งอนเพราะผิดจะง้อไปไร้ศักดิ์ศรี
งอนมากมากบอกให้รู้ดูไม่ดี
งอนแบบนี้เลิกเถิดนะจะวิไล

งอนพองามยามรักมักว่าดี
งอนทั้งปีนี่สิแย่ต้องแก้ไข
งอนทั้งวันฉันนั้นก็กลุ้มใจ
งอนเรื่อยไปใยนี่ไม่ดีเลย


vinitaya - 02/10/2006 09:00

[admin]

ฝนจ๋า..หยุดตกเสียที

ฝนจ๋าฝนจะตกไปทำไมนี่
ตกแบบนี้ให้ทุกข์ใจกระไรฝน
ตกทั้งวันไม่พักตกหนักจน
ต้องลุยฝนกลับบ้านเลิกงานเย็น

ตัวเปียกฝนใจสั่นหวั่นวิตก
ในหัวอกตกผวาสองตาเห็น
น้ำเจิ่งนองทั่วไปใจลำเค็ญ
เข้ายุคเข็ญน้ำท่วมแน่คงแย่นาน

เจ้าพระยาล้นฝั่งไหลหลั่งนอง
เข้าคูคลองมองดูอยู่ฉาวฉาน
ท่วมถนนนาข้าวใจร้าวราญ
เจอช้างสารมาถล่มให้จมไป

อยุธยาในครานี้ที่ประจักษ์
คงท่วมหนักทุกข์แน่ยากแก้ไข
เจอน้ำเหนือน้ำฝนคงป่นไป
ในฤทัยให้ทุกข์ท้อขอรำพึง

สามแปดท่วมหนักหนาในครานั้น
สี่ห้านั่นก็หนักมากหากนึกถึง
สี่เก้านี้คงหนักแน่ไม่แพ้จึง
นั่งคำนึงครวญวิตกในอกเอย

จงหยุดตกเสียเถิดหนาฝนจ๋าฝน
สงสารคนทุกข์ยากลำบากเอ๋ย
ยามเดือดร้อนหนีน้ำสุดช้ำเลย
โธ่ฝนเอ๋ยเจ้าจงหยุดหยุดเสียที

vinitaya - 02/10/2006 18:06

[admin]

วิถีชาวนา..เมื่อเวลาน้ำท่วม

ฝนตกหนักพักนี้มีแต่ฝน
น้ำบ่าล้นท่วมทุกข์สิ้นสุขศรี
มองทางไหนหมองเศร้าเฝ้าฤดี
ทุกข์มากมีทั่วถิ่นแผ่นดินไทย

ใต้อีสานเหนือออกกลางทุกทางถิ่น
ได้ยลยินเห็นอยู่ดูหมองไหม้
เกิดกันทั่วน้ำท่วมทับนับเนื่องไป
ล้วนแต่ให้ทุกข์เข็ญลำเค็ญคน

พอฝนจางนภาแจ่มพอแช่มชื่น
ได้หยัดยืนฝืนใจสู้ดูอีกหน
มองนาข้าวน้ำขาวเห็นยาวยล
ใจทุกข์ทนแต่ไม่ท้อขอฝ่าฟัน

เตรียมข่ายเบ็ดแหยอพอจะมี
นำชีวีหาปลาก่อนไม่ผ่อนผัน
เก็บไว้กินไว้ขายจำหน่ายกัน
ต้องเหหันฝ่าวิกฤติไม่คิดคอย

แม้นาล่มจมหายละลายสิ้น
แต่ชีวินเรายังอยู่สู้ไม่ถอย
เปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาสไม่อาจคอย
นำเรือลอยออกหาปลาไม่ช้าที

ปล่อยข่ายลอยลงเบ็ดเสร็จทอดแห
สองตาแลหาฝูงปลาเวลานี้
ลืมทุกข์ทนนาล่มจมวารี
เปลี่ยนวิถีทำนาหาปลากิน

vinitaya - 03/10/2006 09:03